Hello guys! I bring a picture of Ronya and an sort dialogue.

I think that Nya could be a water samurai and not a water ninja. :'c

Ronin "Someone doesn't want let me be with you

If I could ask for a wish. It will be, be your same age so I can stay with you.

I see how you feel to be something that you aren't and I feel bad for support this.

Ronin: ............. Hii Nyahhhh- Nya: Don't start Ronin.... >//^/<

It sucks :I 

- Mają oni w zwyczaju najbardziej radykalne rozwiązania że nie sposób ich przewidzieć… - wyjął coś z kieszeni – Niektórych nawet nazywają czasem szaleńcami… właśnie do takich należę…

Przedmiot okazał się być ostrym jak brzytwa sztyletem. Postać która mianowała się chwilę temu jego przyjacielem stała w szoku w oczekiwaniu na jego następny ruch.

- Skoro nie dasz mi wolności to sam sobie ją wezmę… - rzekł po czym wbił nuż  w klatkę piersiową.

Ból przeszył go aż do szpiku kości. Kaszlnął kilka razy plując przy tym krwią niemiłosiernie. Jednak wciąż na jego twarzy widniało zadowolenie. Padł na kolana. Szkarłatna ciecz powoli zalewała podłogę pomieszczenia.

- Czyżbyś stracił kontrolę, Lalkarzu ? – dławił się zwracając się do niego – Tak każesz siebie nazywać, prawda ?

Ten jednak wciąż trwał w bezruchu. Jego niebieskie tęczówki wciąż spoglądały na okaleczonego przerażonym a zarazem zdenerwowanym spojrzeniem.

- Sayonara – wydukał jasnowłosy zanim opadł bezwładnie na posadzkę.

Obraz z jego oczu stopniowo przechodził w czerń aż w końcu pokrył się nią cały.

Uderzona potężnym ciosem Nya powoli traciła siły. Jej przyjaciele dawno je już stracili. Leżeli okaleczeni na piaskowej arenie. Żyli. To wiedziała na pewno. Teraz na polu bitwy zostali tylko ona i on. Nikt więcej. Wojownicy Kobry ewakuowali się już dobrą godzinę temu. A tak mówili o honorze… Starając się unikać choćby części ciosów nie zadawała już prawie w ogóle. Czuła że to już koniec…

- R-Ronin… - wymamrotała ledwo trzymając się na nogach.

Przepełniona mrokiem postać mężczyzny doprowadziła ją do punktu z którego nie było ucieczki. Miecz błyszczał złowrogo w jego prawicy. Mistrzyni wody zamknęła oczy spodziewając się najgorszego. Już uniósł się w górę kiedy to jego właściciel zamarł bez ruchu.

- N-Nya… - udało mu się wykrztusić.

Nagle poczuła mocny uścisk. Był taki ciepły, czuły…

- Wszystko dobrze ?!

Dopiero teraz doszło do niej co się dzieje. Jej ukochany wrócił. Ten prawdziwy, kochający i utęskniony. Szybko odwzajemniła gest wtulając się w jego tors.

- NIGDY WIĘCEJ MNIE NIE ZOSTAWIAJ, SŁYSZYSZ ?! NIGDY ! – mimowolnie zaczęła płakać.

Ronin ujął jej lekko zarumieniony blady policzek i uśmiechnął się smutno. Kruczowłosa korzystając z okazji ucałowała namiętnie ledwo pozwalając mu złapać oddech. Ten ujął ją delikatnie w talii przyciągając ją jednocześnie do siebie. Nareszcie znowu razem…  Mistrzyni wody dopadła jednak jedna niepewność. Czy to nie jest sen ? Czy to się dzieje naprawdę ? Wielokrotnie miała sny o jego powrocie jednak co by się stało gdyby ta chwila również się nim okazała ? Ta jednak szybko prysła gdy ponownie złączyła swoje usta z ustami ukochanego. Wiedziała ,że tak pięknej chwili by nie wyśniła.

-JASNA CHOLERA ! – siał gromami w swej posiadłości mężczyzna w kapeluszu – Głupiec pozrywał sznurki !

