#kusika

Williams College Dance Department Performances (with Music) Schedule

Zambezi Marimba Band

WILLIAMSTOWN, MA – Williams College Dance Department is proud to present the Spring 2014 season. “The Spring performance season is one of my favorite times of the year because it is a unique opportunity for our students, faculty, and guest artists to express the ideas they have been exploring for the past six months or more.” says Department Chair Sandra L. Burton. The…

“Dwight!”

  Napalingon ako sa tumawag sa akin. Nandito ako ngayon sa gym, nakaupo pansamantala dahil napagod ako sa practice game namin kanina. May practice game kami lagi bago magpasukan kasi varsity kami. Kahit nung highschool kami, meron din. At sa basketball ko binuhos lahat ng inis at pagkabadtrip ko dahil sa Reagan Madeline de Asis na ‘yan.

“Oh?” Tanong ko kay Mia, isa sa kaibigan ni Aileen. Hinihingal pa siya kaya uminom muna ko ng tubig. Nauuhaw ako. Kahit malamig dito sa gym, pinagpapawisan pa rin ako. Mabangong pawis.

Tinuro niya yung pinto ng gym, “Si-Si Aileen,” Hinihingal pa din siya habang sinasabi niya ‘yan. Awtomatiko akong napatayo nung sinabi niya ang pangalang ‘Aileen’.

“Bakit? Anong nangyari kay Aiyeen?” Ayieen ang tawag ko kay Aileen. Wala lang. Trip ko. If you’re a womanizer, alam mo dapat ang pasikot-sikot sa pambibitag ng babae. Gaya ng pambobola. Kung babaero ka, expert ka dapat sa pambobola, mga sweet talks, and even dirty talks… Para kusang kumapit ang mga hitad sayo.

“Inaway niya yung…” Nagsalubong na ang kilay ko. ‘Di pa rin ba siya tapos hingalin? “Iniway niyo yung—“

  “Hi, Miababe!”

  Sa isang kurap, nakaakbay na si Spike kay Mia. Nakng? Flirt talaga ‘tong volleyball na ‘to. Lahat na, nilandi. Palibhasa gumaganti. Kaya ayan, todo pambababae. Kalandian niya ‘tong si Mia ngayong linggong ‘to, sa pagkakaalam ko.

“Spike…” Para namang na-hypnotize yung Mia kay Spike. Fuck? Ano na? Ano na yung sinasabi niya tungkol kay Aileen? Gago talaga ‘tong si Spike! Wrong timing lagi kung umeksena.

Tinawag ko ang nahipnotismong babae ni Spike, “Mia.”

  Napatingin naman sa akin si Mia at halata ang takot sa mga mata niya. Bakit? Pinanlisikan ko lang naman ng mga mata. Kaasar e. Dumating lang si Spike, nawala na sa sarili? TSS! Hindi sa concerned ako kay Aileen kaya ako naasar ngayon. Kun’di baka kung ano na namang ginagawa nung babaeng ‘yun na magiging kahihiyan ko.

“Utol, easy! Ang babae, minamahal. Hindi tinatakot!” Sita niya sa akin nang mapansing natakot si bigla si Mia at nang makita niya ang nanlilisik kong mga mata.

“Gago. Manahimik ka.” Poker face ako nung una pero, TING! May umilaw na bumbilya sa isip ko, “Babae? Minamahal? Huh! So anong tawag sa ginagawa mo kay Allison? Pagmamahal pala ‘yun? Haha!” Humalakhak ako. I don’t care kung suntukin niya ako. Totoo naman yung sinabi ko, e. Tsaka lilipas rin ‘yan kung sakaling magalit siya. Ganyan naman kaming tropa.

Namula si Spike and he gritted his teeth, “Fuck you, Dwight!”

  “Yeah, fuck me—GAY.” I smirked then I laughed. Umalingawngaw ang tawa ko sa gym na napahinto ang mga players sa paglalaro. Kinindatan pa ako ni Nasher na nandu’n, nakaupo sa upuang medyo malayo sa akin. Nanonood lang din siya kasi ‘di naman siya varsity ng basketball. Badminton ang forte niya, pero magaling rin siya mag-basketball.

“Coach, nang-gagago si Dwight! Alis muna ako!” Sigaw ni Spike kay Coach ta’s nag-walkout. Apektadong apektado talaga siya kay Allison, ‘no? Tsk! Loko ‘yun eh. May sapak na ata sa ulo dahil sa nangyari sa kan’ya dati. At kakasabi niya pa lang na minamahal ang babae, tapos iniwan niya dito si Mia na nanginginig? Pft!

