#monocykle

Electric monocycle

Dzień 1 Transportujemy się z Bielska do Warszawy naszym teleportem mercedesem W124, w którym oficjalnie rozpoczynamy wyprawę. Zostało nam jeszcze kilka godzin by dokończyć kilka spraw, które oczywiście zostawiliśmy na sam koniec bo wcześniej woleliśmy głaskać i przytulać wspaniałe monocykle, które otrzymaliśmy. Przyglądając się naszym rządowym papierom nie byliśmy jeszcze przekonani czy ich wygląd będzie wystarczająco autentyczny. Po drodze zatrzymywaliśmy się na każdej stacji benzynowej w poszukiwaniu naklejek z hologramem, które miały wzbogacić nasze papiery. Niestety naklejek nie było. Na szczęście udało nam się zdjąć 3 czerwone naklejki z kawy tchibo, na których widniał napis o 200 000 tys kaw do wygrania. Idealnie nadawały się jako naklejki wizowo-rządowe, dodatkowo ta czerwień była wspaniała. Podjeżdżamy na lotnisko. Nie mija 5 min, podjeżdża do nas radiowóz i prosi o dokumenty tłumacząc, że podobno stoimy w nieodpowiednim miejscu. Nie chcąc ryzykować jakiś nieprzyjemności przed samym wylotem zgadzamy się z władzami i pokornie oddajemy dokumenty do kontroli. W trakcie sprawdzania papierów walczymy z kartonami, które układamy na wózek. Policjant nie powstrzymał się i zapytał gdzie lecimy i co mamy w kartonach. Krótka informacja o tym co zamierzamy zrobić wystarczyła by machnął ręką i powiedział " aaaaaaaaaa idźcie, ale pamiętajcie, że...." . Szczęśliwi, że uniknęliśmy dodatkowych kosztów, czekaliśmy na nasz samolot. W międzyczasie podrasowaliśmy nasze papiery jeszcze bardziej odbijając na nich orzełka z monety, którą wymazaliśmy czarnym markerem. Teraz już nikt nie będzie mógł nam nic zrobić. Czuliśmy się nietykalni. Na lotniku umówiliśmy się z Moniką z Fundacji Kadry ze Świata. Dostarczyła nam laptopa, którego mieliśmy wręczyć Alexisowi, jej znajomemu z Hawany. Lecimy z Warszawy do Moskwy. Tam późnym wieczorem lądujemy w Szeremietiewo skąd dopiero następnego dnia mamy mieć 12 godzinny lot do Hawany. Postanawiamy napić się wódki kupionej na bezcłówce i grzecznie kładziemy się spać na podłodze i kratce wentylacyjnej . Rano okazuje się, że nasza miejscówka, którą wybraliśmy znajduje się przy wejściu gdzie odbywa się odprawa. Jakby tego było mało w nocy zostaliśmy otoczeni taśmą z zakazem wstępu a obok nas rozłożono rusztowania. Nie umknęło to oczywiście chińskim turystom, którzy z entuzjazmem fotografują wszystko by przypadkiem nie wrócić do kraju z zapełnioną do połowy kartą pamięci. Szybko zbierajmy tobołki i idziemy na lot.

przygotowanie sprzętu na wyprawę, należało wszystko dokładnie zabezpieczyć i pozbyć się uczucia, że czegoś się zapomniało.