#nestorio

La Preghiera: Ave Maria e la Salve Regina spiegate da san Giovanni Bosco

PULCHERIA ED EUDOCIA, UNO SCONTRO FRA SANTE

Per quanto possa risultare strano voglio parlare di due sante, Pulcheria e Eudocia. Questi nomi particolari sanno di antico. Sono due sante poco conosciute dal grande pubblico, eppure fondamentali per lo sviluppo del cristianesimo. Senza di loro probabilmente la religione cristiana sarebbe molto diversa e la storia del mondo differente. E non sarà l’unica cosa a meravigliarvi di questa…

Το μακροβιότερο μουσικό φεστιβάλ μέσα από τα μάτια μου

Γράφει : Δάκουρα Μαρία

!WARNING: subjective content

O Οκτώβρης είναι πλέον 15 μέρες μακριά , η νέα μου φοιτητική ζωή ξεκινά σε μόλις 20 μέρες , το μυαλό μου όμως συνεχώς αναπολεί στιγμές από την ομορφότερη εμπειρία της ζωής μου, το 37ο Ρίβερ Πάρτι στο Νεστόριο της Καστοριάς.

Στο κέντρο μιας πεδιάδας την οποία διασχίζει ο ποταμός Αλιάκμονας κι περιτριγυρίζουν ψηλά βουνά κι δέντρα, κατασκηνώνει κάθε χρόνο όπως κι φέτος το μαγευτικό Ρίβερ Πάρτι. Πρόκειται για ένα πολυήμερο φεστιβάλ , το οποίο συνδυάζει τη μουσική ,το κάμπινγκ, την μαγεία των λάιβ , την ενέργεια της φύσης , την αποχή από τη μιζέρια της πόλης, τον απεγκλωβισμό από τους τέσσερις τοίχους, τον ενθουσιασμό των νέων γνωριμιών , την ελευθερία, τη ζωή.

Στο άκουσμα μονάχα των δύο αυτών λέξεων που καθορίζουν το όνομα του φεστιβάλ , το μυαλό μου πλημμυρίζουν εικόνες από τις βουτιές στο ποτάμι , τα ατέλειωτα παιχνίδια στα ξύλινα τραπέζια , τα αναπάντεχα χαμόγελα κι γέλια , τα μυριάδες αστέρια στον βραδινό ουρανό ,τις βραδινές ατέλειωτες συζητήσεις , τα κρύα πρωινά προς αναζήτηση της καφεΐνης, τα απογεύματα στο γρασίδι υπό τον ήχο αγαπημένων τραγουδιστών, από τα λάιβ, από τα αστεία , τους φίλους , τους αγνώστους κι τους περαστικούς.

Η ευτυχία είναι δύσκολο να βρεθεί. Πάντα θα υπάρχει κάποιο πρόβλημα μικρό ή μεγάλο που μας ταλαιπωρεί, μια κατάσταση από την οποία θέλουμε να ξεφύγουμε , ανασφάλειες  που καταβροχθίζουν το είναι μας, ένα μόνιμο άγχος για το αύριο , για τις αντιδράσεις των άλλων , για τα θέλω μας , ακόμα κι τα όνειρα μας. Υπερβολικό μπορεί να ακουστεί στα αυτιά κάποιων, μα τις 6 αυτές μέρες ένιωσα ευτυχισμένη. Σίγουρα υπήρχαν κακές στιγμές , πως μπορεί να μην υπάρξουν άλλωστε όταν πρόκειται να συμβιώσεις με 12 ακόμα φίλους , ο καθένας με το δικό του χαρακτήρα , τις δικές του παραξενιές , τα δικά του θέλω κι τις προκαθορισμένες του ιδέες για το πώς θα διασκεδάσει στο διάστημα αυτό. Μα η αλήθεια είναι πως οι καλές στιγμές υπερισχύουν. Μάλιστα, αν υπάρχει λίγη καλή θέληση και υπομονή ακόμα και οι έντονες διαμάχες μετριάζονται.

