#okv

GROEPSTENTOONSTELLING SUMMER CAMP #6 IN CECILIA JAIME GALLERY

De zomer van 2020 voorspelt anders uit te draaien dan verwacht. Verre reizen plannen of een massa vrienden uitnodigen zit er niet in. We kunnen niet langer gaan en staan waar we willen en worden gedwongen om ons geliefde concept “zomer” te herzien. De kunstenaars die deelnemen aan de groepstentoonstelling Summer Camp #6 in de galerij van Cecilia Jaime reflecteren over wat de zomer en het nostalgische zomergevoel inhouden. Eddy De Buf, Patrick Vertenten, Koen Fillet, Nico Vaerewijck, Marika Giacinti, Dominiek Colpaert, Kevin Vanwonterghem, Juanan Soria, Cecilia Jaime en Luc Rogiest blijven optimistisch. Na een lange periode van lockdown kunnen de kunstenaars eindelijk exposeren en dat moet gevierd worden. Summer Camp #6 is een ode aan de zomer en de vrijheid.

In de eerste ruimte vinden we de werken van Eddy De Buf, Patrick Vertenten, Koen Fillet en Nico Vaerewijck. De installatie Shotgun van De Buf valt meteen op en bevindt zich in de linkerhoek. Het werk bestaat uit een onderarm met hand die een geweer vasthoudt, beide gemaakt uit polyesterhars. De arm is opgehangen aan het plafond en het geweer is gericht naar de vloer waar een ets ligt die de illusie weergeeft van gebroken glas. De ets is bedekt met een glazen plaat om het effect te versterken. Shotgun geeft het moment weer wanneer de kogel net is afgevuurd en het geweer nog niet is weggetrokken. Het is een actie die we doorgaans nooit bewegingsloos waarnemen.

Patrick Vertenten - The Painting of Lucy Jordan

Verder in de ruimte zien we een aantal schilderijen die net zoals Shotgun momentopnames voorstellen. De werken JLT, The painting of Lucy Jordan en Nighthawks on the road van Vertenten lijken wel filmstills te zijn. Het zijn bevroren scènes waarin een oude man, een jonge vrouw en een rijdende auto de hoofdrol spelen. Fillet laat zich inspireren door fotografie. Hij focust voornamelijk op licht-donker contrasten en de scheiding tussen figuur en achtergrond. Zo schildert hij in Untitled een zomers geklede vrouw die bijna het hele doek inneemt alsof we naar een foto kijken die van te dichtbij getrokken is. Uiterst rechts kunnen we de zomerse taferelen op het eiland Martinique bewonderen, geschilderd door Vaerewijck. Opvallend is dat de kunstenaar suggestieve penseelstroken en sombere kleuren gebruikt om de landschappen te creëren. Het gaat niet om het uitbeelden van een stereotiep zonovergoten paradijs. De zomer kent verschillende realiteiten en de minder zonnige dagen maken daar net zo goed deel van uit.

NATUUR, ARCHITECTUUR EN THE SUBURBAN DREAM

Op vakantie gaan betekent voor veel mensen een regio bezoeken die bij hen in de smaak valt. Vaak gaan we op citytrip om de sfeer van de stad op te snuiven of trekken we de weidse natuur in om tot rust te komen. In de tweede ruimte van de galerij hangen een aantal werken die kunnen geïnterpreteerd worden als interessante vakantiebestemmingen. Zo vinden we aan de linkerkant drie surrealistische schilderijen van Dominiek Colpaert die een huis, een televisie en een televisie als huis voorstellen. De kunstenaar gebruikt roze en blauwe pasteltinten om de taferelen een zeemzoete uitstraling te geven. We lijken ons in een georganiseerde Amerikaanse buitenwijk te bevinden waar de zon altijd schijnt, de tuinen minutieus zijn aangelegd en elektronica een prominente rol speelt in het huishouden. Colpaert doorprikt echter de zogenaamde suburban dream door de schaal van de huizen te verkleinen en ze in een kamer of beeldscherm te plaatsen.