#lablayf

Topic for the night #lablayf 😂😂😂😍😍😍

Ngunit kahit anong titig ko, di siya tumingin (o baka kasi di lang talaga halata na nakatingin ako kasi nakatakip yung mukha ko ahaha) hanggang sa dumating na nasa baba kami para manood ng talent portion ng mga lakambini at lakabdula. Hiniram ko ung pamaypay na ginagamit ni Gelai. Habang ginagamit ko, nababasa na pala ako ng ambon, so ginawa kong panangga sa uambon yung pamaypay. At sa pagtingin ko sa likod, bigla siyang bumaba, pero parang may nakita at narealize siya at bigla siya napatigil. So di ko nalang pinansin, pero nakita kasi ako ni Gelai na tumingin so sumunod siya, tumawa siya’t sinabing “Nakatingin siya oh! Ahaha, tumatawa! Pamaypay niya kasi yan!” “So? Haha” pambara ko sa pang aasar niya. Pagkatapos ay tumingin ako sa likod ko, at yun, nandun siya nakatayo. Nagsalubong yung mga mata namin, at sabay ngumiti siya. (OMG OMG KINIKILIG AKOOO!) Yung ngiti niyang kahit kailan di mo makikita yung mata niya. Yung ngiti niyang ang sarap lang tignan talaga. Yung ngiti niyang, hay.. pero kahit gusto ng tumalon ng puso ko sa dibdib ko, umiwas nalang ako ng tingin, na parang wala lang. At yun, doon ko narealize na mahal ko parin siya. Na ni minsan di pala nawala yung nararamdaman ko sa kanya. Na simula noon at hanggang ngayon, mahal ko parin pala siya.

Nang dahil sa madalasan kong pagttumblr, bgla kong narealize na sobrang sweet ko na sa bf ko ngayon. Yung tipong dati, siya yung madalas nagpapakilig sakin, kasi sabaw nga ako. Tapos ngayon, napapakilig ko na siya tapos ako kikiligin din smga sinasabe ko. Potek! Kilig to da bones eeh =) di ko alam bat nagkaganun eh. Pero siguro dahil din sa mga blogs na nababasa ko din dito. Saka pag nagttumblr nako, naggoodvibes nako lagi. Hay buhay nga naman!