1 april
Vandaag toch weer een dag met ups en downs. Met de bril terug geweest voor de zoveelste keer en nu word de bril goed nagekeken of de anti kras en de andere beschermingen goed zijn aangebracht. Maar goed dat komt wel goed.
Vandaag toch weer veel last van de zenuwpijn gehad. Altijd met weersverandering en kou. Ik heb het ook vaak koud. Of het nu komt van de opname op ic of de onderkoeling is krijg ik een vaag antwoord op. Als de pijn zakt is het onderhand een feestje voor mij. Toch het vertrouwen is nog steeds minimaal in het lichaam. Soms zelfs angstig. Als ik de pijn weg wil hebben moet ik mijn huis tot 27 graden stoken. Ik ben nu af het bouwen door de kachel steeds wat lager te zetten is anders zo zielig voor de honden ook. De nachten zijn ook bagger om de 2 uur wakker pil morfine en verder slapen. Betrapte me eigen vandaag ook erop dat nu het alleen zijn begint te knagen. Van de andere kant snap ik ook wel dat sommige niet te wachten op man met beperkingen. Sommige mensen in mijn omgeving kunnen er al niet mee omgaan. Maar toch liefde als die echt is moet dat geen belemmering zijn is mij vandaag weer verteld. Was vorig jaar wel aan het date maar na mijn ziekenhuis verblijf haakte ze al af. Ik heb er jaren niet voor open gestaan vond het alleen wel prima met mijn hond. Maar sinds vorig jaar ongeveer sta ik er wel weer voor open. Daarvoor wel gedate maar meer voor een gezellige avond. Maar sinds vorig jaar de ommezwaai. Nu ben ik zelf niet het type wat zomaar op een dame afloopt. Was ik vroeger al niet en nu helemaal niet. In vriendschappen maakt het me niks uit maar in de liefde word ik snel verlegen. Ach ja we zien wel hoe of wat. Een dame die mailt of de dame je per toeval in de winkel tegen komt. De toekomst zal het leren. Weer lekker leeg hoofd nu..............