Tinanong ko agad si Mia, “Anong nangyari kay Aiyeen, Mia?” Seryoso ang boses ko. Makakatikim talaga sa akin yung babaeng ‘yun pag may ginawa siyang kabalbalan.

“Si-sinugod niya si… si… y-yung, uhm…” Kinagat niya ang labi niya, “Y-Yung su-sumampal s-sayo kaninang um-aga.” Nauutal siya kasi kinakabahan siya. Nakita na kasi ako ni Mia magalit. ‘Di ko lang matandaan kung kelan at saan. Tsaka pwedeng-pwede ko i-pullout ang perang ininvest ni Dad sa company ng Daddy ni Mia. Kaya natatakot siya at—

Nanlaki ang mga mata ko, “ANO? Sinugod ni Aileen si Reagan? Shit!” Napamura ako ng malutong. Ano bang pumasok sa kokote ni Aileen at sinugod niya yung Reagan na ‘yun? Shit shit shit!  “BAKIT HINAYAAN NIYO?” Hindi ko napigilang ‘di sumigaw. Naghuhuramentado na ako sa galit ngayon dahil sa ginawa ni Aileen. May masama kasi akong kutob. At sana, ‘di ‘yon totoo. Kasi kung totoo? Fuck. Pasensyahan kami.

“Kilala mo?” Iyan lang ang isinagot ni Mia sa akin. Nakataas na ang kilay niya, “Kilala mo yung sumampal sayo?”

  “WALA KANG PAKIELAM KUNG KILALA KO SIYA O HINDI! ANG TINATANONG KO, BAKIT NIYO HINAYAAN SI AILEEN SUGURIN YUNG BABAENG 'YUN? BULLSHIT!” Gusto kong manapak sa oras na ‘to. Mababa lang ang pasensya ko. Mabilis ako magalit. Umalingangaw nga uli ang boses ko sa buong gym. Ramdam kong nagsisilapitan na ang team ko sa akin dahil sa pagsigaw ko.

“Dwight.” Tinapik ni Hero ang balikat ko, “Kalma, ‘tol, kalma.” Sinubukan kong huminga ng malalalim para kumalma. Ayoko rin namang magwala. Hindi ko kasi mokontrol at ma-contain ang galit ko. Lalo na ngayon at ramdam kong ipinahiya na naman ako ni Aileen, at ng babaeng ‘yun, si Reagan.

“Ano bang nangyari?” Tanong ni Benedict kay Mia, “Bakit mainit na naman ang dugo ni Dwight, Mia?”

  Agad sumagot si Mia. Kinalma ko lang ang sarili ko habang pinapakinggan siya. Hindi ako pwede mawala sa wisyo. Hindi pwede. Kailangan ma-kontrol ko ang galit ko.

“Si Aileen kasi, sinugod yung sumampal kay Dwight. Binuhusan niya ng coke. Outnumbered nga yung babae kasi halos lahat ng tao sa canteen, kakampi ni Aileen. Except dun sa dalawang companion nung babae. Ang kaso…” Napahinto saglit si Mia, “Nilampaso niya si Aileen. Pinanindigan niya talaga na ‘di niya kilala si Dwight, na ‘di niya kayo kilala. Wala rin daw siyang gusto kay Dwight. May sinabi rin siya about popularity. Hindi nga makasagot si Aileen sa kanya. Pati yung mga tao sa canteen, natameme rin sa kan’ya. Ibang klase siya kanina. Para bang wala siyang kinatatakutan.”

  Agad na naglabas ng phone si Viel, “Youtube.” Alam ko na ang ibig sabihin ng sinabi ni Viel. Yung commotion na nangyari kanina, t’yak, naka-post na ‘yun sa youtube, “At hindi nga ako nagkakamali. Mala-superstar si Reagan, ah? 10,000 views agad?”

  “Huh?” Agad sumilip si Mia sa phone ni Viel, “Eh kakatapos lang mangyari niyan, e. Ilang minutes pa lang ang lumilipas, 10K na agad ang views?” Namimilog ang mga mata ni Mia. ‘Di ata siya makapaniwala.

