Letter #929:
Eggnog,
I’m glad na nag-uusap na ulet tayo. Konti nalang maibabalik ko na ung nawalang closeness natin! Salamat sa last chance na to just to make everything okay and bring back everything that we used to have. This time I mean it. Di na kita titiisin. Di ko na hahayaang lumipas ang isang araw na hindi kita kinakausap. Kahit na medyo busy ako sa work at magkaiba ung oras na ginagalawan natin, hahanap ako ng paraan just to talk to you. Sabe ko naman sayo ehh marami akong time sayo! XD :)) Salamat sa mga chances na binigay mo sa mga previous months/year. At sorry kung naha-higblood ka sa ugali kung yun. Ewan ko ba, kung anong mali sa akin. I admit naman na kasalanan ko. I will try my best para di masayang tong last chance na binigay mo. Kase alam ko na pag sinayang ko toh I am going to lost you forever. And by that time I know that forever really exists by losing you! Ansabe? Hahaha de seryoso. Kaya di ko hahayaang dumating yung araw na yun. Mahalaga para sa akin ung friendship na binuo natin ng 1 year and 9 months! Na nagstart pa dito sa tumblr. We’re internet friends nga diba? Mas malakas pa ung connection natin kesa sa connection ng wifi. Hahahaha! Kase ang tagal na pala noh? We almost lost it pero naibalik natin. kaya di ko na talaga hahayaan na mawala un ng ganun ganun nalang. Mahirap kayang kalimutan ung mga asaran, tampuhan, kakornihan at kung anu-anong pang memories that we shared together. :D diba diba? ^_^
Don’t forget na palagi naman akong nandito bilang kuya, kaibigan name it and I’ll be that person for you! :)))











