Het trendrapport 2012 is dus uit, zoals je in deze post kon lezen. Zoals daar aangekondigd post ik hier integraal mijn stuk van vorig jaar. Ik denk dat er nog wel wat stukken relevant zijn.
Het volledige trendrapport 2011 is trouwens ook nog hier te downloaden. Of te bekijken op Issuu.
De toekomst voorspellen is roulette spelen. Je weet niet wat er komen zal, maar 1 kans op 37 dat je flink kan scoren. Neem wat vakjes samen, en je kans verhoogt maar de potentiële winst, en roem, zakt. Maar hier gaat het over trends, en dat maakt het interessanter. Trends vloeien per definitie voort uit dingen die al aan het gebeuren zijn. Bekijken we die dingen met onze professionele bril, dan lichten er een paar dingen op. Hyper gekleurd en persoonlijk, wenselijk zelfs. Gooien we voldoende van die visies samen, dan krijgen we waarschijnlijk enkele clusters die het bestuderen waard zijn. Trends spotten is poker spelen: we kunnen nog steeds enorm winnen of verliezen, maar hebben tenminste het gevoel dat we het beter onder controle hebben :-)
In mijn zoektocht naar trends probeer ik ze vooral te evalueren met het oog op toegevoegde waarde.
Er zijn een aantal voor de hand liggende dingen aan het gebeuren. Trends die al enkele jaren sudderen en nu stilaan momentum beginnen te bereiken. Ik denk dan in de eerste plaats aan de penetratie van smartphones die ongetwijfeld toeneemt, maar belangrijker ook mobiel internet dat hopelijk eindelijk van de grond raakt. De indicatoren zijn er in ieder geval: er wordt opnieuw volop reclame gemaakt voor mobiel internet. Naar een brede doelgroep, en vertrekkende vanuit het gebruik en niet vanuit technologie. Via Vespasius posters leer ik terwijl ik sta te pissen dat ik via mijn smartphone altijd en overal op Facebook kan. Een teken aan de wand. Uiteraard kan en wil ik het effect van een organisatie als Mobile Vikings wat dat betreft niet onderschat. Ze hebben mobiel internet gedemocratiseerd, bottom-up. Kudo’s, want het zijn deze dingen die een moeilijke markt als België nodig heeft.
En dan is er de iPad natuurlijk, als 3e voor de hand liggende trends. Dat spel heeft een invloed op hoe mensen met (digitale) media omgaan. We worden allemaal terug digitale natives, want alles wat we wisten hebben we niet nodig om goed met een iPad om te gaan. En als ik iPad zeg dan bedoel ik natuurlijk ook de hele generatie concurrerende tablets die in het kielzog van Apple de markt bestoken.
Dan enkele trends waarover ik iets meer heb nagedacht.
Voortvloeiend uit 3G, smartphones en tables .. krijgen we de always connected generatie. Een trend die veel belangrijker en determinerend is dan de technologie zelf. Real-time wordt instant. Dat creëert de hyper geïnformeerde consument. Marketing, en dan vooral “in store” marketing, wordt nog veel meer de kunst van het verleiden in het nu. Consumenten in een kooproes krijgen, ze goesting geven, en wel onmiddellijk. Dat kan ook door waarde te creëren en producten te omringen met de juiste services.
Het web is dood. Daarmee kopte Wired magazine laatste helft 2010. Een straffe uitspraak, maar wel eentje met waarde. We zien inderdaad een verschuiving van het gebruik van internet in het algemeen (via je browser) naar zeer specifiek toegepast gebruik. In (mobile) apps bijvoorbeeld. Meestal toepassingen met 1 enkel doel. Wil je weten wat voor weer het wordt, dan open je de weather app. Verkeer, net hetzelfde. Het is makkelijk, geeft focus, en .. is ook heel controleerbaar. Wat er in je app gebeurt bepaal je als ontwikkelaar zelf. Wat we zien is de opkomst van zogenoemde walled garden applicaties, afgesloten tuintjes, letterlijk. Naast alle filosofische nadelen heeft het 1 groot voordeel: je kan er goed je brood mee verdienen. Met wereldwijde concurrentie, en met wereldwijd potentieel. Heel wat a priori selectiemechanismen (klanten, bazen, ..) vallen weg, als je een goed idee hebt voer je het gewoon uit.
En dan hebben we micropayments inderdaad, wat Apple zeer slim geïntegreerd heeft. Lijkt op een toepassing van de long tail theorie: vele kleintjes kunnen groter zijn dan een beperkt aantal grote. We zien dan ook dat super kwalitatieve toepassingen voor haast geen geld de markt op komen, en dat is op zijn minst destabiliserend (i like).
Slimme ondernemers zullen ongetwijfeld de beweging die zich op het vlak van mobile voordoet proberen combineren op andere markten (laterale marketing noemen ze dat). Denk aan desktop en SAAS oplossingen. Denk aan televisie. Denk aan mobiliteit.
Nog slimmere ondernemers komen met een micropayment systeem dat even makkelijk (in implementatie en gebruik) en credibel is als Apple’s appstore, maar dan toegepast op het web. Een artikel lezen op de standaard voor 5 cent met 1 druk op de knop? Dat zie ik wel zitten. Maar sla me niet dood met dagkaarten aub. Als het mij minder tijd kost hetzelfde artikel ergens anders te vinden dan er voor te betalen weet ik wat kiezen natuurlijk (andersom ook gelukkig).
