Liqeni rrĂ«zĂ«llen nĂ«n diellin e ngrohtĂ« tĂ« fundprillit ashtu si dhe jeta, por ndjesia e shkĂ«lqimit mbetet vetĂ«m njĂ« iluzion optik qĂ« e krijon shikimi verbues i njollave tĂ« shndritshme qĂ« nuk ekzistojnĂ«. Ato mbi shkurre dhe pemĂ« rrotull, tĂ« cilat sâdi pĂ«r dreq pse tĂ« gĂ«njejnĂ«. Ky Ă«shtĂ« shkĂ«lqimi davaritĂ«s i dritĂ«s sĂ« diellit, i tundimit pĂ«r ta kapur atĂ« e pĂ«r ta futur brenda kraharorit⊠ështĂ« reflektimi i asgjĂ«sĂ« rrotull qĂ« nĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ« pĂ«rndez krijesat aty pranĂ«, tĂ«rbon rosakĂ«t qĂ« lahen brenda nĂ« liqen e zogjtĂ« sipĂ«r tij. Liqeni nuk ka njĂ« pafundĂ«si nĂ« tĂ« tĂ«rĂ«n e vet e tĂ« udhĂ«tosh nĂ« tĂ« tĂ« duket kaq imorale, thoshte Oscar Wilde nĂ«pĂ«rmjet njĂ« personazhi nĂ« njĂ« nga novelat e tij. ĂfarĂ« ka dashur tĂ« thotĂ« shkrimtari, kjo Ă«shtĂ« njĂ« dilemĂ« apokalistike e me tĂ« cilĂ«n merrte fund ora e letĂ«rsisĂ« dikur. ĂfarĂ« mendoj se do ta bĂ«nte imorale⊠do tĂ« ishte ndoshta thjesht mendimi i gĂ«njeshtĂ«rt se liqeni duhet soditur por nuk duhet prekur, sepse pikĂ«risht kur pĂ«rpiqesh tĂ« ndĂ«rmarrĂ«sh nismĂ«n tĂ« udhĂ«tosh nĂ« tĂ«, atĂ«herĂ« aty çdo gjĂ« ka mbaruar. Nuk Ă«shtĂ« si deti apo si lumi. ĂfarĂ« tjetĂ«r duhet tĂ« ketĂ« pasur nĂ« kokĂ« shkrimtari anglez me shpirtin e butĂ« prej mjellme veç kĂ«saj arsyeje?! AsgjĂ«, mendoj. Liqeni mbetet mistik