"Yüzlerinizi istiğfarla (günahlardan arınarak) güzelleştirin; zira kalbin pası silinince, simanın nuru parlar."

On sekiz yıl önce bir kız çocuğu dünyaya geldi. Büyüdü, düştü, kalktı, kayboldu, buldu, acıdı, sevdi,derin yaralar aldı ,tekrar acıdı… Ama her seferinde biraz daha kendine yaklaştı.

Ve bugün ben, on sekiz yaşındayım.🍀

Hayat bana acıyı uzattı; her seferinde aldım ve yedim. Zehrini sindirdim, çekirdeklerini toprağa çevirdim. Her kayıpta bir şey kazandığımı anlamam yıllarımı aldı ama sonunda anladım: Kaybettiklerim bana kendimi geri getiren haritalardı.

Acılar beni yıkmadı; oydu, yonttu. Fazlalıkları aldı, gerçeği bıraktı. Kırdılar ama dağılmadım. Bugün, bu bedenle, bu ruhun içinde, bu akılla, bu yürekle yaşamaktan gurur duyuyorum. Pes etmediğim için kendimle gurur duyuyorum. Çünkü pes etmemek, karanlıkta bile yürümeye devam edebilmektir. Bazen süründüm, ama durmadım.

Burası ait olduğum yerdi.Evet, ama ait olmak takılı kalmak değildir.

Bugün itibarıyla ben, geçmişin ağırlığını sırtımda taşımaktan vazgeçiyorum. Unutmuyorum, çünkü unutmak ihanet olur. Ama bir köşeye koyuyorum; gerektiğinde bakmak üzere. Artık orada yaşamak zorunda değilim.❤️‍🩹

Depresyonla aramı iyice açıyorum.Belki artık ilaç kullanmama bile gerek kalmayacak🫠

Bu hesabı silmiyorum;sadece arkamda kalıcı olarak bırakıyorum.Çünkü iz bırakmayı seviyorum.Burası bir dönemin tanığı, geçmişin sessiz şahidi olarak kalacak. Arkamda sadece öğrendiklerim, tecrübelerim ve bana güç veren anılarım kalıyor.

👣Varlığımın izini bırakıyorum buraya...

Gemileri yakıyorum. Çünkü geri dönmek yok; geri dönecek bir ben kalmadı.Olduğum yerde saymıyorum, sürekli dönüp arkama bakmıyorum.Yepyeni bir sayfa açıyorum. Beyaz bir sayfa. Kan lekesi yok, gözyaşı izi yok. Sadece mürekkep kokusu ve ihtimaller var.

Hedefim Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi. Ama asıl hedefim daha büyük: iyileşmiş bir insan olarak başka hayatlara dokunabilmek, iyileşmiş bir insan olarak iyileştirebilmek, kendi yaralarımı sarmış biri olarak başkalarının ellerini tutabilmek.

Kazanacağım. Bunu kalbimin en derin yerinden söylüyorum.Çünkü kaybedecek bir şeyim kalmadı. Kaybedecek bir şeyi olmayan insan, kazanmak için doğmuş demektir.

Bu hesap burada kalacak. Yeni bir hikâyenin başlangıcına tanık olacak. Çok uzak bir gelecekte, beyaz önlüğümle bir sabah uyandığımda, belki aklıma düşer bu satırlar. O zaman derim ki: “İyi ki yazmışım"

Şimdi, kendime yazdığım en güzel hikayenin ilk cümlesini kurmaya gidiyorum.

On sekiz yaşındayım.

Dimdik ayaktayım.

Kalbimde bin yaranın izi var, ama hepsi kapalı.

Ve umutla.

Çünkü umut, acının öteki adıdır. Acıyı da, umudu da kendime arkadaş ettim.

önümde upuzun bir yol var. yorgunum ama dimdik ayaktayım. bir gün Uludağ'da karla kaplı ağaçların arasında yürürken "iyi ki vazgeçmedim" diyeceğim.

bugün vazgeçmiyorum. bugün başlıyorum.

kendime not: unutma, sen bu yazıyı yazarken bile yarı yolda değildin. henüz yola çıkmamıştın. şimdi çıkıyorsun.

Elveda eski ben.

Elveda Tumblr.

BEN BURSA ULUDAĞ ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİNİ KAZANACAĞIM.KENDİME SÖZ VERİYORUM.🩺👩‍⚕️🥼

19 Mart 2026