#radio538

Spreek over tribunalen, overal!

In mijn Telegram-kanaal kwam deze week een interessant bericht binnen. Het is een gespreksfragment van Radio538 over de COVID-pandemie. Een inspreker genaamd Koen, die volgens ingewijden als beveiliger van de Tweede Kamer werkt, zegt: “Op het moment van een persconferentie worden alle mondmaskers opgezet. Dan wordt er netjes anderhalve meter afstand gehouden. Maar zodra de camera uit is, staan ze nog net niet met elkaar te dansen.”

Radiopresentator: “Er komen onthullingen uit Engeland. Premier Boris Johnson hield gewoon feestjes terwijl het hele land in lockdown was.”

“In Nederland is dat toch niet anders. Prinses Amalia houdt een feestje voor honderd man en dan zegt ze, ‘ja sorry’. Op de Tweede Kamer is het bedrijfsrestaurant ook gewoon open en zitten ze met elkaar aan tafel.”

De presentator reageert zogenaamd verrast. “Oh ja? De mensen die ons dit opdragen lappen achter de schermen diezelfde regels aan de laars, wat bizar.”

“Zo zijn er een boel maatregelen die niet kloppen. De gewone winkels zijn dicht, maar bij de Makro kunnen we wel in de rij gaan staan en daar elektronica kopen.”

Dit korte gesprek zegt alles over het huidige tijdsgewricht en de geestelijke staat van de mensen. Het volk weet dat al die maatregelen overtrokken zijn. Maar men blijft toch meedoen want anders volgen er lastige reacties. Je krijgt boa’s op je nek enzovoorts, dus doen velen maar mee, al is het uitsluitend voor de vorm. De elite weet dit, het kartel van bestuurders en topambtenaren. Zij beseffen dat het volk het eigenlijk niet meer gelooft. Toch gaat de elite door op de ingeslagen weg, zo gaat het in die bubbels. Niemand wil de eerste zijn om van het ingezette narratief af te wijken, anders vergaat het hen zoals Pieter Omtzigt en Mona Keijzer. Stilzwijgend op het pluche blijven zitten is veiliger voor je carrière. 

De politiek is corrupt en het grootste deel van het volk heeft dit door. Ook weet het volk dat de elite beseft dat het volk het niet meer gelooft. Volk en elite weten dus van elkaar dat ze het officiële narratief aan beide kanten niet meer geloven en tegelijk dat de politiek ermee doorgaat omdat het systeem nu eenmaal corrupt is. Hieruit volgen geen acties, er zijn enorme protesten en demonstraties maar die worden succesvol uit de media geweerd. Doorsnee politieagenten en ME’ers geloven het ook niet meer, maar die handhaven omdat ze een hypotheek hebben. En omdat ze lekker kunnen rammen, wat helpt om frustraties uit te leven die in de lockdown zijn opgekropt.

Dit systeem stort dus als een kaartenhuis in elkaar, zodra de handhaving stopt met handhaven. In die zin heeft de nieuwe minister Yesilgöz daar al een voorschot op genomen, door iets vaags te zeggen als “handhaven is iets wat je met elkaar doet”. Met andere woorden, de staat komt betrouwbaar personeel tekort, iedereen is moe, de handhaving loopt op zijn laatste benen. 

Voortgedreven door hun hypotheekje zullen die handhavers onze demonstratievrijheid blijven vernietigen, zelfs al geloven ze er niet meer in. Er is een laatste duwtje nodig. Er moet een factor tegenover de factor van dat hypotheekje worden gezet. Hier komt dan de voorschemering van het tribunaal dat lonkt achter de horizon. Wil zo’n vrijheidsrover die nu met een waterkanon op opa’s en oma’s staat in te spuiten, straks voor zo’n tribunaal komen te staan? I don’t think so. 

Daarom is het sterk aan te raden om ook op verjaardagen en informele bijeenkomsten te spreken over tribunalen. Zodat ook handhavers horen dat dit leeft onder het volk, en dat het dichtbij komt. Laat het niet over aan de politiek! Ze moeten het écht horen als ze met geliefden aan de kalkoen zitten, want op straat in hun body armour voelen ze zich veel te stoer en onaantastbaar. Ze voelen zich gesterkt door het brute geweld dat de staat uitoefent tegen vredelievende demonstranten en moeten worden herinnerd aan hun kwetsbaarheid. Zodat ze via die weg ook worden herinnerd aan hun menselijkheid. 