Matapos magsalita ni Mia, napuno ng katahimikan ang gym. Si Coach nandito rin, nakikinig lang sa amin. Hindi siya nangingialam. At nakikita ko pa ngang nangisi siya. Kanina niya pa ako nginingisian. Nabalitaan niya siguro yung pagsampal sa akin ni Reagan. ‘Di ko na lang siya pinapansin. Ayoko mag-init ang ulo ko. And speaking of, ramdam ko pa rin sa pisngi ko ang sampal nung babaeng ‘yun sa akin. Buset!

  “Play mo.” Utos ko kay Viel. Medyo kalma na ako ngayon.

Naningkit ang mga mata niya, “Sure ka?” Tumango lang ako. Mabilis ang internet dito sa school kaya alma kong saglit lang ang pagba-buffer niyan at mapapanuod namin ng tuloy-tuloy ang nangyari kanina.

“Aileen Gonzales, supalpal-plakda-lampaso by a transferee…” Binasa ni Hero yung title ng video. Natawa pa nga siya, “Supalpal, plakda, lampaso? Astig ng nag-isip ng title na ‘to!” Tapos humalakhak uli siya kaya binatukan ko na.

“Wag ka maingay.” Sabay pinalisikan ko siya ng mata at pagkatapos, tumingin na ako sa screen ng phone ni Viel.

Ang unang-una kong nakita? Syempre, si Aileen. Naglalakad siya papunta sa isang babaeng nakatalikod na sa tingin ko’y si Reagan. Pagkarating niya du’n, bigla niya na lang binuhusan ng coke si Reagan.

“YOU BITCH!” Sigaw ni Aileen sa nakatalikod na si Reagan. Napatayo’t napaharap si Reagan sa kan’ya, “WHO ARE YOU TO SLAP MY BOYFRIEND!?” Gigil na gigil si Aileen. Buset! Ibi-break ko na talaga siya. Masyadong clingy at possessive. Alam naman niyang fling lang ang namamagitan sa amin. Kung ipangalandakan niya, kala mo sineseryoso ko siya. LOL. Tawa tayo. Panibagong kahihiyan na naman ito.

“GO AILEEN!” Sige namang cheer ng mga tao. Kampi talaga sila kay Aileen. Eh sino ba naman kasi si Reagan? Modelo si Aileen, gaya ko. Kaya ko nga siya naging GF kasi nilandi niya ako.

Kalmado ngunit mataray na sinagot ni Reagan si Aileen, “And who are you to do this?” Itinuro niya ang damit niyang basa na ng coke.

Natawa si Aileen. Rinig ang pagtawa niya dahil tahimik ang mga tao sa canteen at tahimik naming pinapanuod lahat ang video. Yung iba, sa mga phones nila dahil ‘di naman kami lahat makakanuod dito sa phone ni Viel.

At nandilim talaga ang paningin ko dahil sa mga susunod na pangyayari. Napamura pa ako dahil sa sinabi ng babaeng ‘yun, nun ni Reagan.

“Ni hindi ko nga kilala kung sino ang boyfriend mo, tapos sasabihin mong magpapapansin ako sa kanya? Haha! Porke’t sikat ba siya, kailangan ko ng matakot? Ha? Eh paano kung siya ang mali? Ano, dadayain niya? Babaligtarin niya ang kwento gamit ang kasikatan niya? Hindi naman ata makatao yan. Wala naman akong ginawa sa kaniya kanina. I was just looking around and taking some pictures tapos sasabihin nila harang ako sa daan? Like, WHAT? Ang laki-laki ho kaya ng quadrangle! And he insisted that I know him that’s why I slapped him. He deserved it. Masyado ng malaki ang ulo niya. Porke’t sikat siya, manggaganu’n siya ng tao? No. No. No.” Tumatak sa kokote ko ang mga sinabi niya. He deserved it? Fuck! I deserved to worshiped, hindi yung ipapahiya ako ng todo-todo at sasampalin sa harap ng publiko. At ano pa? Like, WHAT? Leche! Patong-patong na nga ang kasalanan niya sa akin. Mula sa pananampal na KANINANG UMAGA niya lang ginawa tapos ngayon, ito pa? Damn! Kagasgas ego. Tang-na!

“Sabi na e!” Si Viel matapos niyang ibalik yung phone niya, “Dapat ‘di mo na lang pinanuod, Dwight.” Mabilis na kasi ang paghinga ko. Kanina pa ako nagkukuyom ng kamao. Mga lintek na babae! Imbis na puro langit ang hatid, sinasamahan pa ng sakit ng ulo. BADTRIP!

