#phyllocladus

Phyllocladus po polsku przełożony jako Kokietnik. Polska nazwa jest utworzona na początku zeszłego stulecia i tak jak roślina nie często spotykana. Można by uznać też spolszczoną nazwę łacińską Fyllokladus oddającą to z czym można najbardziej skojarzyć rośliny z tego gatunku a mianowicie z fyllokladiami.

Phyllocladus alpinus 

  Phyllocladus trichomanoides 

Rośliny z tego gatunku należą do roślin nagonasiennych z rodziny zastrzalinowatych (Podocarpaceae) co umieszcza je w określeniu popularnym roślin iglastych. Drzewa te i krzewy występują na Tasmanii, Nowej Zelandii i Filipinach, wyróżnia się obecnie około 5-6 gatunków

Nowa Zelandia:

   Phyllocladus alpinus (często uznawany jako Phyllocladus trichomanoides var. alpinus)

   Phyllocladus toatoa

   Phyllocladus trichomanoides

Tasmania:

   Phyllocladus aspleniifolius

Nowa Gwinea i Filipiny:

   Phyllocladus hypophyllus

Phyllocladus alpinus

Ciekawostką (z której wywodzi się ich nazwa) jest to, że rośliny te mają zredukowane pędy których kształt jest zbliżony do liścia (w zależności od gatunku można mieć wrażenie liścia pojedynczego lub parzystopierzastego. Liście właściwe są zredukowane do łusek. Młode rośliny posiadają liście podobne do młodych siewek zastrzalinów (najbardziej podobne do cyprysowatych). Rośliny te osiągają wysokość od kliku metrów do kilkudziesięciu (30m). Nasiona przypominają nasiona cisu, są też otoczone osnówką (w kolorze fioletowo-różowej-białej).

Phyllocladus aspleniifolius 

Phyllocladus aspleniifolius 

W Polsce rośliny te prawdopodobnie nie mają szans przeżycia. Na pewno należało by wykluczyć Filipiński gatunek. Pozostałe gatunki oceniane są na strefę 8. Wśród nich  Phyllocladus alpinus można uznać za najbardziej odporny (patrząc na jego wzrost w państwach jak Wielka Brytania). Wśród bardzo nielicznych kultywarów wśród tej rodziny (mi jedyny znany) to:

Phyllocladus alpinus 'Cockaynes Blue' 

Phyllocladus aspleniifolius  - męskie kotki.