#nioz

Maandag 24 augustus 2015

Het dagelijkse patroon begint routine te worden. Om 7:00 uur worden wij door de intercom met een warm ‘goedemorgen’ gewekt, gevolgd door enige informatie over het weer en de wind en de mededeling dat om 7:30 uur het ontbijt klaar staat. Een scoutboot vaart na het ontbijt uit om te kijken of de landingsplaats ijsbeervrij is. Als dat zo is worden de toeristen en de meeste wetenschappers aan land gezet, meestal met een lunchpakketje. Daarna is het onze beurt, de zeeonderzoekers mogen het water op. Wij lunchen wel aan boord, soms met meer bedienend personeel dan onderzoekers.

Wij zijn inmiddels ook goed op elkaar ingespeeld. De CTD, waarmee onder meer de geleidbaarheid, de temperatuur ende dichtheid van het water gemeten worden, wordt overboord gezet. Watermonsters worden genomen. Onderwatergeluiden worden opgenomen. Planktonnetten worden door het water gesleept en ik probeer mijn slakken te vangen. Nog steeds geen engelen.

Dinsdag 25 augustus 2015

Als er een beer gezien wordt moet het programma aangepast worden. Soms wordt een andere plek uitgezocht, soms wordt, zoals vandaag, een zodiactoer gemaakt. De ijsbeer liet zich vanuit de zodiac goed zien. Lopend door de bruine toendra lijkt het dier waarvan je de ribben kunt tellen niet bepaald in zijn element. In de voorzomer afgedreven op wegsmeltend zeeijs en nu hongerig wachtend tot de winter weer invalt, het ijs weer terugkomt en zeehonden makkelijker te vangen zijn.

Tot voor tien jaar geleden maakten ongeveer 40 vrouwtjesberen in oktober hun hol op het oostelijk van Edgeøya gelegen Kong Karls Land, om er later inde winter één of twee jongen te werpen. Het eiland was in oktober altijd al omringd door ijs. De laatste jaren komt het ijs steeds later. Als de zee in oktober nog ijsvrij is, durven de beren er niet meer te overwinteren. Het aantal holen is gedaald tot twee.

Ook dit jaar komt het pakijs misschien weer laat. De aanblik van de beer roept gemengde gevoelens op. Prachtig om een ijsbeer in het wild te zien, maar triest te beseffen dat de toekomst niet rooskleurig lijkt voor dit magere beest en zijn soortgenoten.

Woensdag 26 augustus 2015

Vandaag gemonsterd bij de zuidpunt van Edgeøya. De walrussen in het water waren goed te horen met de hydrofoon. Ze communiceren met tandengeklapper en geknars.

In de verte zien wij de zodiacs met toeristen opnieuw op een beer afvaren. Wij richten ons virussen, bacterieën, kreeftjes en slakken. Leuker, toch? Maar weer geen engelen. Heb de hoop inmiddels opgegeven met nog maar één dag te gaan.

Donderdag 27 augustus 2015

Vannacht hebben wij de zuidpunt van Spitsbergen weer gerond en in de vroege ochtend stomen wij de Hornsund in. De mooiste fjord van Spitsbergen volgens velen. Tussen de gletchers en bergpieken nemen wij weer onze monsters. Inde verte een familie beloega’s.

Na de middag varen wij naar het eind van de fjord tot de gletscherrand. Ook hier een dubbelgevoel. De plek waar wij halt houden is prachtig, maar ligt volgens de op de brug gebruikte zeekaart nog midden op de gletscher. Ja, twintig jaar geleden.

Het in de middag geplande bezoek aan het Poolse onderzoeksstation gaat niet door. In plaast daarvan een landing op de kaap Gnålodden, bij een vogelrots. Wij hebben onze monsters al binnen en gaan nu maar eens mee met de toeristen. De gidsen gaan met geweren een honderd meter links en rechts van de landingsplaats staan en de toeristen, en wij nu dus ook, mogen zich vermaken in de 200 meter brede zone. Eigenlijk niets voor mij zoiets, maar de omgeving is zo mooi dat ik anderhalf uur later met tegenzin weer de zodiac in stap terug naar de Ortelius.

Een grote burgemeester liet zich dicht benaderen voor een foto. Douwe en ik hebben nog ijsberenpoep verzameld, voor Sophie Brasseur’s dieetanalyse. Op welk voedsel komen de beren de zomer door? Planten, als je het mij vraagt.

Vrijdag 28 augustus 2015

Terug in Longyearbyen. Het weer is mooi en de aanblik van de gletschers aan de overkant van de Isfjord doet de lelijkheid van het plaatsje een beetje vergeten. Vanmiddag een symposium met onder meer minister Koenders en zijn Noorse collega. Nog nooit zo’n ontvangst gehad na een vaartocht. Meestal bleef het bij een lege kade in IJmuiden.

Morgenochtend vroeg zonder zeeengelen maar met zeevlinders weer naar huis. In het NIOZ lab ga ik kijken of de schelpen al aangetast zijn door de oceaanverzuring. Het onderzoek gaat ‘thuis’ op Texel weer verder.