Ik heb ook wel het idee dat Twitter mainstream aan het worden is. Als ik zie wie daar ondertussen allemaal opzit (de @dejeanzelf !). En ge kunt geen krant meer open slaan of er staat iets van Twitter in, meerdere keren zelfs. Duidelijk dat het op een hypecycle zit. Ik ben er niet rouwig om, want het blijft een fantastisch medium, en mensen bekijken u steeds minder raar wanneer je het er over hebt. Bijkomen voordeel: hoe meer mensen het gebruiken hoe makkelijker het zichzelf uitwijst. Ik merk dat nieuwkomers sneller gelanceerd raken. Vroeger was het een twee-traps verhaal: registreren, paar onnozele tweets, verklaren dat je er maar niks aan vindt, paar maand wegblijven, terugkomen en wat meer mensen volgen en er stilaan de fun of toegevoegde waarde van beginnen inzien.
Nu we het toch over Twitter hebben, en bij uitbreiding Facebook, meer en meer merken ontdekken deze media ook als interessante plaatsen om in contact te treden met hun klanten en prospecten. Als ik zie hoe vaak dezelfde vragen terugkomen van adverteerders, kan ik niet anders dan besluiten dat het in 2011 nog meer het geval zal zijn. Voor elk succes zal er een mislukking zijn. Merken die deze media willen misbruiken, snel willen scoren, louter tactische promo willen lanceren .. zullen inzien dat ze zich misschien mispakt hebben (of voor zichzelf concluderen dat het allemaal overhyped is). Merken die de media willen gebruiken, om echt in dialoog te treden, om extra services te ontwikkelen, .. zullen daarentegen positief verast worden.
Dat past natuurlijk een beetje in het verhaal van de Conversation Manager van Steven Van Belleghem, het belangrijkste Belgische marketingboek van het afgelopen jaar. Maar toch heb ik het gevoel dat er ook een conversation management moeheid de kop opsteekt. Ook weer vanuit onbegrip en overhaaste conclusies. Conversation management is niet gelijk aan springen op de grillen en grollen van een paar pipo’s online (al geef ik toe dat het leuk kan zijn daar wat mee te spelen). Conversation management begint en eindigt met de intentie het internet als platform te gebruiken om een beter verhaal te brengen als bedrijf, merk of individu. Maar consumenten kunnen en zullen het misbruiken, waar bedrijven zich misbruikt kunnen voelen en zich er zelfs een beetje tegen afzetten. Ook hier maakt ongekend onbemind, en zal volharding en een heilig geloof in beter te doen het verschil maken.
Daarbij aansluitend zien we naast marketing een nieuwe discipline ontstaan: service design. We mogen met zijn allen terug een beetje nederiger worden, en begrijpen dat we leven bij gratie van onze klanten. In plaats van onze producten en services in hun strot te rammen met de boodschap dat ze het zelf maar moeten uitzoeken, gaan we terug luisteren naar wat er echt zinvol is, en daarop gaan we onze bedrijven modelen. Dat is service design. Zorgen dat we intern ook zijn afgestemd met de consument in ons achterhoofd. Verder dan de marketing, die het eindproduct de markt in zet. Het eindproduct zelf, en de manier waarop het tot stand komt wordt opnieuw in vraag gesteld met als doel een betere propositie.
Na e-commerce krijgen we social commerce. Geïntegreerd in sociale netwerken, of met sociale principes op toegepast. Wat er ook van zij, de manier waarop we producten kopen, van selectie tot afhandeling zal verrijkt worden met een sociale context. Eindelijk zullen we peer recommendations op grote schaal zichtbaar kunnen maken, kunnen meten en kunnen sturen. De beste data crunchers zullen je persoonlijke netwerk als externe context gebruiken en nog beter kunnen voorspellen in welke producten je echt geïnteresseerd bent, welke promo zal werken, en hoe dat allemaal gebracht moet worden. Bovendien wordt datzelfde netwerk gebruikt als extra kanaal.
Tegelijkertijd zien we een onderbeweging die terug naar het ambachtelijke gaat. We appreciëren opnieuw uniek werk, op alle niveaus. Het is het moment voor thuisproducenten om hun hobby serieus te nemen, de markt is er klaar voor. Producenten en consumenten treden, oa via die social commerce, rechtstreeks met elkaar in contact wat voor een haast marxistische catharsis zorgt . We appreciëren het unieke, het verhaal achter de dingen. We keren ons niet af van het industriële, maar beschouwen het ambachtelijke toch net iets meer als het summum. Wanneer het goed gemaakt is uiteraard.
Tenslotte, om toch nog iets over de cloud te zeggen, het buzzword van vorig jaar (te pas en vooral te onpas). Ik zit er in ieder geval op te wachten tot een paar slimmeriken het thin client gegeven opnieuw leven in gaan blazen. Ook hier weer, met de adoptie van mobiele internet technologie is dat een principe dat perfect doortrekbaar is tot allerhande devices. De theorie: in plaats van je toestel zo sterk mogelijk te maken, maak je het net zo licht mogelijk, en alle zware bewerkingen gebeuren op een centrale server (de cloud) die je bereikt via een netwerk connectie. Wat je toestel in principe nog moet doen is enkel het resultaat weergeven. Concreet: vanop je iPhone of iPad kan je perfect spelen alsof je een PlayStation 3 vast hebt.
Bedankt om mijn veel te lange tekst te lezen!
