#mousiki

Θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο ζει για πάντα 

Οι γροθιές μας, τα πιστεύω μας κι οι ουλές γράφουν στα μάτια 

Στον κήπο της Εδέμ κλεισμένοι, ευλογημένοι με κατάρα..~

έλα πάμε παραλία

πες μου πώς βρέθηκα σ' αυτό το κλουβί."

Έχω κουραστεί

 δεν αντέχω πια αυτές της σκέψεις που παλεύουν μέσα μου κάθε πρωί 

κάθε μου προσπάθεια που έχω κάνει στο να πάνε όλα καλά έχει χαθεί 

κάθε τέλος και αρχή 

κάθε βλέμμα σου και κάθε σου χαμόγελο που έχω σιχαθεί 

κάθε βράδυ που γινόμουνα κομμάτια για να μάθω το γιατί μα να πάει να γαμηθεί 

και αυτό αφού στην τελική όλα αλλάζουνε όλα καλά θα πάνε μου είχαν πει 

όλα θα περάσουνε,όλοι περαστικοί 

και αυτοί που σε αγαπήσανε μετά θα σε ξεχάσουνε γιατί έτσι είναι η ζωή 

όλοι ξεχνάνε 

δεν λύνουνε  το πρόβλημα απλώς το προσπερνάνε 

μα εμένα είναι τιμή μου που θυμάμαι και όσα χρόνια και αν περάσουνε να ξέρεις εκεί θα μαι