Shout out dun sa babaeng minahal ko pero pinagpalit ako sa mapera! Pak u ka! Sampalin kita ng alaga ko eh.. Nang nalalaman mo yung pinakawalan mo haha!

Saeng-il chughahae, chingu! ☺ Thank you for doing my job for today. Haha! ❤ #Happy23rd #MoveOnNa #BitterLifeNoMore (at Pangasinan) https://www.instagram.com/p/BpCSnCUhvqR/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=63e4dxkzvtwa

I always knew looking back on the tears would make me laugh. But I never knew looking back on the laughs would make me cry. #notresspassing #moveonna #noentry 😂😂😂

Jazak ALLAH Khayr totorney... Kala namin tuluyan ka ng makalimot 😉 #ifonlyIcanturnbacktimeikanga #moveonna

Naaalala kita. Oo. Namimiss kita ng sobra. Tuwing gabi iniisip ko kung tulog ka na ba. Kung kumain ka na ba. Kung nakauwi ka na nga ba. Kung iniisip mo rin ba ako. Inaalala ko yong mga umaga na mukha mo ang nabubungaran ko. Inaalala ko yong mga yakap mo. Yong halik mo. Yong hihigitin mo ako para bumangon na sa kama. Tapos kapag hindi pa ako bumabangon e hahalikan mo ako. Tapos kakanta ka. Kahit alam kong di naman talaga maganda ang boses mo; natutuwa ako. Kinikilig ako. Kasi pakiramdam ko mahal na mahal mo ako. Naalala ko rin yong unang sayaw natin. Sabi mo ang pag-ibig ay isang slow motion na sayaw. Yong pakiramdam natin na tayong dalawa lang. Yong walang nakatingin sa atin. Yong mga mata lang natin ang nag uusap. Tapos hahawakan kita sa buhok. Sa pisngi. Dahan dahan kong ilalapit ang mukha ko sayo. Yong maaamoy ko na lang ang paghinga mo tuwing sasabihin mo na mahal mo ako. Titingin ako sa mukha mo. At sasabihin kong mahal din kita. Napakasaya na isipin ang mga bagay na ito tuwing umaga na gigising ako. Pero alam mo ba na may kirot dito– Dito sa puso ko. Yong kirot na nagpapaalala sakin na– sa panaginip na lang kita nakakasama. Yong kirot na binabalewala ko sa tuwing yayapusin ko ang unan ko dahil wala yong gumigising sakin sa umaga. Yong kirot sa tuwing dadapo ang aking daliri sa labi ko at pag iisip na nasaan na ang halik mo. Yong pag haplos mo sa mukha ko. Yong pagbulong mo sa tainga ko nang mga katagang; mahal kita. Bumangon ka na kasi baka lumamig pa yong kape mo. Tapos ngayon wala nang kape na lalamig pa. Wala na ring kape na mas lalamig pa sa gabi na tutulog ako na hindi ikaw ang katabi. Yong mga gabi na matutulog ako at gigising na ikaw ang nakayakap. Masarap sa pakiramdam yong maiisip mo na may taong naghihintay sa pag-babalik ko. Pero nakakalungkot lang din na isipin na naghihintay din ako. Masakit isipin pero kailangan kong tanggapin. Ang katotohanan na sa panaginip ko lang tayo sumasayaw. Kahit pa kapwa tayo nagsabi na kakapit tayo at hindi aayaw. Pero sa gantong relasyon mahirap lang din na isipin lalo kung hanggang kailan natin kayang kumapit. Yong hanggang kailan ako mananalangin ng nakapikit. Yong hanggang kailan tayo magbibilang nang araw. Nang buwan. Nang taon. Yong hanggang kailan ako maghihintay na muli kang mayakap. Mahawakan. Maghagkan. Hanggang kailan ko gagayahin ang pagtitig mo sa aking mga mata na tila sinisisid ang aking pagkatao. Hanggang kailan ko dadayain ang pagyakap sa sarili ko tulad ng pagyakap mo sa akin at nagsasabing narito lang ako para sayo. Hanggang kailan ko hahaplusin ang mukha ko na kagaya ng paghaplos ng daliri mo sa mga peklat na alaala na lang nang ating pagmamahalan. Hanggang kelan ko kakagatin ang mga labi ko na kagaya ng paghalik mo sa mga labi ko at iisipin ang lasa ng pag-ibig natin. Hanggang sa babangon ako sa higaan at titingin sa kawalan. At maglalaro sa isip ko kung hanggang kailan. Hanggang kailan ko pa iisipin na mahal mo pa nga ako. Hanggang kailan ako aasa na may naghihintay sa pagbabalik ko. Hanggang kailan; mahal ko.

I saw this coming. Why the hell did I bother replying to you if I knew this was going go happen? Sighh I always have a weak spot when it comes to these things.