#leksyon

Magandang Araw mga kapatatas :) narito ako ngayon upang magbahagi sainyo ng aking istorya,tungkol lamang ito sa desisyong kong labis kong pinagsisihan.

               Alam naman nating lahat na sa mundong ito ay kailangan nating pag isipan lahat ng desisyon na ating ginagawa diba? Ngunit meron talaga tayong ugaling minsan ay di rin maipaliwanag, noong ako ay nasa ika-pitong baitang ay nagkaroon kami ng proyekto sa aming asignaturang sipnayan, ito ay ang pag gawa ng Napiers Bone, ito ay isang pangkatang gawain, nag anunsyo ang aking kagrupo na sa darating na Sabado noon ay gagawin naming iyong aming proyekto. Sumapit na nga ang sabado, pumunta ako sa lugar kung saan an gaming tagpuang mag kakagrupo ngunit konti lang kaming dumating,imbes na gawin yun ay umuwi nalang kami. Nag ambag ako ng pambili ng materyales para doon at tumulong din ako habang ginagawa yun.

               Sumapit na ang pasahan ng aming proyekto, kampante akong alam ko na nailista ako ng aming lider sa grupo. Lumipas ang mga araw at bigayan na ng kard, ang aking ama ang kumuha ng kard, laking gulat ko ng pagalitan niya ako pagdating niya ng bahay dahil mayroon daw akong bagsak na grado, at yun ay ang grado ko sa sipnayan, dahil sabi raw ng aking guro ay wala akong proyekto sakanya,panay iyak ako noon dahil pinagalitan ako ng aking ama at ang mas masama pa doon ay natanggalan ako ng isang scholarship dahil sa kinalabasan ng aking pangkalahatang grado, labis kong na disappoint ang aking ama.

Magaganap: Aasa

Nagaganap: Umaasa

Naganap na: UMASA!!!

Kahapon, sa pagsamba, napakaganda ng itnuro sa texto. Tungkol sa mag-asawa, sa tungkulin at responsibilidad ng bawat isa. Nahuli nito yung sobra sobra kong atensyon. Gawa ng, excited ako sa pagsamba at dun sa kagandahan ng aral na itinuro.

Napakarami kong natutunan. Napakarami kong naimagine habang at pagkatapos ng pagsamba. Yung tipong sinasabi ko sa sarili kong, "Magiging mabuting asawa kaya ako kapag nagkaroon na ako ng pamilya?". May mga babaeng pumasok sa isip ko. Yung mga babaeng pinangarap ko nung minsang ako'y nangarap nang gising at sinabing, "Gusto ko nang mag-asawa. (sabay tawa. lol.)".

Nais kong i-apply lahat ng natutunan ko sa pagsambang iyon. Nang maiwasan ang magulong pagsasama, at siyempre, lahat kasi ng itinuro, lahat, nakasalig sa Biblia at lahat ng ito'y utos at salita ng Ama. Nakakatuwang isipin na sa mga pagsamba ko sa Ama, natututunan ko yung mga ganitong bagay. Yung tipong inihahanda kami sa mga maaaring kahinatnan at yung pagtapak namin sa hinaharap. 

"Isang walang kakwenta-kwentang bagay ang pag-awayan ang nauukol sa pera."

Isang pahayag na natanim sa isipan ko. Papaano, tama naman, sa realidad, ganito palagi ang dahilan kung bakit nagkakaroon ng gulo sa pagitan ng mag-asawa sa mga panahon ngayon. Nagiging materyalistiko ang mga tao kaya nagkakaroon ng sigalot sa pamilya. Bakit nga ba, hindi na lang pag-usapan nang mabuti, gawan na lang ng paraan ang lahat at alisin yung pagsisisihan sa mga ganitong bagay. Mas maaayos ang pagsasama, gaganda ang kahihinatnan ng mag-asawa at ng buong pamilya.

"Ang pinapagsama nga ng Diyos, ay HUWAG papaghiwalayin ng tao."

Isang kautusan ng Diyos ang pahayag na ito. Tanging kamatayan lamang ang makapaghihiwalay sa pinagbuklod ng Diyos, hindi ito dapat sinisira ng kung sinumang tao dito sa mundo.

Natutunan ko yung mga katatayuan ng bawat may asawa. Yung responsibilidad at mga dapat gawin ng isang lalaki sa pamilya at ang mga tungkulin nito, at gayon rin naman sa babae.

At ngayon, napapa-isip ako. Ano nga bang kahihinatnan ko pagdating ng panahon? Panahon na handa na kong lumusong sa buhay may asawa. Panahon na kaya ko nang panindigan ang lahat ng alam kong gusto kong mapasaakin habambuhay. Panahon na itatakda ng Ama para makasama ko ang taong mamahalin ko hanggang kamatayan.

Natatakot ako na baka walang magkamaling umibig sa akin. Baka wala akong makasama sa aking pagtanda. Baka mangyari yung ayokong mangyari.

"... hindi mabuting mag-isa ang lalaki kaya nilalang ang babae ..."

PRINSESA NI MORALETA.tumblr.com