Sa lubid na iyong kinakapitan, hinahawakan nang mahigpit upang maging dikit ang pagkapit sa daloy ng pagkakataon. Ang pagbabago ay isang  di-makataong pagpapasinaya sa sistema ng buhay. Maaari mong lasunin ang dating masiglang pag-indak, o kaya namang lunukin ang paghihirap upang maging isang kapaki-pakinabang na nilalang sa lipunang puno ng katiwalian at pagdurusa. Kasabay ng iyong paglalakad ang pagkapit sa lubid — hamon  na masaktan, umasa, sumaya, lumuha, umiyak, lumigaya at kumita. Ginagabayan ng lubid ang pagtahak mo sa landas na ang huling hantungan ay simula pa lamang ng tunay na pagpapakatao— kamatayan.

Kung saan ang pagbabago ay parang isang kamatayan sa nakasanayan at ang pagkatao ay isang tuntungan sa pagharap sa sinasalimuot na mundo. Narito ang lubid, may isang lubid, may buhol-buhol na lubid, may lubid na nakatali sa pagitan ng bawat isa, may lubid na naka-angkla sa bawat istorya, may sari-sariling lubid at may lubid na naghahatid sa hantungan ng iyong kapayapaan.  Hindi siya nakikita, nadarama mo, masasalat mo, ang proseso ng pagbabago ay buong puso mong niyayakap para sa kaligtasan ng iyong pagkatao.