In Dutch, because the scenes described below were all in Dutch, because I speak Dutch and if you are reading this, you probably understand Dutch as well. If not, check it out, I believe itās a beautiful language.
āEen beeld zegt meer dan duizend woordenā ā Albert Einstein
Waarschijnlijk komt dat helemaal niet van Einstein, maar als je het aan good old Albert toeschrijft, zit je altijd goed. Dan klinkt een citaat meteen dubbel zo interessant. Niemand gaat opzoeken of Einstein dat werkelijk heeft gezegd. En wie weet heeft hij het wel gezegd. In bad, ofzo. Of in zijn zetel, terwijl hij schunnige plaatjes uit de vroeg twintigste eeuwse softporno zat te besnuffelen. Die Einstein was ook geen heilige.
In de REC Academy leerde ik dat het belang van beelden inderdaad niet te onderschatten valt. Wie digitaal een verhaal wil vertellen, beseft al gauw dat degelijk grafisch, video- of fotomateriaal erg van pasĀ komt. Zelfs wie zweert bij de romantiek van een audioreportage- of interview, merkt dat wanneer hij het online aan de man wil brengen, er toch best een fotootje of uitgebalanceerde prent bij komt te staan. Enkel geschreven tekst ontspringt nog enigszins de dans. Desalniettemin, als de storytelling-toekomst digitaal is, dan is hij zeker ook visueel.
Dat had ook deze knaap begrepen, toen hij in de FNAC speurde tussen het aanbod der digitale cameraās. DSLRās, moest ik eigenlijk zeggen, want als je jezelf een beetje serieus neemt, dan koop je zoān digitale spiegelreflex (Voorheen noemde ik dat āzoān grote, zwarte, sjieke kodakā. Ik leer hier keiveel bij op de REC Academy!) Terwijl ik probeerde mijn photography street cred hoog te houden, sprak ik de verkoper aan en vroeg ik of hij iets van fototoestellen kende. De man knikte en toonde me Ć©Ć©n van zijn topaanbiedingen: āEen buitenkansje: een Nikon D3200 Reflex, inclusief een ferme zoomlens. De man draaide vakkundig aan de lens en inderdaad, het ding schoof fors uit. Size does matter, leek het toestel wel te zeggen. 18 op 200, zo werd me uitgelegd. In de lagere school is dat gebuisd, maar in de fotografie ben je daarmee de beste van de klas, aldus de FNAC-man.
Al die tijd had ik geĆÆnteresseerd geluisterd, maar de Testaankoper in mij was wakker geschoten. Dit vroeg om meer vergelijkend onderzoek! Ik nam een foto van het toestel en de specs. De mening van de verkoper is Ć©Ć©n ding, maar wie tegenwoordig wil weten of hij echt kwaliteit aanschaft, vraagt dat ofwel aan zijn peers of aan de digital world. Het toeval wilde dat er op de REC Academy wel wat fotografen zaten, die bovendien mijn digital peers zijn. Drie in Ć©Ć©n voor de prijs van een pintje en mijn fotografie-reputatie. Gezien de algemene afwezigheid van mijn fotografie-reputatie viel die prijs heel goed mee.
Groot was dan ook mijn verwachting toen ik de heren Wouter Maeckelberghe en Tim Paternoster de foto van de fotocamera en zijn specs onder de neus schoof. Voorzichtig vroeg ik hen wat ze van dit buitenkansje vonden. Omdat ik het vergelijkend onderzoek serieus nam, vroeg ik hen dit eerst elk afzonderlijk, zodat ze elkaars mening niet zouden beĆÆnvloeden. Alles voor de wetenschap.
Tijdens de pauze van een workshop sloop ik op kousenvoeten naar Tim Paternoster. Dat is een sympathieke kerel, dus lachte hij vergoeilijkend terwijl hij het buitenkansje bekeek. āMja, mja,ā zei hij aanvankelijk. Ik kan me zijn exacte woorden niet meer herinneren, maar het kwam er op neer dat het enerzijds zeker geen slechte camera was, maar dat Tim anderzijds niet volledig overtuigd was. Alsof ik met een recensent van de CD&V sprak. āHet diafragma van de lens is wel beperkt,ā zo wist hij me te vertellen. āMaar euh, hij heeft toch superveel pixels?ā probeerde ik nog. āVanaf een bepaald aantal pixels maakt het niet echt meer uit of het er nog meer zijnā, kreeg ik als slimme repliek. Je zal maar Ć©Ć©n van die overbodige pixels zijn, bedacht ik, maar dat hield ik voor mezelf. Intussen was de pauze alweer voorbij. Tim Paternoster besloot, sympathiek als hij was, me niet verder met alle mancoās van het buitenkansje te confronteren en zweeg wijselijk.Ā
Na de workshop was Wouter Maeckelberghe aan de beurt. Wouter was eveneens een sympathieke kerel, dus besloot hij gewoon eerlijk met me te zijn: Niet kopen, Ruben. āWaarom dan?ā vroeg ik oprecht. Tim Paternoster was er ondertussen opnieuw bij komen zitten en wat volgde was een discussie die ik graag samenvat in volgende infographic.
Eerlijk: het was al laat op de avond en sommige quotes zijn misschien lichtjes beneveld door de avondlijke Āāeuh- duisternis. Maar het moge duidelijk zijn: de twee sympathieke kerels hadden een duidelijke mening over wat er allemaal schorde aan het buitenkansje, maar over welke DSLR ik dan wel moest kopen, bestond minder consensus. Tenzij ik een camera kocht die me een nier zou kosten. Dan zat ik sowieso goed. Voor zover ik zoān kostelijk ding ook maar ergens zou durven meenemen. Gelukkig was er toen Ignace Aleja, een sympathieke kerel die eveneens wat afweet van all things camera. Hij stelde de terechte vraag: āJa maar, wil je er ook mee filmen?ā Ik zei voorzichtig dat ik dat ook wel eens wilde proberen, misschien zo. āJa maar,ā zo opperde Ignace, ādan moet je wel iets anders kopen, hoor.ā De twee sympathieke fotografen knikten. Ik staarde licht wanhopig voor me uit.
Als je vraagt wat voor camera je moet kopen, dan hangt het er vooral van af wat je ermee wil doen. Behalve zoomen, dat mag je Nooit Doen. (Ik opperde nog: wat als ik op het verjaardagsfeest van mijn neefje een foto wil nemen van de jarige ukaan het eind van een lange tafel? Wouter was onverbiddelijk: ādan kruipt ge op de tafel tot bij hem!ā Mijn oma zou nogal kijken.). Op het einde van de avond besefte ik dat ik heel wat had bijgeleerd over Fujiās en Kodaks, over Nikons en Canons, lenzen en diafragmaās en vooral over licht, Heel Veel Licht. Welke camera ik moest kopen, wist ik nog altijd niet, maar mijn photography street cred lag definitief aan diggelen.
*Cameradeloosheid is a Dutch pun which is hard to translate. Camera-dazzled or photography-flabbergasted comes close, but not really.