Sala w której przebywał była bardzo słabo oświetlona. Przez stare szyby pozakrywane ciemnymi materiałami docierała tylko garstka światła a poza nimi nie było innego jego źródła. Można było czuć nieziemski chłód który w niej dominował. Granatowy wręcz dywan ciągnął się od lekkiego wzniesienia aż do masywnych, drewnianych drzwi przerywając się w niektórych miejsca. Na samym jego początku stało coś w rodzaju tronu, zbudowanego z ciężkich metalowych elementów na stałe połączonych ze sobą spawami bądź w inny mniej efektowny, sposób. Lalkarz przechadzał się obok niego ukrywając wzrok. W końcu ustał tuż przed nim i z uśmiechem powiedział do siebie:

- Tym razem udało ci się, braciszku, odwlec moją zemstę… brawo… jednak odwlekanie nic tu nie da… ten który jest ci potrzebny do zniszczenia tego świata jest też tym który może ci zagrozić… cóż to za ironia…  

Wciąż krążył.

- K-kim ty jesteś ? – udało jej się wymamrotać

- Ja ? Jestem po prostu mistrzem ceremonii…

Nagle poczuła silny nacisk. Ktoś ją powalił. To był Kai.

- Głucha jesteś ?! Jeszcze chwila i stała byś się szaszłykiem ! – wrzeszczał na nią.

Dziewczyna przetarła oczy nerwowo. Dopiero teraz zdała sobie sprawę z tego że gdyby nie on mogła by zginąć.

 Niebieskowłosy spojrzał na niego niepewnie lecz chwilę później zaczął się śmiać.

- Doprawdy ciekawe, potrafisz zwracać uwagę na szczegóły – zmienił się ton jego głosu – No cóż… teraz już pewno domyślasz się że to nie prawda ,co ?

- Kim ty jesteś i gdzie ja jestem ?! – krzyknął Ronin.

- U nie ładnie tak się wydzierać… z resztą nikt cię tu nie usłyszy… chciałem żebyś czuł się tu odpowiednio ale skoro nie chcesz… twój wybór ,marionetko…

- JAK TYŚ MNIE NAZWAŁ ?! – zacisnął pięści.

- Za dużo pytań zadajesz… choć miewałem bardziej ciekawskich… odpowiem ci na kilka ze względu na moją szczodrość… otóż jesteśmy w twoim największym pragnieniu… - przechadzał się – Wewnątrz tego czego chcesz najbardziej… zabawne że to jest niemożliwe…

- Wypuść mnie stąd albo… !!!

- Albo co ? – staną tyłem do rozmówcy – To ja jestem twoim panem. Mogę z tobą robić co chcę i kiedy chcę… a to że znajdujesz się w swoim marzeniu a nie koszmarze to moja dobra wola więc powinieneś być mi wdzięczny… Ah ci ludzie… nie potrafią docenić tego co mają… a właśnie znasz ty może taką dziewczynę o kruczoczarnych, krótkich włosach która umie walczyć ?

- NYA ! Coś ty jej zrobił ?! – krew wrzała w nim coraz bardziej ale starał się opanować, nie był to dobry moment na coś takiego.

- Ja ? A skąd… nie podniosłem ręki na tą kobietę… ale za to ty… - poczuł na sobie jego uśmiech.

- Co masz na myśli ?

- Cudem uniknęła śmierci z twojej winy, dzięki chłopakowi w czerwieni przeżyła… jednak nie potrwa to długo…

Tego było już za wiele. Zaciśnięte pięści same ruszyły ku twarzy jego „przyjaciela”. Przeszyła go na wylot. Jednak nie raniąc go.

- Jeszcze do ciebie nie dotarło ? To ja steruję twoim ciałem… jesteś moją lalką która zatańczy jak jej zagram… to jest tylko twoje więzienie. Tu ja jestem panem… wystarczy że przetnę sznurki i padniesz na ziemię martwy… - kopnął go w plecy.

Jasnowłosy upadł. Wciąż czuł na sobie zadowolony wzrok oprawcy.

- Nie zrobisz tego…

- A to niby dlaczego ? Zrobię co zadecyduję…

- Z jakiegoś powodu jestem ci potrzebny… dlatego mnie tu trzymasz zamiast zabić… i chyba wiem z jakiego… z zemsty ? Prawda ? Sądzisz że pokonam Ojca ceną własnego życia prawda ? Hodujesz mnie jak jagnię na rzeź… Jednak nie. To ci nie wystarcza. Chcesz jeszcze mieć w tym jakiś udział ,wiec postanowiłeś mną manipulować…

- Bystry jesteś doprawdy… nie sądziłem ,że uda ci się złożyć fakty tak szybko… jednak to bez znaczenia. Mój plan jest doskonały. Nie uda ci się mi przeszkodzić ,a zwłaszcza z takiej lokacji.

