#p.20

ragfijne zwermende zwiepende sprieten die rondzweven, die door de lucht en dwars door de dingen zwieren, zo licht en wendbaar dat ze door atomische kieren reiken, zich fladderend meebuigen trillend met het trillen van een magnetisch of elektrisch veld, de tremor volgen die daar op nanometergrootte en vissenvlug doorheen schiet, draadjes die als de strengen van het allerfijnste wier meedrijvne op een onbevattelijke stromin gen zich niets aantrekken van pijn

Een slaafs genot bij de gedachte als pispaal gebruikt te worden.

Het was de gelukkigste gedachte van mijn leven.

Met haar gebabbel spint ze in de groeiende duisternis zachtjes draden om me heen, tot ik met mijn hoofd op mijn armen in slaap val op tafel.

, and that she may have begun, before her own death, to forgive her father for dying.

een kwantitatieve uitvergroting van een algemeen menselijke driftproblematiek