Sinuntok ni Nash ang balikat ko, “Dwight, kalma lang. Wag high blood. I-break mo na lang si Aileen—“ Napahinto si Nash dahil suminghap si Mia. Nakikinig siya sa usapan, “Ah… Hehe!” Ngumiti siya kay Mia pero nagseryoso ulit siya, “Pero ‘di nga, hiwalayan mo na si Aiyeen mo’t bawian mo na lang si Reagan gaya ng sabi mo kanina. Yung, I’ll make her life a living hell until she beg me to stop—“ Natigil uli si Nash kasi bigla na lang tumakbo si Mia. I just rolled my eyes. Pangungunahan na ako nu’n. Magsusumbong na iyon kay Aileen.

“Tadu ka, Nash! Kala ko ba ikaw santo sa tropa natin? Ba’t agree ka sa paghihiganti niyan ni Dwight kay Ms. Walang Kinatatakutan de Asis? Eh ‘di ba nga ‘di ka sang-ayon sa ginagawang pagmamahal ni Spike kay Allison?” Singit ni Hero. Ngingisi ngisi siya. Mga leche ‘to. Naeenjoy ang kamalasan ko. Buti pa ang mga lolo, si Jake at Ashton, nanahimik—pero nakangisi rin pala. Mga pota.

  “Hmm, ‘di ko din alam e…” Nagkibit-balikat si Nash, “Iba naman kasi yung kay Alli at Spike. GF talaga ni Spike si Alli, ‘di fling or kung ano. Eh si Reagan?” Nash chuckled, “She’s something new. Kung ako si Dwight, nakakaexcite dahil macha-challenge ako. Hindi madali. Hindi easy to get. May thrill. ‘Di yung tulad ng iba? Bowring.” Tapos nag-apir sila ni Hero.

“Da best talaga, Romero! Wahaha! Buti na lang ‘di ka celibate gaya ng mga lolo natin dito!” Asar ni Hero kay Ashton at Jake. Nabilaukan pa nga si Nash. Celibate? Nakng, Cerventez! ‘Yan tuloy, nakatanggap ng death glare mula sa mga lolo.

Inakbayan ako ni Nash ng makaraos siya, “Ano, Dwight?” Nanghahamon na sabi ni Nash sa akin. Siningkitan ko lang siya ng mga mata, “I know you’re a man of your words…” Ang himig ng boses ni Nash ay may pangangasar at panghahamon. Tsk. He’s provoking me, I know it. Pero ‘di na kailangan.

“You don’t have to remind me. Kahit ‘di mo sabihin, pagbabayarin ko yung babaeng ‘yun.” Matigas ang pagkakasabi ko ni’yan bago naglakad papuntang locker room ng gym para sa mga basketball players. Ayan na naman sila sa pag-‘woah’ nila. Napa-‘yes’ pa nga si Nash. Tss. Kasi itutuloy ko yung balak ko. Pero itutuloy ko naman talaga. Wala akong balak na wag na magparamdam du’n sa Reagan na ‘yun. Gagambalain ko siya. Hell nga, ‘di ba? At, hmm… Tama si Nash. May thrill. May thrill si Reagan Madeline de Asis.

Hindi ko alam, naghihintay pala si Coach sa akin sa locker room.

“Bro!” Nakangising tawag niya sa akin ng makita niya ako. Hindi ko hinubad ang pagkapokerface ng mukha ko. Iinisin na naman niya ako.

“What?” Walang gana kong tanong.

Inakbayan niya ako, “Mukhang nakahanap ka na ng katapat mo, Dwight.” Nakangisi siya habang sinasabi niya iyon at ginulo niya ang buhok ko, “Goodluck, brother! Sasabihin ko ang magandang balita kay Mom at Dad!” At sa isang kurap, nawala bigla si Coach aka Deiter Dychinco. Napailing na lang ako sa mga pinagsasabi niya. Baka pag pinansin ko, eh mag-init na naman ang ulo ko.

Papasok na sana ako sa shower room ng ma-absorb ko ang sinabi ng magaling kong kuya. Oo, hindi ba obvious? Kuya ko si Deiter. Coach namin s’ya sa basketball dahil siya ang former Captain ng varsity. Grumaduate siya dito sa Westan.

“Mukhang nakahanap ka na ng katapat mo, Dwight.”

