#oryang

Filipina heroes as follows(start upper left)

1. Teresa Magbanua - daisy

2. Gregoria de Jesus -red rose

3. Urduja(new)- mimosa

4. Melchora Aquino - peonies

5. Gabriela Silang - gladiolus

A Soundtrack of GMA's Katipunan performed by Ms. Glaiza De Castro, the song shows us the Heartaches and Pain of the Lakambini.

Sa akin ay tagubilin

Puso ko ay aliwin

Ngunit paanong gagawin?

Paligid ko ay madilim

Giliw ako'y nalulumbay

Luha ay walang humpay

Matiyagang naghihintay

Ngunit hindi mapalagay

Nagtiis ako sinta

Kahit na nagdurusa

At ngayo'y nag-iisa,

Buhay mo'y kinuha nila

Paalam sa'yo, aking mahal

Yakap-Yakap ko ang ating sumpaan

Makapiling mang muli sa kabilang buhay

At dito pa rin sa Bayang Mahal

Puso ay tumatangis

Na puno ng hinagpis

Yakap at iyong halik,

Sa aki'y ipinagkait

Payapa man o may laban

Basta't para sa Bayan

Hinding hindi ka iiwan

Puso man ay sugatan

Nagtiis ako sinta

Kahit na nagdurusa

At ngayo'y nag-iisa,

Buhay mo'y kinuha nila

Paalam sa'yo, aking mahal

Yakap-Yakap ko ang ating sumpaan

Makapiling mang muli sa kabilang buhay

At dito pa rin sa Bayang Mahal

Paalam sayo...

Mahal kong Oryang,

Mali ka. Hindi kita nakasalubong upang sa dulo ng kalsada, ako ay liliko sa kanan at ikaw sa kaliwa. Sapagkat saan man tayo dalhin ng ating pakikibaka, ikaw lang ang aking itatangi at makailang ulit na ihaharap sa pulang bandila. Hindi tayo nagpalitan ng mga kwento upang sa pinakahuling tuldok ng pangungusap, ang karugtong ay alingawngaw ng katahimikan. Walang pagod kitang aawitan ng imnong pambayan, Oryang. Hindi kailanman ako mauubusan ng salita upang maialay sa iyo bilang mga tula. Maging ang bulong at buntung-hininga’y magpapahayag ng pagsinta sa tulad mong umiibig din sa bansa.

Hindi tayo sabay na tumawa, nagkatinginan, at tumawa pa nang mas malakas, upang sa paghupa ng halakhak ay may butil ng luha na mamimintana sa ating mga mata. Loobin man ng Maykapal na pansamantala tayong magkawalay, tandaan mong ang halakhak at sigaw ng ating mga kasamahan ay sa akin rin. Hindi ka dapat masabik sa akin sapagkat ako’y mananatili sa iyong piling. Hindi kita niyakap nang ilang ulit upang sa pagkalas ng mga braso ko sayo ay maramdaman mong iniiwan kita. Habambuhay akong magiging tapat sa ating panata, Oryang. Kapara ng binitawan kong sumpa sa ngalan ng bayan, tayo’y mananatiling katipun, kawal, at bayani ng ating pagmamahalan. Hindi tayo bumuo ng mga alaala sa umaga, tanghali at gabi upang sa muli mong paggising ay maisip mong hindi tayo nagkasama sa pakikidigma. Hindi ko man hawak ang bukas, nais kong tanganan mo ang aking pangako na ilang ulit kong pipiliing mabuhay at pumanaw upang patunayan sa iyong mali ka.

Hindi ako bumati sa simula upang sa huli ay magpaalam.

Ikaw ang aking bayan,

Hele Sa Hiwagang Hapis 

( Review )

I Take the Challenge and YES! I’m Satisfied.

Relevant. Well Crafted. Epic. The Cinematography is outstanding. Their something about it that makes you listen , it moves you, it can move us. This is not just an 8 hours Film.This is US. May isang tayo sa bawat karakter, sa bawat pangyayari.

Like what @irishDDizon said " Hele Sa Hiwagang Hapis is the Yin to Heneral Luna's Yang: In high-contrast black & white, betrayal & destruction that takes its sweet time."

It's a Prequel of Heneral Luna. HISTORY REPEATS ITSELF. Ngunit kagaya ng sabi ng Tiyo ni Isagani may panahon pa. Baguhin natin ang kinabukasan.

Hindi sila nakinig; at ng kami ay nalalapit, kanilang pinaputukan ang aking asawa, at ng siya’y nalugmok, siya’s kanilang pinagsasaksak at pinalo ng kulata ng kanilang baril. Ang aking bayaw na si Ciriaco ay inagaw ng dalawang tao at binaril hanggang sa mamatay. Si Procopio ay kanilang iginapos at pinalo ng rebolber. Kanilang inilagay ang mga sugatan sa hamaka at kanilang dinala sa bayan.

