#oermens

Help to separate and disassemble steel shelving units

#kutknallers

De Leth vindt dat het de hoogste tijd is voor een omslag in ons denken en gedrag. “Nederland telt 5,3 miljoen chronisch zieken, 6,5 miljoen mensen zijn te zwaar en één miljoen landgenoten slikken antidepressiva,” zegt hij. “Ik kan wel allemaal pillen gaan voorschrijven, maar het begint met normaal eten en bewegen. Tijdens mijn studie geneeskunde viel ik echt van mijn stoel. We lappen iedereen maar op, maar geen arts die vraagt hoe een patiënt zijn dagen en zijn maag vult.” De Leth brak na enkele jaren zijn studie medicijnen af omdat hij zich een uitgiftepost voor recepten voelde.

Verdrietig zat ik met een grote mok koffie aan de keukentafel. Mijn moeders poging om mij op te vrolijken mislukte dramatisch:  “Iedereen verandert. Zes jaar is lang, ook jij bent veranderd. Jij bent veel botter geworden.” Verdedigend riep ik nog dat ik helemaal niet bot ben geworden, slechts harder. “Dat is nodig in deze maatschappij,” sprak ik met volle overtuiging, terwijl ik de laatste traantjes nog wegveegde. Inmiddels was de koffiepot leeg en puur om deze reden besloot ik mijzelf te verplaatsen naar de bank. Zoals altijd zorgde de cafeïneboost voor een stroom aan gedachten. Na een half uur mij te hebben opgewonden kwam ik tot een geweldige conclusie. De mens verandert zo nu en dan terug in haar oorspronkelijke vorm: de oermens. De oermens komt op de meest onvoorspelbare momenten opduiken. Bijvoorbeeld tijdens het spectaculaire evenement dat jaarlijks in mijn thuisplaats gehouden wordt. Traditioneel worden ’s ochtends ganzen gehoed en vervolgens nuttigt men een paar (oftewel: tientallen) biertjes. Zo gezellig als het feest begint, eindigt het ieder jaar opnieuw in een drama. Zelf niet meer recht kunnen lopen is geen excuus om iemand aan te stoten en zijn te bier te verkwisten: de vuist is de enige ware straf hiervoor. Zoals het echte oermannen betaamt, gebruiken zij alle rekwisieten in de omgeving om hun prooi te veroveren. Hierom werden ook dit jaar weer de inmiddels gesloten kermisattracties hard toegetakeld. De beren, de bodyguards, probeerden hun territorium met man en macht te verdedigen, maar ook zij liepen wat schrammetjes op. Niet alleen mannen hebben last van hun innerlijke jager, ook bij vrouwen duikt het junglegevoel af en toe op. In een immens gebouw met drie verdiepingen vol kleding, sieraden en schoenen voeden zij hun dochters op tot ware oervrouwen. Slingerend aan lianen kapen ze de aanbiedingen uit de handen van anderen. Schreeuwend en trekkend maken ze ruzie om die laatste bh met glinsterende steentjes erop, opdat zij vanavond thuis hun volksstam kunnen uitbreiden. Met een voldaan gevoel stappen zij hierna naar de kassa. Het bedrag wordt genoemd en de dames slikken. Misschien moet hun man nog maar een weekje extra op jacht gaan. Dat de mens inderdaad verandert, is een gegeven feit. Of deze verandering ook inderdaad met het toenemen van de jaren komt, betwijfel ik. Van jongs af aan vertelt men hun kinderen de gulden regel: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook de ander niet. Tegen de tijd dat kinderen echter eindelijk deze zin begrijpen, is het kwaad al vaak geschied. Onbewust weliswaar, want meestal bestaat dit kwaad uit niets anders dan menselijke trekjes. Jaloezie, liefde, haat, passie: allemaal gevoelens die je niet kunt en niet moet onderdrukken. Het zijn de emoties die de oermens in ons aanwakkeren. De emoties én de alcohol.