#monaksia

Καλή είναι και η μοναξιά καμιά φορά

Με κερδίζει στο να ‘μαι μόνος.

~Moi

... Χαχαχαχα (γέλιο εδω) τι θα αλλαξει. Τιποτα τα ιδια σκατα. Εχω βαρεθεί να κοιτάω τους ίδιους ανθρώπους. Τους μπασταρδους. Και τις πουτάνες. Τους ζηλιάρηδες. Τους κομπλεξικους. Του κακούς. Και τους διπροσωπους. Ειναι όλοι ψεύτες. Ειναι όλοι υποκριτές. Ειναι παρτακιδες. Θέλουν το κακο σου. Κοιτάνε περίεργα. Και μιλάνε πολυ. Ζωη δεν έχουν ματια μου. Δε το βλεπεις οτι ζητανε ζωη απο εσενα; Θέλουν να σε γευτούνε. Να σε πληγώσουν. Κοιτα τους όλους. Κοιτα τους ρε!! Μεινε μονος σου. Κοιτα τι καλα εισαι μονος σου!! Κάτσε να ηρεμήσεις. Βλεπεις οτι άλλη φασαρία στην ζωη σου δε θελεις. Τι κανεις γαμω το στανιο μου; Τι με κοιτας μωρη γαμιολα; Τι θες απο εμενα; Την ζωη μου; Δε θα την παρεις και ουτε θα την εχεις. Θα δεις θα εισαι μια ανάμνηση. Ουτε ανάμνηση. Τα άσχημα δε τα θυμαμαι.. μη σου πω πως ουτε τα καλα θυμαμαι. Ξεχνάω. Σας θεωρώ ίδιους και μαλακες. Δε θελω κανεναν. Μόνη μου ειμαι καλα. Και ναι μαρεσει να περιπλέκω τα πραγματα. Να μπερδεύω κατασταςεις. Να το ζω γενικα. Μα δεν σημαίνει πως οι προθέσεις μου ειναι κακές. Μάντεψε. Ακροβατησα στο σκοινί και έπεσα. Όσες φορες εχω φτιάξει το δικό μου χάος αλλες φορες ξανα έπεσα.. και μάντεψε... ξανα σηκώθηκα.. υπήρχαν μερες τρελες. Μερες διπολικες. Δεν ήθελα να υπάρχω. Ήθελα να ηρεμήσω. Ξερεις το κλασσικο για μενα, λιγο χώμα να σκεπάσω τα κομμάτια μου. Και δε το έκανα. Νιώθω ενα μούδιασμα μεσα στο στέρνο. Ενα μούδιασμα πολυ δυνατό. Σαν κατι να θελει να φωνάξει μεσα μου. Και δε το κανει. Αλλα ηρεμώ τωρα. Ελα κλαψε χαλάρωσε Και μη ξανα κλάψεις για αυτο. Τελειωσε πέρασε. Ναι κλαψε τωρα, και ξυπνα το πρωί με την ιδέα του πως ειναι να ζεις ανάμεσα με τα σκουπίδια που τους λεμε ανθρώπους.

Μάθαμε να ‘’χύνουμε΄΄ αγάπη πάνω σε πλήκτρα, κι αναρωτιόμαστε γιατί όλοι οι άνθρωποι νιώθουν κενοί

~Moi

Yo kaneis den vlepei den akouei kai den me kserei oso egw