-Oh hey, how was that house you went to look at today?

-Umm… It was… weird. Very weird.

-What do you mean?

Well here’s what I mean:

We are three friends looking for a place together and we found a house at a great street, super close to the center. There is excitement, emails are sent and a viewing is arranged. There was a miscommunication between the agency and the current tenants so our…

     ❝—𝐃escending upon unaccustomed terrain with recollection retained, an emissary must recover lost memories with the aid of unforeseen companion and consummate his entrusted assignment.

✖ ;; Independent roleplay blog for Astral from YGO! ZEXAL.

✖ ;; Undetermined setting, time frame is adaptable: anime verse.

✖ ;; Single universe, multi-ship, multi-fandom and FC/OC friendly; *picky.

✖ ;; 100x100 reaction images will be applied to threads, icons not free for use.

✖ ;; Replies vary between script and paragraph; will always match length.

✖ ;; Expect crack, sass, serious threads and many more genres.

✖ ;; Beware, moderator is not well acquainted with ZEXAL.

✖ ;; Seven years of roleplay experience.

✖ ;; Skype is available upon request.

   I'll just add that Astral is going to be more realistic about his amnesia, such as becoming inwardly frustrated with not being able to obtain his memories quickly enough, though his tantrums will be small and short-lived -- they'll be present on rare occasions.

         Thank you for your precious time. ♥

Gister ben ik weer in het Wilde Westen geweest. De woeste wereld van de verhuur. Met een Amerikaanse klant. Daardoor heb ik een aantal dingen geleerd:

1.     Amerikanen zijn geen cowboys meer. 2.     Amerikanen vinden hele andere dingen leuk dan ik. 3.     Amerikanen zijn eigenlijk veel aardiger dan ik ben. 4.     Het Wilde Westen is aan het veranderen.

 Ik kreeg de opdracht om het perfecte appartement te vinden. Twee slaapkamers, gemeubileerd én in een leuke buurt (Jordaan dus). Budget: zo rond de €1800,- per maand. Een dag later moest hij weer terugvliegen naar LA. Het moest dus gister gebeuren. Challenge accepted...

 Mijn eerste doel was om zoveel mogelijk mooie appartementen online te vinden. Nadat ik 10 toppers had gevonden hoefde ik ze alleen nog maar in te plannen. Dat dacht ik tenminste. Helaas. Het schijnt tegenwoordig mode te zijn om appartementen die allang verhuurd zijn, nog minimaal een week of 3 online te laten staan. Het kost immers een hoop geld, zo’n plaatsing op pararius of funda, dus waarom zou je die exposure opgeven? ‘Nee sorry die is al verhuurd. Maar ik heb nog wel een…’ Ik wil je stomme en veel duurdere appartement helemaal niet zien! Ik wil die ene waar ik voor belde. Lang leve het Wilde Westen…

 Na 25(!) telefoontjes had ik dan 5 appartementen gevonden die nog niet waren verhuurd. Op zich wat weinig, but what are you gonna do about it? De Amerikaan had een mooie fiets gehuurd, de zon brak zowaar door… we konden op pad! Uiteraard vond de Amerikaan alles awesome en amazing. Behalve de dingen die ik dan weer leuk vond. Geen probleem, hij moet er een jaartje wonen. Ikke niet. We hadden trouwens heel veel geluk met de makelaars die ons rondleidden. Het leek erop of de cowboys een dagje vrij hadden, en gewoon aardige mensen hadden gevraagd om voor ze in te vallen. Oprechte interesse, geen rare verhaaltjes en geen geldklopperij. Het Milde Westen dus eigenlijk.

 Toen we na de laatste bezichtiging, met een amazing Haineken in de hand, de uiteindelijke keuze probeerden te maken merkte ik hoe aardig de Amerikaan eigenlijk was. Geen neppe ‘The Hills’ vriendelijkheid dus. Hij was oprecht dankbaar dat we een paar hele mooie appartementen hadden gevonden. Hij was blij dat het zo moeilijk was om te kiezen uit wat we hadden gezien. Dus ik ook. Hij moest natuurlijk wel wachten tot zijn vrouw wakker werd en haar mail kon checken. Wellicht kwam er nog een veto. Wat me ook opviel was dat hij geen echte onderhandelaar was. Amerika is toch groot geworden door gehaaide businessmen?  Met alles wat ik van de huurprijs kon afhalen was hij al blij. Gelukkig wil ik wel altijd het onderste uit de kan. Ik mocht voor hem een voorstel uitbrengen voor huis A. Dat was iets duurder dan huis B, maar wel wat groter.

 Uiteraard kreeg ik vannacht een berichtje dat het toch huis B moest zijn. Geen probleem. Ik had die makelaar al gewaarschuwd dat ze een voorstel kon verwachten. De Amerikaan zit nu in het vliegtuig dus hoort pas of we succes hebben als hij straks geland is. Als het is gelukt (reken ik op) is het een succesvol uitstapje geweest naar het Wilde Westen. Op deze manier vind ik het ook niet zo erg. Laat de Amerikanen maar komen!