#pabilipo

📸 Fotogràfi

📸 Fotogràfi

📸 Insta Mirror

Pabili po 

“Pabili po!” aking sambit matapos iabot ang iilang barya sa palad ng katabi. Nagtinginan ang mga pasahero ngumiti ako at humingi ng tawad. Nice! “bayad po” pala dapat ang sinabi ko, nakakahiya sa mga katabi ko dito sa jeep. Whatta way to start the day.

Maaliwalas ang araw na iyon, dagdag mo pa ang good-vibes music mula sa speakers ni manong driver.

.....wohowohoho! It’s always a good time!.....

Relax lang ako sa sinasakyan kong jeep, pahangin sa tabi ng driver, isang oras pa bago ako mahuli sa aking klase. Medyo napalaban lang ang aking pang-amoy ng dumaan ang sasakyan sa Moonwalk... muntik ng bumango ang hangin sa palengke. Thirty minutes lang ang !st class ko na, badtrip, nagsimula ng mag build-up ang traffic sa napaka ayos na crossing dito sa Casimiro Kinalkula ko ang minuto... aabot pa ako sa oras. Nakakagutom... lalo na ang malapit na ang mabagal na usad naming jeep sa may bandang Jolibee... hmmm amoy chicken joy... isang langhap pa nga... hmmm... amoy pabango ng lalaki...huh? Nagulantang ang aking diwa ng biglang mag slow-motion ang paligid, unti-unting humina ang mga tunog, sabay sa sayaw ng hangin at usok ang unti-unting pagsakay sa jeep ng isang makapigil - hiningang larawan ng Ka-gwapuhan. Limang segundo ata akong nakanganga habang nakatitig sa lalaking pumukaw sa aking atensyon.

Hindi ko mapigilang silayan ang kanyang angking kagwapuhan. Ang kanyang mamasa-masang itim na buhok na sumabay sa saliw ng hangin, mapungay na mata na nagbigay ligaya sa mga makakakita rito. Idagdag mo pa ang matangos nitong ilong, perpektong hugis ng mukha at ang mapulang labi. Oo! Eto na nga ata iyon! Ang makasaysayang “LOVE AT FIRST SIGHT!” Mabilis ang tibok ng aking dibdib dahil sa matinding emosyong aking nararamdaman. Lalo itong bumilis ng aking pagmasdan ang unti-unti nyang pag-abot ng bayad at ang pagsambit ng mga katagang “BAYAD PO”. Ngayon lang ako kinilig habang naririnig ang mga salitang iyon. Aabutin ko sana ang kanyang palad ngunit malayo ako sa kanya. Sayang nasa bandang Uniwide na kami ng napansin nya atang nakatitig ako sa kanya. Gumanti sya ng sulyap, nahiya ako at tumingin sa malayo. Sumulyap uli ako baka hindi na sya nakatingin. Nagulat ako sa nadatnan ng aking mga mata. Nakangiti syang nakatingin sa akin na para bang tinatawag ang aking pangalan. Napansin kong napaka puti ng kanyang mga ngipin, kaunti lang ang lamang sa maputi rin nyang kutis. Wala na akong nagawa kundi gumanti ng ngiti sabay taas kamay to say “Hi!”

Ibangyong ligaya ang nangibabaw sa aking puso, at gumanti din sya ng Hi. Napagdesisyunan kong lumapit at magpakilala bago mawala ang pagkakataon. Ngunit bigla itong nawala sa aking paningin. Hinanap ko sya sa lahat ng direksyon ngunit tanging usok na lang ng jeep ang natira.

Panghihinayang... kung sana’y nasa iisang jeep lamang kami’y nakilala ko syang mabuti.

Panghihinayang... mabigat ang pakiramdam kong bumaba sa may arko ng eskwelahan. Wala akong nagawa kundi sumakay ng pedicab at magpatuloy sa maaliwalas na araw na iyon...

“pabili po!”

“ay bayad po pala”