#okuyup

" ben şimdi

birlikte yaza girilmesi gereken bir balkonda

HES kodunu okuyup temassız ateş ölçüyor

Samsun’da bilgisayar mühendisi ve elektronik teknisyeni 2 arkadaşın geliştirdiği cihaz, Hayat Eve Sığar (HES) uygulamasını cep telefonundan karekodla okuyabiliyor, insanların ateşini temassız ölçebiliyor.

Bilgisayar mühendisi ve elektronik teknisyeni iki arkadaş, Sağlık Bakanlığının yeni tip koronavirüs (Kovid-19) salgını döneminde hayata geçirdiği HES kodunu okuyabilen bir cihaz üretmek için…

New Post has been published on http://www.tm2.net/sivasta-okuyup-giresundan-mezun-oldular.html

Sivas’ta okuyup Giresun’dan mezun oldular

Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi’ni bitiren 9 öğrenci Giresun Üniversitesi diplomasıyla pratisyen doktor olarak mezun oldu.

Giresun Üniversitesi’nin 2007 yılında Tıp Fakültesi’nin açılmasına rağmen öğrenciler Sivas Cumhuriyet Üniversitesi ile yapılan protokolle 2008-2009 eğitim-öğretim döneminden itibaren burada eğitimlerini sürdürüyorlardı. Giresun Üniversitesi öğrencileri olmasına rağmen protokol gereği Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi’nin bitiren dokuz öğrenci pratisyen doktor olarak diplomalarını aldı.

New Post has been published on http://www.dosya01.com/sivasta-okuyup-giresundan-mezun-oldular/

Sivas’ta okuyup Giresun’dan mezun oldular

Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi’ni bitiren 9 öğrenci Giresun Üniversitesi diplomasıyla pratisyen doktor olarak mezun oldu.

Giresun Üniversitesi’nin 2007 yılında Tıp Fakültesi’nin açılmasına rağmen öğrenciler Sivas Cumhuriyet Üniversitesi ile yapılan protokolle 2008-2009 eğitim-öğretim döneminden itibaren burada eğitimlerini sürdürüyorlardı. Giresun Üniversitesi öğrencileri olmasına rağmen protokol gereği Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi’nin bitiren dokuz öğrenci pratisyen doktor olarak diplomalarını aldı.

Kendi hayatının, daha doğrusu kendi hayatı demeyelim, kendisine sunulan, birilerinin onun için seçtiği karakteriyle idame ettirdiği kopyalanmış hayatının dışına çıkamayan insan, düzen meraklısı olur. O dışarda her gün gördüğümüz, kendimizin de içine dahil olduğu o insanlardan bahsediyorum. Bir bok var gibi herşeyden şikayetçi olurlar. ( lar diyorum fakat ben de siz de çoğu zaman bunların içine dahiliz, bunu biliniz, anlatım şekli olarak “onlar”ı kullanacağım yalnız) herşeyden şikayetçi olurlar. Çünkü hakaten de bi bok vardır. Hayatının ona sunduğu ve bu rutin içinde hiç kafasını kaldırıp da şikayetçi olamadığı ve olamayacağı, bunun farkına bile varamayacağı kadar yavaş ve sinsi ilerleyen bu düzen içinde, bir şeylerin yanlış gittiğini, ve o suni, boktan hayatında mutlu olmadığını biliyordur insan. Ve her şeyden şikayetçidir bunlar. Düzen meraklısıdır. Üst kattan piyano sesi mi geliyor? Çıkıp,  bu ne kardeşim? Dersin. Seni dinlemek zorunda mıyız? Apartman sakinlerine rahatsızlık veriyorsun. E lan kendin açıp akşama kadar piyano dinlesen hoşuna gider, adam orda çalıyor, niye baltalıyorsun? Nedir bu düzen merakın? Her şey tekdüze olmalı değil mi canım kardeşim?

Tıpkı sana yaşattıkları hayat gibi, sen bu rutinine her gün uyuyorsan, sen sessiz oluyor ve o küçüçük dairende kimseye “rahatsızlık” vermeden oturuyorsan, onlar da sessiz olacaklar! O sıçtığımın piyanosu çalınmayacak kardeşim! Hemen öfflemeye başlarsın. “bu ne terbiyesizlik?”

Metroda sigara içip şiir okuyan adam başlıklı bir video var. Onu izledikten sonra yazıyorum bunları. Ona ithafen asıl. Adam şiir okuyor, parça parça, güzel laflar ediyor. Bi sigara yakıyor filan. Adam şiir okuyor, ordan biri, bi kopya, bi klon, hemen atlıyor, “abicim rahatsız olanlar olabilir ama”. Adam yine de saygılı, diyor “benim bunu içmem lazım, ben iyi değilim. rahatsız olan var ise hemen söylesin ben bu sigarayı yüzümde söndürürüm”.

Demiyor ki, senin gibi tek sıra insanlar bizi delirtiyor be oğlum, siz varoldukça biz bu mereti içmek zorundayız, anlamıyorsun. Sen “aramızda rahatsız olanlar olabilir” diyorsun ya, ah be kardeşim sen ne güzel bir hayattasın bir bilsen. Sen rolünü iyi oynuyorsun, sen üstüne düşeni çok güzel yapıyorsun, sen tutunmuş gidiyorsun, ah be kardeşim senin o mutlu ve parlak hayatın öyle hoş ki. bırak da aldığın tek rahatsızlık buradaki sigara dumanı ve benim ettiğim gürültü olsun. Benim sizden duyduğum rahatsızlık ne olacak? Ben, yaşayamıyorum sizin yüzünüzden, bırak da 2 dakikacık sigaram da seni rahatsız etsin. Güzel kardeşim benim. Mutlu kardeşim. Klon kardeşim.

Sonra ordan başka biri “yeter sus” diyor, “çık buradan seni dinlemek zorunda değiliz, bizi rahatsız ediyorsun” sonra da güvenlik gelip çıkartıyor. Şiir sana nasıl bir rahatsızlık verdi kardeşim? Etine mi battı, nereni acıttı? Nerene girdi de bu denli rahatsızsın ve onu ordan çıkartmak zorundasın, acaba niçin bu denli güçlü bir rahatsızlık duyuyorsun? kalabalığın ve sana muhteşem gelen “normal” olmanın  sözcüsü olarak orada konuşuyor ve o adamı dışarı attırıyor olman nasıl da hoşuna gidiyor değil mi? Nasıl da o dürtüklenen tarafların duruluveriyor, sakinleşip “ görev tamamlandı, her şey normal, yaşayabiliriz” diyor değil mi? Bu seni nasıl bir boka çeviriyor bir bilebilsen keşke.  Senin yaşadığın bir dünyada ne kadar da yaşamak istemiyoruz.