Do tĂ« stĂ«rpĂ«rpĂ«litesha shumĂ« pĂ«r tâu treguar e qetĂ« dhe e rehatuar. Por jo. Nuk mundem ta bĂ«j kĂ«tĂ« gjĂ«.MĂ« erdhi edhe mua rradha pĂ«r t'u qarĂ« e pĂ«r tĂ« qenĂ« e shthurur me fjalĂ«t (jo se do tĂ« jem me tĂ« vĂ«rtetĂ«, se po pĂ«rpiqem tĂ« bĂ«j shaka, po pĂ«rpiqem shumĂ« pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« shaka, shumĂ«). Dhe kur tĂ« vjen kjo rradhĂ« ke shansin tĂ« zbrasĂ«sh thesin dhe tĂ« bĂ«sh tĂ« vuajturĂ«n, paçka se s'jam krejt e vujtun. Fundja kjo qoshe e rrĂ«fimeve tĂ« âinateveâ dhe âshqetĂ«simeveâ e âankesaveâ medekmek qĂ« dikush tĂ« na kuptojĂ« dhe ndoshta mund tĂ« qeshĂ«. Nejse. UnĂ« marr pĂ«rsipĂ«r tĂ« redaktoj dhe tĂ« rregulloj shkrimet tĂ« cilat do tĂ« postohen nĂ« zanafillĂ«n e ditĂ«s sĂ« premte. UnĂ« me pak fjalĂ« u bĂ«j make-up-in fjalĂ«ve, i pudros, ua lyej qepallat e syve, i bĂ«j tĂ« duken pak mĂ« mirĂ« ngase janĂ«. Gjasme. Por ama mĂ« dhemb shpirti, jam bĂ«rĂ« si estetiste apo parukiere maniake. Kur shoh 'e' qĂ« nuk janĂ« 'Ă«', kur shoh atĂ« presjen qĂ« noton kot sĂ« koti nĂ«pĂ«r hapĂ«sira, kur shoh presje pĂ«rpara lidhĂ«zĂ«s âdheâ qĂ« rradhĂ«llerĂ« vendosen aty, por shumĂ« shumĂ« rrallĂ« e pavarĂ«sisht kĂ«saj gjĂ«je, presja vendoset para kĂ«saj lidhĂ«ze shtuese dhe mua ma kĂ«put shpirtin. KryeradhĂ« tĂ« cilat mungojnĂ« dhe janĂ« palitur mĂ« tĂ«rĂ« tekstin. FjalĂ« tĂ« gjymtyara, tĂ« rrahura, tĂ« shkĂ«putura. Po amani more, shkruajini fjalĂ«t e plota! Drama tjetĂ«r e imja Ă«shtĂ« kur shoh fjali gjysmĂ« shqip gjysmĂ« anglisht dhe qĂ« lĂ«mshoset nĂ« atĂ« farĂ« feje sa mendoj qĂ« po lexoj njĂ« tjetĂ«r gjuhĂ«. Shenja tĂ« pikĂ«simit qĂ« masakrohen sikurse hebrenjtĂ« nĂ« kohĂ«n e xha Hitlerit. Dhe ndonjĂ«herĂ« fjalitĂ«, ndĂ«rtimi i tyre, mĂ« shpĂ«rthen mendja. ĂshtĂ« sikur njĂ« hamburger tĂ« ketĂ« nĂ« mes bukĂ«n dhe ta kapĂ«sh prej qoftesh me duar pĂ«r ta ngrĂ«nĂ«. E imagjinoni vet besoj. Por kjo gjĂ« kalon shpejt. Kalon shpejt kur mendoj qĂ« s'jam unĂ« me e mirĂ« se kolegĂ«t e mi. Edhe unĂ« jam njĂ«soj si ta. Kalon shumĂ« shpejt poashtu, sepse Ă«shtĂ« njĂ« pjesĂ« qĂ« e bĂ«j me shumĂ« qejf. PavarĂ«sisht se mĂ« duhej tĂ« shfryhesha. Kulmi I kulmeve qĂ«ndron kĂ«tu kur unĂ« gjej gabime tek shkrimet e mia dhe vendos tĂ« mos e dua mĂ« veten nĂ« jetĂ« tĂ« jetĂ«ve.
Doja të shkruaja edhe për heshtjen që kaplon të tërë pasi ne shfaqim xhevahiret tanë. Dua të them: Ku është entuziazmi? Ku janë bisedat? Jeni në gjendje të flisni edhe për temat më kokëçarëse dhe nuk na shkruani e komentoni. Me ju e kam me ju të HPFA-së!
Paçka se kohĂ«t e fundit kam filluar tâi dua shumĂ« alt0199 dhe alt135, por pa lĂ«nĂ« mĂ«njanĂ« dhe alt137 apo tĂ« madhin dhe tĂ« madhĂ«rishmin alt0203, e paçka se nervat mĂ« rrudhen ngaherĂ« nga pritjet dhe rregullimet nĂ« moment tĂ« fundit Ă«shtĂ« njĂ« nga gjĂ«rat qĂ« kohĂ«t e fundit dua tĂ« bĂ«j mĂ« shumĂ«, ju tĂ« paktĂ«n, na shkruani, na komentoni, na zhbironi, na bĂ«ni lanet nĂ«se keni dĂ«shirĂ«, na promovoni, na shpĂ«rndani!
Kur u sugjeroj miqve tĂ« mi, tĂ« lexojnĂ« gazetĂ«n tonĂ« ata mĂ« thonĂ« qĂ« sâkanĂ« kohĂ« dhe nuk u intereson, ju kam lĂ«nĂ«, e dini vetĂ« kĂ« ju kam lĂ«nĂ« dhe mendoj qĂ« herĂ«t a vonĂ« do vini e do mĂ« thoni sa mirĂ« e bukur Ă«shtĂ«. Dhe pĂ«r ata qĂ« mendojnĂ« se HP Ă«shtĂ« harxhesĂ« kohe apo Ă«shtĂ« njĂ« gjĂ« qĂ« nuk ia vlen tĂ« lexohet apo tĂ« lexohen gjĂ«ra pĂ«rreth saj, bĂ«ni transplant truri sepse vĂ«rtetĂ« ju duhet. Kjo ishte shfryrja ime, kam akoma pĂ«r tĂ« thĂ«nĂ«, por po e lĂ« mĂ« kaq. Me shpresĂ«n se kolegĂ«t e ardhshĂ«m do tĂ« jenĂ« edhe mĂ« tĂ« inatosur se unĂ«, ju uroj ditĂ« tĂ« mira dhe magjike!
