Die terloopse assessering van regte en status
Dit is reeds van die eerste reëls af bevestig dat die nasionale regstelsel nie perke stel aan die optrede van blote verifikasie nie, genoeg deur dit binne die eksklusiewe bestek van absolute regte te kanaliseer, genoeg deur te identifiseer, op 'n eksklusiewe en onoorkomelike manier , verpligte gevalle van dieselfde .
Die opgemerkte omvang weerspreek nie die beskikking van 'n bepaling, soos art. 34 c.p.c., waarvolgens die regter 'n "voorlopige vraag" met finale effek slegs beslis as die wet dit bepaal, of as daar 'n uitdruklike versoek van 'n van die partye is. Genoemde bepalings harmoniseer perfek met die stelsel, met as doel, in werklikheid, nie 'n blote vraag nie, maar 'n werklike en behoorlike oorsaak: wat versoek word om vasgestel te word (of wat die wet voorsiening maak om met effektiewe vasstelling te besluit ) is , in werklikheid, 'n reg waarvan die bestaan onseker of betwis is, aangesien sodanig nie behoort tot die kategorie van konstitutiewe feite van die reg wat hoofsaaklik afgelei word nie, hoe ook al saamgekoppel deur 'n benadeelde- afhanklikheidsverhouding, sodanig dat die beslissing oor die eerste dit slegs kan afhang direk op die verifikasie van die tweede.
Daardie beoordeling word slegs gemaak op versoek van 'n party (beklee met 'n korrelatiewe belang om aksie te neem) of deur wetgewende voorafbepaling, in die afwesigheid waarvan die regter in elk geval nie vrygestel is van beslissing oor die voorlopige beslissing, wat in die hof afgelei word nie, vir byvoorbeeld deur 'n blote uitsondering. Daardie besluit sal nie met eie finale effek verleen word nie, maar sal ingesluit word, onderhewig aan insidente tantum kennis, binne die baan van die finale beslissing wat die hoofeis dek.
Die sistematiese relevansie, dus, van die onderskeid tussen vooroordeel in die tegniese sin en in die logiese sin (so goed omlyn deur Satta, S., Civil Procedural Law, cit., 39 ss. en opgeneem deur baie geleerdes: sien onlangs Menchini , S ., Terloopse ondersoeke) bestaan juis ten opsigte van die laaste van die uitgeligste profiele: die tweede het betrekking op alle gevalle waarin die reg of die benadeelde verhouding nie bindend vir 'n onafhanklike oordeel bedoel is nie; alles anders behoort aan die ander kategorie.
Dr De Beer