- Pominąłeś jednak ważną rzecz… a bez jej całość runie jak domek z kart…

- Co masz namyśli ? – odwrócił się do złodzieja przodem ciekawy, mrużąc oczy.

Ronin uśmiechną się cwaniacko patrząc w oczy przeciwnika.

Dziewczyna z przerażeniem spojrzała w jego oczy. Malowała się w nich złość i wstręt. Widać było że niezbyt obchodzi go los tych których rani i czerpał przyjemność z każdej wylanej kropli krwi. Co tu musiało się wydarzyć ?

- Ronin… proszę… to… ja… Nya… - załkała – Nie pamiętasz mnie ?

- Chyba mnie z kimś pomyliłaś… – już miał zadać cios kiedy jego miecz skrzyżował się z mieczem nowego przeciwnika.

- Nikt nie ma prawa krzywdzić mojej siostry !

Kai ? Skąd on tu ? Ninja ognia odepchnął mistrza ciemności strumieniem ognia z prawej ręki  i zaraz rzekł do Nyi podbiegając do niej:

- Dlatego chce cię mieć na oku… Co by się stało gdybym nie zdążył ?!

- Nie krzywdź go… na pewno coś mu zrobili dlatego jest taki !

- Wolisz by mnie za… AAA ! – nie zdążył dokończyć kiedy to został uderzony pięścią w twarz.

 Ocucony z własnego niedowierzania niepewnie zapytał towarzysza:

- Yoto… Dlaczego waza w korytarzu jest posklejana ?

- Nie pamiętasz ? Zbiliśmy ją przecież niedawno ! – uśmiechnął się.

- Ehe pamiętam… a powiedz mi teraz ile mamy lat ?

- Upadłeś na głowę że tak o wszystko pytasz ? Oczywiście że 8 !

Jasnowłosy zatrzymał się nagle wyrywając nadgarstek z jego dłoni.

- Gdy ją zbiliśmy… mieliśmy 10

 Ninja ognia padł na ziemię po uderzeniu jednak ku jego szczęści pozostali powstrzymali napastnika przed zadaniem następnego. Cole krzyknął do Nyi by ta jak najprędzej się schowała jednak ta wciąż trwała w bezruchu.

- Spokojnie, wszystko będzie dobrze… – dobiegł ją kobiecy głos – Wyzdrowiejesz… to tylko draśnięcie… - łamał się jej głos.

Mistrzyni wody odwróciła głowę. Ponownie ujrzała widok cierpienia jednak dopiero teraz dowiedziała się ile musiał znaczyć dla kobiety o kręconych włosach, ciężko ranny. Dostrzegła ją już wcześniej jednak całą jej uwagę w mgnieniu oka pochłonął szaleńczy atak Ronina na wojowników kobry. To wszystko przez nią… gdyby nie pocałowała wtedy Jay’a wszystko było by dobrze. Nikt by nie ucierpiał a teraz prawdopodobnie przytulała by się do swojego ukochanego ciesząc się jego osobą. Zacisnęła mocno powieki starając się nie dopuścić się do płaczu. Gdyby mogła zmienić bieg zdarzeń… cofnąć czas…  Jak być odważnym ,by kroczyć w tą stronę ? Jak wszystko naprawić aby znowu poczuć się radość ? Zobaczyć ponownie uśmiech na jego twarzy gdy cię widzi ? Wszystko to zdawało się na wyciągnięcie ręki jednak nagle się rozpadło przez niewłaściwy ruch jak domek z kart.

- To koniec. Nie da się już nic uratować. Twoja bajka już się skończyła… - usłyszała cichy głos – Czas już cię odstawić na półkę… nie uważasz ?

Kruczowłosa poruszyła lekko palcami. Była jakby w amoku. W koszmarze który trwa. Tak bardzo chciała by się obudzić, uwolnić od tego.

- Nie bój się ,laleczko, każdego z nas to czeka… no może prócz mnie… to ja tu pociągam za sznurki… - szeptał wciąż nie dając spokoju.

- NYA ODSUŃ SIĘ NATYCHMIAST ! – krzyczał jej brat.

- Twoje linki już się zużyły… tak mi przykro… zaraz się urwą…

- NYA ODSUŃ SIĘ ! - Kukiełka bez sznurków jest nic nie warta…

- NYA !