#monotypia

Kasia Gawron, "Rybka 4", monotypia, 23 x 21 cm

Charakterystyczną cechą grafiki warsztatowej jest powtarzalność. Artysta za pomocą prasy drukarskiej wykonuje z jednej matrycy serię bardzo podobnych do siebie odbitek. 

Monotypia należy do technik graficznych lecz w przeciwieństwie do linorytu czy akwaforty nie wymaga dostępu do specjalistycznej pracowni, użycia kwasów czy prasy drukarskiej. Aby ją wykonać wystarczy zaopatrzyć się w kilka łatwo dostępnych akcesoriów: szybę, papier, wałek, farby.

Od innych technik graficznych odróżnia ją również to, że artysta otrzymuje tylko jedną odbitkę. Właśnie ze względu na niepowtarzalność prac wykonanych techniką monotypii podważa się czasem jej przynależność do technik graficznych.

Na czym polega technika monotypii?

W jaki sposób wykonuje się monotypię? Artysta najpierw nanosi farbę na szybę, umieszcza na pomalowanej powierzchni papier i patyczkiem, bądź drugą stroną pędzla wykonuje rysunek. Otrzymuje w ten sposób negatyw, a więc wykonany rysunek, będzie na gotowej pracy pozbawiony farby. Można też nanieść rysunek od razu na szybę i na tak przygotowane podłoże nałożyć papier. Papier dociska się do szyby przy pomocy wałka.

Monotypia z pewnością nie należy do łatwych technik. Aby uzyskać pożądany efekt może on manipulować grubością papieru lub gęstością farby. Efekt jest jednak nie do końca przewidywalny i wymaga od artysty doświadczenia. 

O czym warto wiedzieć przed kupnem grafiki.

Kupując grafikę artystyczną należy pamiętać o kilku rzeczach.

Nakład oraz numer odbitki umieszcza się zazwyczaj u dołu pracy. Przykładowo, oznaczenie 2/80 mówi nam, że mamy do czyniania z odbitką numer dwa a całkowity nakład wynosi osiemdziesiąt odbitek. Należy też pamiętać o tym, że im niższy numer odbitki tym praca wyceniana jest wyżej. Dzieje się tak dlatego, ponieważ matryca na której naniesiony jest rysunek z czasem ściera się i odbitka nie jest już tak dokładna.

Workshop / 3rd Oct

On Monday's printmaking workshop, tutored by Suzannah O’Reilly, I thought a lot about time and the movements and moments captured in time, in the past, that we will not be experiencing again, that which are temporary.

I find the experience of eye contact intriguing and I wanted to work more with that. We meet and lock eyes with plenty of people on daily basis, but all that is temporary, and on some occasions, we might not look into the eyes of that person ever again.

For this print, I used torn-up rubbish from my previous idea which I scrapped. I gathered the pieces of trash together like a puzzle and to my surprise it ended up looking like a human face. After the first print was done, this puzzle of a face that I made was taken apart and assembled again to make a new face.

Monotype wolves 2019

Done with watercolors on aluminium plate and then printed on paper.

Names are on the pictures.

Art school experiments. Testing more abstract style that I do not normally do at all.