  Namilog ng onti ang mukha ko, “WHAT?” Lumingon pa ako para makita kung nakaalis na ba si kuya o hinihintay niya pa ang reaksyon ko pero wala. Wala na ang magaling kong kuya. Napasabunot ako sa buhok ko.

“Anong nakahanap na ako ng katapat? Huh!” Mapakla ang pagkakasabi ko. Halata ang disgusto sa mukha ko. Nakahanap na ako ng katawat? That’s bullshit!

Kahit kelan, hindi ko magiging katapat si Reagan Madeline de Asis. Dahil ako lang ang laging nasa tuktok, sa kataastaasan, at ako lang ang laging bida. Ako ang pinaguusapan. Kilala ako ng lahat. Bukambibig nila ako. Gwapo ako. Habulin ng mga babae. Pinagkakandarapaan…

“Bakit nila ako pinagtitinginan?” Inosente kong tanong sa dalawa kong kasama. Si Rania, pinsan ko, at si Sue, bestfriend ko.

Pinandilatan nila ako ng mata, “GAGA KA BA, MADELINE!?” Pabulong na sigaw ni Rania. She’s gritting her teeth. Madeline ang tawag niya sa akin pag galit siya.

“Nako! Tanga mo, Reagan! Idadamay mo pa kami sa kagagahan mo!” Isa pa ‘tong si Sue, “Dito ka ba talaga lumaki sa Maynila, ha? In-abduct ka ba ng aliens para ‘di mo malaman kung ba’t ka nila pinagtitinginan at pinagtsi-tismisan?” Umirap pa siya.

Umasim ang mukha ako. Err? Ano bang kasalanan ko? Swear! Wala talaga akong alam kung ba’t nila ako pinagtitinginan. Nagbubulungan pa sila.

“Hindi nga talaga.”

Ngumuso ako. Pumahalumbaba ako sa lamesa. Kumain lang kami nila Rania at Sue. Kagutom e. Napagpasiyahan ko kasing mag-ikot dito sa bago kong school. So tinour ako nila Rania at Sue. Maraming estyudyante kasi enrollment, o kaya yung SC, tapos yung mga requirements na kakailangan kinukuha nila sa office. Tulad ng list ng school supplies na bibilhin.

“Haist!” Bumuntong hininga si Rania, “Bilib na ako sayo, Reagan. Ultimo nasa harap mo na, hindi mo pa kilala.” Umiling-iling siya.

Kumunot naman ang noo ko, “Ano ba kasing kasalanan ko’t pinagtitinginan ako dito? Pa-obvious pa sila. Halatang halata. Hindi ba pwedeng pasimple lang? Nakakairita!” Naiinis na kasi ako. Kanina pa ako pinagtitinginan dito. Pakiramdam ko, gumawa ako ng isang krimen, “At kayo! Hindi niyo pa sabihin sa akin kung anong dahilan. Kita ngang hindi ko alam e. Naiinis na ako.”

This is bad. Mababa lang ang temper ko. Madaling mag-init ang ulo kaya iyon ang pinipigilan ni Rania at Sue. Kanina, kinaladkad nga nila ako papalayo du’n sa maangas na lalakeng iyon. Bwiset siya! Ganda ganda na ng focus ng camera ko, mangiistorbo pa. Kaya asar na asar ako. Dadaan lang naman pala sila, bakit du’n pa sa pwesto ko? Eh ang lawak lawak kaya ng quadrangle ng school. Ayan. Nasampal ko tuloy.

“Reagan, nanunuod ka ba ng news?” Tanong ni Sue sa akin.

Tumango ako, “Oo naman. Ano tingin mo sa akin?” Sinamaan ko siya ng tingin, “Nakakainis na talaga kayo.” Pinikit ko yung mata ko. Grr. Naiinis ako. Bad vibes. Bad vibes. BAD VIBES.

“Kung ganu’n, bakit hindi mo siya kilala?” Tanong naman ni Rania, “May problema ka ba sa memory mo, Reagan? Lagi ko kaya sayo kinukwento yung G8!”

“HUH? G8? Ano ‘yun?” Tumaas ang kilay ko. G8? Hmmm… Anong G8? Hindi ko maalala.

Napaface-palm si Sue at Rania. Si Rania yung unang nagbitiw ng kamay ta’s si Sue, nakatakip pa rin yung kamay niya sa mukha niya’t umiiling-iling.

“Hindi ba may kinukwento ako sa’yo? Yung crush ko? Si Hero Callix. Yung magaling magbadminton.” Parang pagod na pagod ng magpaliwanag si Rania.

