#resonan

RU/ST - untitled (resdatcom15, 2014)

The recording starts with really thick sounding static-like noise. To put it poetically/metaphorically, persistent middle spectrum frequencies fade in along with heavily distorted echoes of really distant beats and crashes on otherworldly surfaces. And this is what popped in mind a few minutes into it. It sounds like something is happening in the presence of a machine, maybe a household one. It could be a vacuum cleaner or it could be a jet plane. There is no scale in sound, there is space but space can be deceiving. There is so much activity in the background that I can not really identify the source (I later read that this is probably detuned radio). After almost eight ear pounding minutes it becomes even more violent as it is enriched with one more layer followed by low frequency noise after a few minutes white/brown noise whatever. The track fades out in the end. This description evolved into a kind of objective approach or something, maybe more than necessary.

This release from the resdatcom label comes as a 3 inch cdr in folded and glued paper in the same size that for my reading of this untitled album supplements the concept of the album by one-man noise project RU/ST. RU/ST comes from Zaporozhie in East-Ukraine and he is  also the owner of HMF Graphics. 

I was lucky enough to receive one of  the first 15 copies in which the cover  is a fullcolour print with blockprinted logo stenciled on the front panel and that was really important as i will try to explain in demystifying or even more mystifying this release.

The cover has been methodically treated to remind the texture of rust on metal.  I don’t really care that this is not real rust. I believe that this is exactly the wrong path to follow in order to understand this work. Maybe you don't have to understand this work and just enjoy or something but then you don't need to read a review, go find the thing, scroll down and visit the resonan site. I believe that the way that the cover is treated as a simulation is conceptually intended to be like that. Its not a accident of sorts. It is the point punctuated with the project's name. That of the use of metaphors in trying to communicate a specific feeling. And words are nothing closer to feelings but rust to metal. Feelings could be understood as irrational reflexes on situations that are too complicated to rationalise. Feelings effect in going beyond the stillness of time that comes with rationalisations and allow us to respond, to transcend our inertia which is stillness. Rust is the only natural becoming of metal, a reaction to specific environmental conditions. It can’t exist on its own, it corrupts the element but at the same time functions as a testimony of its substance. I understood the recording in the same manner. Not as distorted but as corruptive of the sources, noise is not the point, the point is the process, this work focuses in its making but not a procedural way, a hands on, realtime, time-ful making that vibrated the body, that makes the ears bled.

Personally I consider reviewing limited edition releases  a heavy responsibility. Sometimes I believe that these words could be a more far reaching testimony than the recordings themselves. It’s an honour for me but they kind of bring to mind eulogies. 

more info at resonan.wordpress.com

various artists – image as theme (resadtcom11, 2012)

Η resonan κυκλοφόρησε μέσα στο 2012 μία συλλογή με τίτλο image as theme ο οποίος περισσότερο ή λιγότερο τα λέει όλα. Ζητήσαν από διάφορους ανθρώπους που ασχολούνται με τον ήχο να παράξουν κάτι το οποίο να ερμηνεύει/ανταποκρίνεται/αντιστοιχεί ή οτιδήποτε στην ίδια εικόνα και συγκέντρωσαν τα αποτελέσματα σε ένα λιτά συσκευασμένο cd με την εικόνα στην οποία αναφερόμαστε ως εξώφυλλο. Η εικόνα απεικονίζει τη συσκευασία από κάψουλες ενός αντιπυρετικού μαζί με την ημερομηνία λήξης τους, 12.2012.

Μη γνωρίζοντας πως δρουν οι κάψουλες, σε τι χρησιμοποιούνται με «ορθό» τρόπο ως «φάρμακο» ή ως «φαρμάκι», αν η φωτογραφία είναι «γνήσια» ή «πειραγμένη» (η ημερομηνία για παράδειγμα και η ενδεχόμενη σχέση της με μεταφυσικά σενάρια περί του τέλους του κόσμου...) και καθώς η περιγραφή του σκοπού της συλλογής από το site της resonan είναι απλά «8 ερμηνείες μίας εικόνας» φαντάζομαι ότι αυτό που το λιγότερο θα πρέπει να κάνει η συλλογή είναι να δίνει εντελώς διαφορετικές οπτικές της εικόνας κάτι στο οποίο υπό όρους επιτυγχάνει λαμβάνοντας υπ’όψιν ότι απευθύνεται σε πολύ συγκεκριμμένη ομάδα καλλιτεχνών, ενός επίσης συγκεκριμμένου μάλλον χώρου ο οποίος σχετίζεται με την dark ambient, τη noise, το industrial και τον ηχητικό πειραματισμό.

Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες κομματιών. Υπάρχουν οι συνεισφορές του moloch (synth/dark ambient, white noise), του Kasper van Hoek (μοιάζει αυτοσχεδιασμένο), του flutwacht (σχεδόν σιωπηλό, αφήνει την εντύπωση κινητικού γλυπτού)και των bloater (κινηματογραφικό με πολύ feedback) οι οποίες χαρακτηρίζονται από την ήρεμη σε επίπεδο εντάσεων ανταπόκριση τους, σχεδόν ονειρική ή παραλληρηματικά χαμένη αίσθηση (με το συγκείμενο της εικόνας) σε αντίθεση με τις κατά πολύ πιο επιθετικές αναπαραστάσεις των praying for oblivion (αρχίζει θορυβοδώς ενώ στην πορεία οργανώνεται σε σαφή μέρη με σχεδόν concrete τρόπο), fever spoor (θορυβος με διάσπαρτα delay chirps) οι οποίες παίζουν με διαφορετικές τεχνικές με τη harsh noise. Και υπάρχει και η προσέγγιση των THF Drenching (ηχογραφήσεις πεδίου με παιδικά παιχνίδια) και των resonan (white noise ηχογραφήσεις πεδίου με ένα κυμαινόμενο μουρμούρισμα) οι οποίες μοιάζουν να ανταπόκρινονται με πιο εννοιολογικό τρόπο στις απαιτήσεις του project μιας και φαίνεται να προβάλλουν στοιχεία τα οποία μοιάζουν περισσότερο με μετά-σχόλια στο ίδιο το περιεχόμενο της εικόνας (που απευθύνεται, πώς ερμηνεύεται αυτό που αναγράφεται).

Το σύνολο της συλλογής καταφέρνει μέσα σε σχετικά μικρή διάρκεια (περίπου 50 λεπτά) να δώσει ένα μεγάλο εύρος ερμηνειών και να καταγράψει έμμεσα μία πλάγια πρακτική από πλευράς συνεισφερόντων σε επίπεδο προσέγγισης. Η συμπληρωματικότητα των αναπαραστάσεων προυποθέτει αρχικά την αναφορά ως πράξη σε αυτό το οποίο οριζεται ως κοινό, αυτή την προβληματική προσπαθούσαμε να διαχειριστούμε και εμείς ως moremars μέσα από τη deconstructive musicσυλλογή μας. Η ίδια η αναφορά συγκροτεί το συγκείμενο και το αντικείμενο της αναφοράς δεν αποτελεί παρά την αφορμή για τη συγκέντρωση των εκδοχών. Σε μία κατά τα άλλα πολύ καλά ζυγισμένη και μετρημένη συλλογή με πολύ ενδιαφέρουσες συνεισφορές (την αντιπροσωπευτικότητα τους σε σχέση με το κύριο έργο των καλλιτεχνών δε χρειάζεται λόγω concept να την κρίνω) το μόνο που μου έλειψε ήταν λίγα λόγια ακόμη για το λόγο που χρησιμοποιείται εικόνα. (Επίσης μετανοιώνω που δε συνεισέφερα όταν μου το ζήτησαν)

   various artists – image as theme (resadtcom11, 2012)

Some time ago in 2012, resonan released a compilation entitled ‘image as theme’ and the title is selfreferential obviously. Various artists dealing with sound as a medium were asked to produce a work that should interpret/respond/reflect or anything the same image and the resonan guys gathered everything in a  frugal packaged cd that had on its cover the image to which we refer, that represents the packaging of an antipyretic drug along with its expiration date (12.2012) and the logo of the company that produces it.

Being completely ignorant on what these pills (probably) do, how are they  ‘properly’ used as a pharmako (medicinal drug) or pharmaki (poison ) (the words in greek for both terms share the same ‘root’), if this picture is ‘original’ or ‘photshoped’ (for example if the expiration date ‘real’ or is it another reference to the ‘end’ of the world) and as the decription of the reasoning behind the compilation is (taken from resonan.com) simply ‘8 interpretations of an image’ I guess that the best that this release can do is provide us with different perspectives of the 2 dimensional image. Taking into account that the contributors come from a certain ‘genre’ (dark ambient, noise, post-industrial, sonic experimentation) this is quite a success.

There are many categories of contributions. There are the tracks by moloch (synth/dark ambient, white noise), Kasper van Hoek (almost improvised synthesis), flutwacht (almost silent, just like a kitetic sculpture) and bloater (cinematic feeling with lots of feedback) that are characterised by a ‘calm’ approach to volume and tension and an almost dreamy, sureal and wandering feeling. And there is the ‘other’, louder, harshier  side of the compilation that is contributed by praying for oblivion (starts noisy and as it runs it is constructed  in seperate parts almost in a concrete manner)and fever spoor (noise with scattered delay chirps). There is also a third approach that is more concept oriented that includes the tracks by THF Drenching (field recording with kids toys) and RESONAN (white noise field recordings with a constant humming) that seem to reflect on the meta-content of the image.

The compilation as a whole succeeds in more or less 50 minutes to present a wide range of interpretations. The suplementarity of the representations presupposes a reference as a beginning, in which case what is considered as a common (the image as theme) in my ears it is so arbitrary that it can serve only as an excuse for the evental happening of the compilation.  We (the moremars team) also tried to address the same problems, the need for a common reference with our deconstructive music compilation. The reference constructs the context and the objective of the reference is nothing more than the excuse for the ecdoches. ‘Image as theme’ is a fine compilation with very interesting contributions. The only thing that I miss is a few words more on the reasons why this image is used, what is it that makes the image so important. Except if there is more to come in which case I guess I see the point.

(Also I regret not contributing when I was asked to…)