Ng makita nilang ako’y lumabas sa pinagtaguan, ang oficial ng mga kawal ay tumakbo sa aking dako at pinipilit na sabihin ko kung saan nakatago ang salapi ng Cavite o ng Tesoreria. Kinuha nila ang aking rebolber at kaunti naming salapi. Pagkatapos ay iginapos nila ako sa punung kahoy at pinipilit nilang ipagtapat ko sa kanila kung saan nakatago ang salapi na kanilang sinasabing nailak namin.

Ay! Mga kapatid ko. Ng kami’y bagong dating iniwan kami sa kusina ng bahay, sa paliguan ng mga pari at kami ay ipiniit sa tila tapunan ng mga bilango at tila hindi maaaring maabot ko pa siya, at ng ako’y magpumilit ay inilagay ako sa isang silid na may pagbabawal na makipagusap kahit kanino.

Nakalipas ang ilang araw, at ng ibigay ang hatol, itinanong sa ilan sa mga Puno kung ang laman ng hatol ay siyang katotohanan na kanilang sinagot na huag akong making sa bulungbulungan, at upang patotohanan ito, ang hukom na siyang may hawak ng usapin ay lumapit at sinabi sa akin huag akong mag-alala sapagkat wala pang nangyayari, at pagkatapos ay dumating… isang utos sa Capitang Kastila na sa ikatlong araw, ika-walo ng gabi, samantalang malakas ang ulan, kanilang ilalabas na sapilitan sa bahay ang aking asawa. 

Hinanap ko ang komandante Lazaro Macapagal na siyang kumuha sa kanya, iyong tumupad ng mg autos na huag [ilabas] ang maysakit hangga’t hindi tumitigil ang ulan o ilabas sa kinabukasan na ng umaga. Hindi niya gagawin ang gayon sa matuid na alinsunod sa kanya, ay utos ng kanyang Puno; nguni’t sinabi niya sa akin na paroon ako sa bahay ni Capitan Emilio at makiusap sa kanya. Ako’y naparoon na kasama ang dalawang babae.

Halos kinailangan namin na lumakad na apat-apat sa gitna ng dilim ng gabi at sa gitna ng malakas na ulan samantalang tumatawid kami sa ilog. Dumating kami sa bahay ni Emilio nguni’t hindi kami makaakyat agad sapagka’t kami ay basangbasa. Ng kami ay makapanhik si Emilio ay nagtago sa kanyang silid at sila’y pinagbilinang sabihin sa amin na siya’y maysakit at namamahinga; nguni’t napansin kong siya’y nagigising at nakikipagusap kay Jocson.

Ng si Jocson ay lumabas at lumapit kay Pedro Lipana na nagsasabing siya’y kalihim ni Emilio… Ipinakiusap ko na kung maaari ay huag lamang ialis ang maysakit hanggang kinabukasan. Siya’y tumanggi kaya’t ako’y umalis upang makabalik; nguni’t samantalang ako’y nananaog sinabi nyang maghintay kami at kami’y bibigyan ng sulat para sa mga tanod. Pagkasulat ng liham, kanyang binigay sa dalawang kawal na pinag-utusang samahan kami. Kailangang antalahin siya sa Tribunal at ako nama’y ikulong sa aming pagbabalik ng malayo sa bahay ng Pangulo. Nakipagtalo ako nguni’t sinabi nilang babarilin ako at magbuhat sa sandaling iyon ay hindi pinahihintulutan ang sinomang lumapit sa akin.

Ng tanghali ng sumunod na araw kanilang inilabas ang dalawang magkapatid; sag awing hapon ay nagkaroon ng labanan sa labas ng bayan na malapit sa kinaroroonan ko at pinawalan nila ako. 

Ay! Mga kapatid. Sila’y hinanap ko sa mga pook na kanilang itinuro at ng ako’y dumating sinabi sa akin na sila’y nasa ibang bundok na lubhang mataas. Dumating ako sa mataas na bundok na sinabi nguni’t siya’y hindi ko nakita. At kami’y nagpatuloy ng paglalakad. 

Ay! Mga kapatid. Kami’y hindi nagtigil ng paghahanap sa kanya sa loob ng dalawang Linggo na nagpahinga lamang kung gabi. Sapagka’t hindi ko siya natagpuan at wala naming makapagsabi ng kanyang kinaroroonan, aming sinundan ang mga kawal na ito’y nagkaila at kung anu anong pook ang itinuturo sa amin. 

Kami’y nagpalibotlibot sa loob ng isang buan na walang kinakain kundi saging na hilaw. At kung ang aking kasamahan ay nagtagumpay na makuha sa pamamagitan ng kawangawa, ng isang dakot na bigas, kanilang isinasaing ito at ibinibigay nila sa akin. Ang damit ko sa katawan ay sira-sira na at napakarumi, na hindi masusunog kung ito man ay sigan.