#mr-probzz

Sen, annesi tarafından gözetilip sevilen, korunan bir canlıyı öldürdün. Kanını akıttın ve onu pişirip tanınmaz hale getirip vücuduna aldın. Dün de yapmıştın? Ne oldu akıbeti o minik yavrunun? Sifonla lağıma karıştı.

Ama sen bundan zevk aldın, oh be karnım doydu 2-3 saatliğine dediğin. Ve bunu yıllardır her gün yaptın.

Şimdi anlıyor musun dünyayı kan vahşet, dram keder ve diğer nice acıların aslında dünyayı güzelleştiren şeyler olduğunu? Nasıl et yemeye devam edeceksek mutsuzluklar, acılar kederler de doğanın bir dengesi olarak sürüp gidecek.

Roman Holiday (1953)

Uzun zamandır hiç hissetmediğim duyguları, saf temiz aşkı bu filmde hissettim. Audrey Hepburn (1929-1993) usta oyunculuğunun neden en iyi kadın oyuncu ödülü aldığını filmin her saniyesinde mimiklerinin diken diken ettiği tüylerimden anladım. Favori filmim oldu prensesin hayatını yaşamak için Kolezyumdan kaçışı, günümüzde bir çok insana, olaya dem vurulabilir.

Hiç bitmesin istedim, tıpkı küçükken babamla gittiğimiz tiyatrolardaki oyuncuların rolü bırakmalarını ve perdenin kapanmasını istemediğim gibi. 1953’e dönüp sette bir kahve içmek istedim ama Hepburn’ün ölümü gibi film de bitti. Spoiler vermeyeceğim, her şeyi güzelleştiren de zaten hayatın istediğimiz gibi gitmemesinin yarattığı dram değil mi? Keşke o dönemlerin saflığında güzelliğinde doğmuş olsaydım. Filme bile yansımış saf güzellikler, temiz ilişkiler, masumiyet.

Film büyük ihtimalle bilinçaltıma en çok şu duyguyu bırakacak: Zıtlıkların içinde yatan güzelliğin değeri. Yani ne kadar zulüm, dram, acı, hayat o kadar güzel. İyilik o kadar yüceliyor çünkü. Ha bu arada, buraya kadar okuyabildiysen nadir insanlardansın çünkü dopamin bağımlısı günümüz insanları beyni uyuşturulmuş ve sen bu kitleden ayrı, özel bir insansın. İyi dileklerimle…

Dipnot; Filmde geçen şiir: “If I were dead and buried And I heard your voice, Beneath the sod My heart of dust Would still rejoice.”

-Dalton Trumbo

Meali;

(Eğer ölmüş ve toprağın koynuna girmiş olsam,

Ve senin o tanıdık sesini duysam uzaktan,

Yıllar geçse, bedenim dağılmış olsa bile,

Tozdan kalbim,

Yine de senin için sevinçle atardı.)

Öğrencilerimin dediğine göre ve sizin de tahmin edebileceğiniz üzere artık yapay zekadan dolayı bir çok meslek grubu için iş gücünün sonuna doğru yaklaşıyoruz ve bu noktada analitik düşünen insanlara ihtiyaç var. Yine gelir elde etme amaçlı bir yapay zeka geliştirme şirketinde bir projede yer almıştım ve modeli eğitmek üzere eğitim almıştım. Amacımız insanların lokal kültürlerine uyumlu hale getirip otantik cevaplar vermeleri için girdi yapmak ve tepkilere geri beslemeler ile düzeltmeler yapmaktı. Bu da demek oluyor ki belki de yapay zeka bizden daha analitik olacak ve insanların düşünmek zorunda olmadığı, aptallaştığı bir dünya senaryosuna yol açacak ki bunu konu alan bir çok bilim kurgu içeriği halihazırda mevcut. Odanızın duvarının arkasındaki odada ne olduğunu görmek eskiden büyülerle mümkün olacağı düşünülürken şimdi dünyanın öteki ucundaki duvarın arkasını bile görüntülü aramayla görebilmek oldukça olağan bir durum. Peki düşünemediğimizde ve çalışamadığımızda ne işe yarayacağız tüketmekten başka?

Bu yüzden çok geç olmadan ve daha fazla aptallaşmadan önce bakış açımızı iç güdülerimize bırakmalıyız. En azından bir kısmımız. Bu tarz modern bir hayat tarzından ve sosyal medyadaki uluslararası akımdan kurtulup kendimizi karaya, toprağa ve doğaya atmalıyız. Bunun için de belirli bir bilgi birikimi ve iç güdü lazım ki böylelikle kendimizin balını yetiştirip, kendi zeytinimizi toplayıp, kendi ekmeğimizi mayalayıp sürdürülebilir bir hayat yaşamamız lazım ki bu sürdürülebilir malzemelerden yapılan H&M pantolon alıp, onun borcunu karttan ödemek için o gün işe gelip giderken ve gün boyunca doğaya verdiğimiz zarardan daha az olup daha sürdürülebilir bir yöntemdir. Büyük tarım makinelerine ihtiyacınız da yok üstelik. Biraz toprak, su ve organik tohum işinizi görecektir. Hatta eğlenceli takaslar sayesinde farklı yiyeceklere de ulaşabilirsiniz. Böylelikle masrafları minimuma indirebilir, biraz farklı bakış açılarından düşünmek için vakit bulabilirsiniz. Ardından alışmış olduğunuz eski şehir hayatınıza dönüp doğada düşündüklerinizle şehirdeki düşünmek zorunda olduklarınızı kıyaslamanız daha kolay olacaktır.

Rüyalarda olduğu gibi bazı şeyler de yarım kalır. Tek bir resim nasıl olur da düşüncelerime tercüman olur?