“Ahmm, oo. Natatandaan ko na! Yung dahilan kung ba’t ka nag-aral magbadminton?” Tumango siya sa tanong ko, “Oh? Anong konek ng G8 sa crush mo?”

Namula na ng todo ang mukha ni Rania.

POK!

“GAGA!” Medyo nilimitahan niya pa rin ang lakas ng boses niya para hindi kami makaagaw ng atensyon, “Kasama siya ng G8! Lagi ko ngang binabanggit yung G8 sa’yo eh. Tapos ‘di mo maaalala?” Naiinis na rin si Rania.

“Eh bakit kailangan mo akong kotongan?” Nanlilisik yung mga mata ko. Sakit kaya ng kotong niya sa akin. Mabigat pa naman ang kamay ni Rania.

“Nakakainis ka na kasi e! Parang bagong silang ka pa lang!” Inis na singhal niya sa akin. Nakatayo na siya ngayon kasi kinotongan niya nga ako ‘di ba. Yung mukha niya, parang lalapain na niya ako any minute.

Sumabat si Sue, “Reagan, alam mo ba kung bakit ka namin kinaladkad palayo du’n sa lalakeng sinampal mo kanina?” Tanong niya sa akin. Seryoso ang bestfriend ko.

Naupo si Rania. Ininom niya ng isang lagukan ang coke sa harap niya. Ako yung napangiwi. Buti ‘di sumakit lalamunan niya?

“Kasi baka mabugbog ko siya?” Patanong yung sagot kasi hindi ko rin naman alam kung bakit. Basta ba bigla na lang nila ako kinaladkad. Walang paliwanagan.

“No.” Umiling si Reagan, “Kaya ka namin kinaladkad kasi bubugbugin ka ng halos lahat ng babae dito sa school. Well except for me and Rania. Kukuyugin ka nila kaya goodluck na lang sayo. Madadamay pa kami ni Rania nito, for sure.” Sumimangot si Sue. Aba? Best friend ko ba talaga ‘to?

Hindi na ako nagsalita. Baka makotongan pa ako uli. Tumingin lang ako sa kanila ng kunot na kunot ang noo. Litong lito talaga ako. Nakakainis na yung ganito.

“Sinampal mo lang naman ang Prince Charming nila.” Tinatamad na sagot ni Rania.

Nagsalubong ang kilay ko, “What? Prince Charming?”

“Yes.” Tumango-tango si Sue sa akin, “At ikaw pa lang ang gumawa nu’n sa kaniya. Ikaw pa lang ang sumampal at nampahiya sa kaniya in public. Ikaw pa lang din ang humarang sa daraanan nila. Walang gumagawa nu’n. Espesyal ang pagtrato sa kanila dito sa school. Dahil sila ang The Great 8.”

Processing…

Ako pa lang ang unang nakasampal sa kanya?

Processing…

Ako pa lang ang unang nampahiya sa kanya?

Processing…

Ako pa lang ang unang humarang sa daraanan nila?

Processing…

“Gets?” Taas kilay na tanong ni Sue. Alam ko, naiinis na rin siya sa akin.

Unconciously, tumango ako. Napabuntong-hininga ang dalawa, “Buti naman!”

Ako? Tulala. Still processing…

Processing…

Processing…

Processing…

PROCESSED— Achievement yung ginawa ko madlang people!

“MAILALAGAY NA AKO SA GUINESS BOOK OF RECORDS!” Napatayo ako’t napasigaw. Tumalon-talon pa ako. Yey! I’m so happy! Ang saya saya naman!

Biglang tumahimik sa buong canteen. Natigil tuloy ako sa pagtatalon. Nahiya naman ako ng onti dahil sa sobrang kasiyahan ko. Puro ang sasama ng tingin nila sa akin. Dahan-dahan akong umupo at, “Peace?”  Nagpeace sign ako.

Sila Rania at Sue naman, bilog na bilog ang mga mata at nakanganga. Laglag na ata yung panga nila sa lupa. Nastroke na rin ata e.

“Rania?” Pagtawag ko kay Rania, “Sue?” Kay Sue naman.

Napangiwi ako. Ano bang nangyayari sa kanila? Nagbulong-bulungan na naman yung mga tao sa canteen. Bzzt bzzt ang peg nila. Ang galing ko talaga. Paguusapan na naman ako ng mga ‘to! Eh sa hindi ko kasi napigilan dahil ang saya saya ko. Once in a lifetime lang makasampal sa taong ‘di pa nasasampal in public.

