#p.135

De taal ontwikkelt zich op de koord van het genot van woorden.

Het bevreemdende van deze condition humaine is toch dat het individu het uur in het uur uit verderademt in de ongerijmde maar organische veronderstelling van zijn onsterfelijkheid. Die absurditeit behoedt hem voor de paranoia en maakt het mogeljik dat hij zonder al te zeer te klapwieken, zonder te zichtbare scheuren in zijn stem, zonder te scherp decteerbare paniek zijn schreden in de tijd doet zonder ze tellen.

It is already late when you wake up inside a question.

a spasmodic gay summer

Shall I be raped, sleeping alone in the house to-night?

Thank goodness for all the things you are not!

- Listen, there's something called human sainthood, and which is not that of the saints. I'm afraid that not even the God understands that human sainthood is more dangerous than divine sainthood, that the sainthood of the laity is more painful. Yet christ himself knew that if they had done what they did to Him, they would do much more to us, since He said: 'For if they do things in a green tree, what shall be done in the dry'?

I know not whether laws be right, Or whether laws be wrong; All that we know who lie in goal Is that the wall is strong; And that each day is like a year, A year whose days are long.