Ostatni pisarz (2024) - biorąc pod uwagę tempo rozwoju sztucznej inteligencji i to, że coraz więcej branż zaczyna wysługiwać się nią w celach komercyjnych, łatwo sobie wyobrazić, że z czasem dojdzie do zawłaszczenia przez nią wszystkich zawodów kreatywnych, z pisarstwem na czele. Marek Krajewski przedstawia nam wizję potencjalnego rozwoju wypadków i przyszłości sztuki.

Nie jest to wielkim zaskoczeniem, że w wizji tej technologia całkowicie zdominowała codzienność większości ludzi, a artyści przysłowiowo „zeszli do podziemia”. Na wzór autorów antycznych eposów, pisarze zaczynają prezentować swoje opowiadania i powieści stojąc przed publicznością, bez wspomagania się sztuczną inteligencją. Brzmi nudno? Zapewne, ale w domyśle nie ma to być forma rozrywki dla mas, tylko dla pasjonatów starych środków przekazu. Jeśli komuś wydaje się to nierealne, że ktokolwiek by na to poszedł mając do wyboru generatory dowolnej historii wzbogacone o generatory obrazu, niech się zastanowi czemu ktokolwiek miałby dzisiaj iść do teatru mając do wyboru kino albo streaming. Teatr nie jest szczególnie popularny, ale nadal się trzyma, więc ktoś nadal za to płaci. Prezentacje opowiadań to innego rodzaju doświadczenie, które się doceni albo nie i na pewno znaleźliby się amatorzy takich pokazów. To silnie skrótowy opis, książka znacznie lepiej to przedstawia.