First gala ko ulit kahapon. A thanksgiving. Looking back my past painful journey, I felt how God loved me. Di niya ako pinabayaan. Akala ko kaya ko na ako lang,pero hindi pala. Mas kaya ko pala kung kasama ko si God. Minsan nakakaguilty pag may time na nawawala ko siya sa buhay ko, sobrang mali. Kaya, nasabi ko sa sarili ko, once na kaya ko ng maglakad at kaya na rin ng time, dadalaw ako sa Manaoag Church. So ayun nga, nangyari lahat kahapon, binigyan pa ako ng mga kaibigan na umalalay sakin para mas komportable rin ako, kasama rin syempre ang aking baby, na nakisama rin kahapon, di masyadong naging alagain. 😁
Iba ka talaga, Lord. Sa lahat ng hinihiling ko, laging may pasobra. Kaya sana wag ka pong magsasawa sa akin. I love you, Papa Jesus. 😘