Zoals gezegd: het volk wéét dat de elite weet dat het volk het niet meer gelooft. Oftewel, het is allemaal één grote exercitie om volgzaamheid en dociliteit te bewijzen en daarmee te vestigen als normaliteit. De vraag naar waarheid en onwaarheid is door de elite én door de massa losgelaten om te kunnen meebuigen met het systeem dat men via deze wetgeving en handhaving zelf schept. Vandaar dat de radiopresentator die gemaakte verrastheid speelt. Daar straalt in door: “Ik moet in mijn functie doen alsof dit voor mij verrassend is, dat is mijn rol, dat begrijpen we van elkaar.” En tegelijk wordt dat systeem gerelativeerd door de minister, wanneer het hen uitkomt! We zijn beland in een staat die zijn macht laat gelden door totale willekeur.

Dus, ‘je hypotheekje of een tribunaal – kies nu!’ Die aansporing is broodnodig omdat de leugen nóóit mag worden genormaliseerd. Het gaat in West-Europa de kant op van Australië, waar de ongevaccineerden officieel totaal worden verbannen uit het leven. Dat is daar bestuurlijk beleid. Een bekende van mij wordt door zijn vrouw gepushed om naar Australië te verhuizen. Die zegt: “Ik ben drie keer gevaccineerd, dus ik heb er geen nadeel van, eigenlijk alleen maar baat.”

Dit klinkt als iets kroms recht praten. De waarheid is dat je er – zelfs als drievoudig gevaccineerde – er een gigantisch nadeel bij hebt. Een maatschappij die zó ver gaat, en deze opschorting van natuurrecht normaliseert, daar weet je nooit wat er nog meer pardoes genormaliseerd wordt.

Nu zullen schaapjes hier tegenin brengen dat Australiërs dit doen voor de levens van medeburgers. “Het is een kleine moeite om je te beschermen voor de gezondheid van anderen. Je hebt alleen een groot probleem als je jezelf niet kúnt laten vaccineren. Je kunt het ook omdraaien. Wij zitten al twee jaar binnen, deels omdat sommige mensen zich niet aan de maatregelen houden en zich niet laten vaccineren.”

Deze argumenten zijn incorrect. Ten eerste gaat het niet om de moeite die een vaccinatie kost, maar om het feit dat een overheid dit afdwingt met buitenproportionele totalitaire maatregelen. En daarvoor volledig binnendringt in de persoonlijke integriteit van de mens, ons leven en lichaam. Mensen die dit goedkeuren, zullen stapsgewijs de grootste stommiteiten normaliseren onder druk van altruïstische motieven. Zoals ook onder het communisme is gebeurd. 

Dit alles gaat niet om de gezondheid van anderen. In Nederland is de capaciteit van Intensive Care bijvoorbeeld niet uitgebreid en zijn er geen gesloten ziekenhuizen heropend. Het argument dat het aan de ongevaccineerden ligt, is in dit licht gezocht. Het zijn specifieke doelgroepen die serieus risico lopen van dit virus. Zinnig beleid zou afgestemd zijn op die groepen. Niet op zondebokken creëren, wat nu gebeurt. Sowieso is het virus niet weg te vaccineren omdat het zó ver is verspreid dat het blijft muteren: vaccins produceren loopt achter de feiten aan, zoals ook Jaap van Dissel vaststelt. Ongevaccineerden de schuld geven, is dus corrupt.

Daarnaast is het absurd dat ik van de overheid zou eisen, dat die mij beschermt tegen de mogelijke slechte gezondheid van een ander. Ik maak toch zélf de keuze om wel of niet te vaccineren, wel of geen drukke plekken te bezoeken? Als je gevaccineerd bent en je krijgt nog steeds lockdowns, nog steeds QR-codes, en kunt nog steeds in het ziekenhuis belanden, dan moet je misschien toegeven dat je voor de gek gehouden bent.

Gezondheid blijkt een totalitair concept te zijn, want je kunt tot ieder offer worden gedwongen in naam van gezondheid. Maar alsnóg is de gezondheid niet absoluut want in de praktijk zijn ook drugs, roken en alcohol genormaliseerd, wat ook vele mensenlevens kost. Dus waarom zou de {r}overheid het recht hebben om nu ‘in naam van de gezondheid’ wél totale macht over de samenleving te claimen?

En oh ja, al die ongevaccineerden die van geen enkele dienst gebruik meer mogen maken, hebben het morele recht om daarvoor geen belasting meer te betalen!

Ondertussen is het aan ons, realisten en wakkeren, om een nieuw fundament te metselen voor alle mensen die nu van hun anker geslagen zijn.