#qmake

2014年12月現在、Capybara-webkit 1.3.1は、qmake 4.8.6以降が動作環境となっており、 Ubuntu 10.04とか12.04でapt-get install qmake4-devel でインストールされるバージョンだと古くて動かない。

なので、ソースからqmake4をインストールしなければならない。 ちなみに最新のCapybara-webkitはqpmake5が必要っぽいが、これはそもそも古いディストリビューションに対応できないので注意が必要。

１．ソースファイル入手 以下のURLからソースファイルを入手する。 http://download.qt.io/official_releases/qt/4.8/4.8.6/

２．必要な依存ライブラリをインストールする。 以下のURLに記載がある。 http://qt-project.org/doc/qt-4.8/requirements-x11.html

libfontconfig1-dev

libfreetype6-dev

libx11-dev

libxcursor-dev

libxext-dev

libxfixes-dev

libxft-dev

libxi-dev

libxrandr-dev

libxrender-dev

Chyba już minęły czasy kiedy to nauka nowego języka zaczynała się od słów "Hallo World !!!" - co było dość oklepane i nudne w końcu w każdym nowo poznanym języku słowa te brzmiały tak samo:

Hallo World !!!

Dziś w erze Web2.0+ na dzień dobry wypada napisać kolejnego klienta do Twittera. Co ambitniejsi nie skończą na RSS. Właśnie nimi się zajmiemy, a w szczególności tymi bardziej wygodnymi.

Generalizując każdy szanujący się serwis udostępniający jakieś publiczne Web API (intrygujące że w Polsce jest ich tak nie wiele) wymaga rejestracji od osoby chcącej z niego skorzystać w zamian dając mu klucz do swego serca pragmatycznie zwany API_KEY. Zastrzega jednocześnie iż jego sekretów nie wolno nikomu zdradzić, bo przygoda się skończy. Pomijając powody dla których wszyscy mają API_KEY, poza dostępem do danych serwisu jako budowniczy swego résumé w serwisach składowania kodu chcesz udostępnić wyniki swojej pracy dla przekonania innych co do sowich zdolności. Tu pojawia się mały problem, najczęściej twój program nie będzie działać bez API_KEY więc przed każdym wysłaniem go na GITHUB musisz usunąć swój klucz i zastąpić go instrukcją jak przywrócić ten kawałek kodu do życia. Trochę to męczące, co?

Oto droga jaką ja wybrałem. Wymyśliłem sobie że:

klucz musi być w programie

wysłanie kodu na zdalny serwer musi odbywać się z poziomy IDE, z którego aktualnie korzystam

działać z C++

Powodować że mój API_KEY nie trafi do żadnego repozytorium

Okazało się że można coś takiego osiągnąć. Przez umieszczenie klucza w zmiennej środowiskowej systemu i skorzystanie z niej w trakcie kompilacji. Najprostsza wersja:

w ~/.profile

export TWITTERKEY="32698769823h9h8726j847344n6923847jd92387fjh2376"

w pliku .pro projektu, dla korzystających z QtCreatora/qmake

DEFINES=TWITKEY=$$(TWITTERKEY)

A teraz wracamy do kodu, w dowolnym pliku, choćby main.cpp definujemy macro preprocesora:

#define DO_QUOTE(X) #X

#define QUOTE(X) DO_QUOTE(X)

i już możemy korzystać z API_KEY o tak:

twitter.setApiKey(QUOTE(TWITKEY));

It's not the most complicated thing to figure out, but it can get you running in circles for a bit if you're new to qmake.

I like having a console window to debug with, which qmake doesn't enable by default. The documentation isn't great on explaining it, so here's what to do:

Generate a project file with:

> qmake -project

Then open up the generated .pro file with a text editor. It'll be partly filled in by qmake already. Here's the lines you need, some of which may already be in the file:

TEMPLATE = app CONFIG += console DEFINES += WIN32 _CONSOLE