Χμμ.. Η ευτυχία είναι βαρύγδουπος όρος κι υποκειμενικός. Για το λόγο αυτό, θα ήθελα να προσεγγίσω αυτό το κράμα συναισθημάτων κι να το συνδέσω κατάλληλα με το εν λόγω φεστιβάλ.

Το πρώτο στοιχείο που θέλω να επισημάνω είναι αυτή η αύρα γαλήνης που εκπέμπεται και σου ταρακουνάει τα κόκκαλα. Δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς από ποιον ή τι προκαλείται ; τη φύση τριγύρω , το κάμπινγκ , τη μουσική που διαχέεται στο χώρο κάθε στιγμή και λεπτό , το ποτάμι , το γαλάζιο ουρανό που τα βράδια στολίζεται με χιλιάδες άστρα? Δεν μπορώ να επιλέξω. Ίσως πάλι είναι ο συνδυασμός τους.

Έπειτα , έρχεται η απελευθέρωση και η ανεμελιά. Με το πρώτο κιόλας βήμα στο Ρίβερ, κανείς αντιλαμβάνεται τη διαφορά. Σαν να σπάνε τα δεσμά του καθωσπρεπισμού , των καθαρά τυπικών κανόνων και των αντικοινωνικών συνηθειών των πόλεων. Ξαφνικά μπορείς να πεις ένα αστείο στο διπλανό σου τον άγνωστο , να βγάλεις φωτογραφίες με άλλους 10 που δεν έχεις ξαναδεί ποτέ στη ζωή σου , να ζητήσεις βοήθεια για να στήσεις τη σκηνή σου από κάποιο περαστικό κι να στη προσφέρει. Μπορείς να κάνεις κωλοτούμπες στο γρασίδι κάτω από μια μουσική σκηνή στις 3 τα ξημερώματα ( χωρίς να έχεις πιεί) , να χορεύεις μόνος σου στη μέση του πουθενά μακαρένα χωρίς καν την κατάλληλη μουσική, να φωνάζεις «Ζ» κι 200 μέτρα μακριά, άλλοι να απαντάνε «Ν». Μπορείς να κυκλοφορείς άβαφτη , αχτένιστη , με χορτάρια στα μαλλιά , με άργυλο  σε όλο σου το σώμα, με μια μάσκα αλόγου στο πρόσωπο, να φοράς πουκάμισο, φόρμα, σαγιονάρα ως συνολάκι, να σέρνεις με λουρί ένα πλαστικό παπάκι. Ναι μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά και θα τα κάνεις χωρίς δεύτερες σκέψεις.

Τέλος, ολοκληρώνοντας τον ορισμό της ευτυχίας πρέπει να τονιστεί ο παράγοντας των ανθρώπων που αγαπάς. Το Ρίβερ Πάρτι δε θα ήταν το ίδιο χωρίς καλή παρέα. Η συμβίωση στη σκήνη είναι παράξενη, μα έχει πλάκα. Υπάρχουν στιγμές που θα μπουχτίσεις , που θα θελεις να περάσεις χρόνο μόνος- με το βιβλίο σου κάτω από ένα δέντρο, που θα μαλώσεις με κάποιους , που θα νευριάσεις με άλλους , που δε θα συμφωνείς με τα πλάνα της παρέας. Αλλά οι άνθρωποι είναι που κάνουν τις στιγμές πολύτιμες , που τις γεμίζουν με συναισθήματα , με γέλια , με παιχνίδια και αυτές οι στιγμές μένουν στη μνήμη όταν όλες οι άλλες ξεθωριάζουν.

Συνοψίζοντας, το Ρίβερ Πάρτι μπορεί να αποτελέσει τις πιο οικονομικές , ανέμελες και μουσικές διακοπές της ζωής σου. Αν αφήσεις τον εαυτό σου να απελευθερωθεί , αν πάρεις καλή παρέα , κι αν δεν αφήσεις τις κακές στιγμές να επηρεάσουν  τη διάθεση σου , σου εγγυούμαι you’ll have the time of your life there!