#olmasan

Sen olmasan, ki ne tatlı bir şüphe varlığın, unutacağım kendimi. Kendimle ilgili senin sevdiğini söylediğin her şeyi tek tek terk edeceğim. Ona buna ‘aşk’ diyeceğim inan. Tek taraflı savaşlar vereceğim, kendimi inandırmak için sevdiğime. Kızacak, bağıracak, kavgalar edeceğim. Sahip olmak istemediğim hayatlara dokunmak için gereksiz bi çaba göstereceğim. Huzurlu uyuyacağım geceleri, çünkü kimseyi uykumu bölecek kadar değerli görmeyeceğim. Ama yine şiirler yazacağım, yine okuyacağım onları. Şarkılar söyleyeceğim. Içinde seni barındıran cümleler kuracağım, öznesi başkaları olan. Ne bileyim, üşüdüğümde ellerim ısınacak belki ama hiç kimseye çözmeyecek buzlarını kalbim. Kahvaltı hazırlarken bir eksikle hazırlayacağım hep, yumurtalı ekmeği yapmayacağım işte. Film izlerken uyuyakalacağım. Soru sormayacağım, cevapları duymayacağım, ilgilenmeyeceğim. Bir sokak boyu yürüyeceğim ellerim bilmem kimin ellerinde. Ama hep fırsat kollayıp ceplerime saklayacağım onları. Bilmiyorum, belki de çok güleceğim. Hiç sana gülmediğim kadar. Onlar mutluyum zannedecekler, gözyaşlarımın büyüttüğü bir aşkla yarışamayacakları gerçeğini bilmeyecekler. Adımı seslenecekler, dönüp bakacağım. Dönüp baktığımda seslenenin sen olduğun umudumu bilmeyecekler. Öpecekler beni, gözleri kapalı. Sen zannederim diye korkumdan gözlerimi kapatmadığımı hiç bilmeyecekler. Yemek boyunca susacağım, çok konuşmadığımdan hanım hanımcık sanacaklar beni. Ömrübillah duyamayacakları saçmalıklara gebe olduğumu bilemeyecekler. Yanımda mutlu olduklarını zannedecek, bir gün onlarda aradığım 'sen'i bulamayıp gittiğimde, beddua edecekler. Bense, senin hangi duama karşılık olduğunu düşüneceğim o vakit. Pişmanlık olacağım hayatlarda, senin 'iyi ki'n olamadıktan sonra.