Woensdag 19 augustus 2015 18:00 uur 

Wij zijn aan boord. Zojuist de veiligheidsinstructies gehad en over een paar minuten gaan wij aan tafel. Daarna varen we de Isfjord uit op weg naar Edgeoya. Twee dagen op de camping van Longyearbyen met veel regen en wind is wel genoeg geweest. Een wat deprimerende plaats, dat Longyearbyen. Een oud mijnstadje in het poolgebied. Met helaas nogal wat plekken die zo intensief betreden zijn, dat slechts grote modderpoelen resten. De laaghangende bewolking maakte de ontvangst in het poolgebied er ook niet beter op. Grauw en bruin in plaats van blauw en wit. 

Donderdag 20 augustus 2015 15:00 uur

Al voordat wij vlak na middernacht de Isfjord uitvoeren en de open zee op draaiden lag de helft van de toeristen en de wetenschappers zeeziek in de kooi of zat op het toilet. De NIOZ opstappers deden het beter dan de landrotten. Niets te merken van enige katterigheid. In de vroege ochtend de zuidkaap van Spitsbergen gerond en de Storfjord ingevaren. De spitse bergen en gletscherranden zorgen er voor dat het landschap alleen in superlatieven te beschrijven is, hetgeen ik niet ga doen. Wit en blauw, daar laat ik het bij. De beoogde eerste landingsplek viel af, ijsbeer gesignaleerd. Door de verrekijker nauwelijks, maar door de telescoop wel duidelijk te herkennen. Plan aangepast en doorstomen naar de vogelklip ten noorden van Brotneset, waar honderduizend broedparen van de kortbekzeekoet nestelen. Nog even opgehouden door een walvissenfeestje. Een noordse vinvis, vijf gewone vinvissen, vier bultruggen en een dwergvinvis waren aan het eten. Bij de vogelklip vertrekken de toeristen en de meeste wetenschappers richting de klip, maar gaan de zeeonderzoekers van het NIOZ en IMARES vanuit de zodiac monsters nemen. Douwe en Corina zijn uit op virussen, bacteriën, fytoplankton en het kleinere zooplankton. Ikzelf op de vlerkslakken. Dat laatste valt eerst tegen. Het met veel liefde door Jet, de vrouw van collega Hans Witte, gemaakte wijdmazige planktonnet blijft de eerste vijf trekken leeg. Maar tot mijn opluchting is het de laatste vier trekken wel raak. Je wilt wel wat vangen tenslotte. Dank, Jet! 

Vrijdag 21 augustus 2015 22:00 uur

Om acht uur 's ochtends lag de Ortelius al stil voor Kapp Lee. Hetzelfde recept als gisteren, de mariene ploeg in de zodiac op zee, de rest het land op. Maar na het wegzetten door de IMARES onderzoekers van de seapods, waarmee hoogfrequente door zeezoogdieren geproduceerde geluiden opgenomen worden, en het nemen van de nodige watermonsters en planktontrekken, gingen wij ook even een bezoekje aan de kaap brengen. De plek waar onder andere Ko de Korte en Piet Oosterveld bijna vijftig jaar geleden een onderzoekshut bouwden om in te overwinteren. Die hut is allang afgebroken, maar wat oudere geologenhutten staan er nog.   Ernaast lagen meer dan honderd walrussen te luieren. Veel zeedieren, zoals ribkwallen, vlerkslakken en amfipoden zijn hier beduidend groter dan verwante soorten op onze breedtegraad. De grote walrussen passen mooi in dit plaatje. Maar de ringelrob of kleine zeehond die wij op een ijsschots zagen liggen juist weer niet. Terug aan boord ben ik vrij snel klaar met het fixeren van de verzamelde dieren. Voor Douwe zit het werk er dan nog lang niet op. Hij moet nog al zijn begrazingsexperimenten inzetten in het provisorisch op het achterdek ingericht lab. Schitterend weer trouwens. Warm, 14 graden Celcius. Te warm eigenlijk. 

Zaterdag 22 augustus 2015 22:00 uur

Nadat in de vroege ochtend een tiental onderzoekers op Edgeoya waren afgezet, stoomde de Ortelius in westelijke richting. Naar de Ulvebreen, een gletscher. Voor ons een dag van wachten, tot wij dan eindelijk om 16:30 uur een zodiac kregen. Opnieuw de zee op om te monsteren. ’s Avonds een lezing aangehoord van Ko de Korte over de overwintering bij Kapp Lee eind jaren zestig. Leuk. Als jonge biologiestudent heb ik vijfendertig jaar geleden een verhaal van hem over hetzelfde onderwerp gehoord.   

Zondag 23 augustus 2015 10:00 uur 

’s Ochtends worden wij wakker omringd door los zeeijs. Druilerig weer. Als de boot gaat varen zorgt het schroefwater voor zoveel beweging dat plankton en vis vanonder het ijs tevoorschijn geduwd wordt. Drieteenmeeuwen en noordse stormvogels profiteren ervan. En middelste jagers weer van hen. Drie ivoormeeuwen, waaronder een jong, maken het plaatje compleet. Douwe en ik kunnen nog even met de zodiac monsters nemen tussen de ijsschotsen. Opnieuw vang ik meerdere zeevlinders, één van de twee soorten waar ik op uit ben. De andere soort, de zeeengel, die leeft van de eerste soort, heb ik nog niet in mijn net gehad. Straks maar weer proberen als de expeditieleiding het toestaat. 

BUT THEN I MET MOTHERFUCKING NOIZ

OH SWEET MOTHER OF CHRIST NOIZ

so i was really confused like who do i CHOOSE???? and then i realized that aoba can have both because of routes and shit?? in fact he can have all of the nice boys???