#lalipop

Ona bakıp bakıp gülümsemek, derin derin nefesler almak, sarılmak istiyorum.

Kesilmiş bileklerine baktım. Değer miydi? Üzülmeme, kırılmama, neden böyle yapıyorlar deyişlerime; hayır, olamaz diyerek ağlayışlarıma, saçlarımı yolmalarıma, yere düşmelerime, slow müziklerde onu düşünmeme, kafamda çığlıklar duymama, geri gel deyişlerime, sessizleşmeme, eskisi gibi olmayışıma, onun için değişmeme, ölmeme değer miydi? Ya da kitap sayfalarında onu görünce o kağıdı özenle kalbime yerleştirişime, hediye yapışlarıma, güncelerime onu tutuşuma, hayal kurmama değer miydi? Değmezdi. Kesilmiş bileklerine baktım. Buna da değmezdi. Niye kestim o zaman? Ölmek istedim. Ölümün beni kabul etmesini istedim. Şimdi gidiyorum. Diğer tarafta benim yanımda ol sevgilim. Diğer tarafta beni sıkıca sev, beni bırakma. Belki öbür tarafta mutlu oluruz.

Sonbaharın soluk nefesi, ilkbaharın boğazda kalmış kısık gülüşü gibiyim. Yarım kalmış her şeyin vücut bulmuş haliyim. Bu zamanın çok gerisinde kalarak kanatları yorulmuş bir kelebeğim. Bütün şarkılar, aşklar yalan dolan. Gündüzün güneşinde, gecenin ayında hayır kalmamış. Gözlerim ufukta, kısık modda kaladurmuş. Bu ben miyim, diye haykıran kafamın sesleri çok eskilerin melodisi gibi sesi eskimiş. Sonu hep hüsran dolu yazıların sararmış kısımlarına bakadururum. Belki beni anımsatır bir yerlerden diye. Geçmişi özlemle anımsatır bana. Küçüklüğümün eski neşeli şarkısı kırık bir gramafonda çalar. Her daim dinlediğim bu şarkı dudaklarımın kıyısında iz bırakır.

YA YETO YA! SABAH RÜYAMDA HİÇ YÜZÜNÜ GÖRMEDİĞİM SEVDİĞİM ÇOCUĞU GÖRDÜM. LALİPOP'UMU GÖRDÜM!!!!!