Yaşamak isteyip yaşayamadıklarının, yapmak isteyip yapamadıklarının, bütün güzel ihtimaller gözünün önünde yitip giderken kurtarmak isteyip de elin kolun bağlı bir köşede durmak zorunda olmanın kırılma sesi vardır. Bu his insanı uykusundan uyandırır.

“İnsan onca savaştan çıktıktan sonra artık hislerini gizlemeyi öğreniyor. Çünkü zaten olan biten her mevzuyu kendi içinde halletmeyi öğrenmişsin.”

Ne zaman birine çok mutluyum diye anlatsam bi saat sonra cenazem kalkıyo, gözünüz çıksın.