AKO pa lang ang nangahas na gumawa nu’n at nakakatuwa.

“Bakit ka pa tuwang-tuwa?” Nakanganga pa rin si Sue. Kumurap-kurap pa siya.

Ngumisi ako, “Syempre. Walang gumagawa sa kanila iyon kaya privilege iyon sa akin, ano? Ako pa lang ang nakakagawa. Kaya masaya! Nakakatuwa! Alam niyo naman, I’m into something uncommon. Unusual. ‘Di trending. Hindi uso. Hindi yung pinaguusapan na ng lahat.”

“Eh ano ng tawag sayo ngayon, ha?” Sarkastikong tanong ni Rania.

“Reagan.” Mabilis kong sagot, “Bakit? Hindi naman nagbago ang pangalan ko a. Reagan Madeline Caverillo de Asis.”

Hindi na lang umimik si Rania. Sumandal siya sa upuan niya at pumikit. Hindi ko na lang din siya pinansin. Baka magalburoto pag kinulit ko pa e. Si Sue naman, busy sa pangangalikot sa phone niya. May WiFi kasi dito sa school.

“Ito. Tignan mo!”

Dinukdok bigla ni Sue ang phone niya sa mukha ko. Kinuha ko iyon at tumambad ang mukha nung maangas na lalake kanina. Nakasuot siya ng damit na ang brand ay BUM Equipment. Yung minomodel ni Daniel Padilla at Bea Binene?

“Sikat na modelo siya, Reagan. Modelo siya ng BUM, Bench/, Penshoppe.” Pagpapaliwanag ni Sue, “At hindi lang siya sikat sa Pinas, kun’di sa buong mundo. Naging modelo siya ng Hollister, M&S, Vans, Esprit, Lee, Topman, Dior, CK Underwear, Tommy Hilfiger, Levis, at marami pang iba.”

Kumurap ako. Ang dami a? Sabagay, gwaping naman yung maangas na iyon. Pero hindi iyon ang sukatan para magustuhan ang isang tao. Hindi ang istura, kun’di ang kalooban. I’m sure, malaki na ulo no’n dahil sa special treatment ng tao sa kanya at I’m sure again, playboy iyong lalakeng iyon.

“So?” Tanong ko kay Sue and she shot me a look of disbelief, “Okay, I get it. Sikat siya. Modelo siya.” Pagpapaliwanag ko kasi baka masabunutan na niya ako, “So? Eh ano naman ngayon? Porke’t ba’t sikat siya, bawal na siyang sampalin? Pagmamayari ba nila yung quadrangle na ‘yon?” Nakataas na ang kilay ko, “Lahat ng estudyante, may karapatan sa quadrangle na iyon. Hindi lang sila. Kaya kahit sikat sila, hindi dapat sila binibigyan ng special treatment.”

Sumuko na si Sue. Tumahimik na lang siya. Si Rania, iiling-iling na lang do’n. Pero nakangiti na siya kalanunan. Alam niyang paninindigan ko ang isang bagay na ginawa ko. At alam kong alam niya na tama ako.

Napapikit ako ng may magbuhos sa akin ng kung ano.

“YOU BITCH!” Sigaw ng isang babae.

Lumingon ako habang tumatayo. Nakita ko ang isang umuusok sa galit na babae. Nagtawanan naman yung mga tao kasi para akong basang sisiw. Napatayo rin sila Rania at Sue. Napasinghap sila sa ginawa ng babaeng ‘to sa akin.

“WHO ARE YOU TO SLAP MY BOYFRIEND!?” Nanggigigil na sigaw niya sa akin. Yung mga tao naman, sumigaw pa ng—GO, Aileen!

AHH… So, siya ang girlfriend nung maangas na iyon? Yung leader ng G8? Hmmm… Maganda siya. Hinead to toe ko kasi siya. Mahahaba ang legs niya. MODEL SIYA, PANIGURADO. Sa tingin niyo magboboyfriend yung maangas na iyon ng basahan? Of course not.

“And who are you to do this?” Kalma ngunit mataray na tanong ko sa kanya. Itinuro ko yung damit kong nadungisan na ng coke.

Natawa siya, “Huh! Bagay lang sayo iyan, bitch! Ang lakas naman ata ng loob mong sampalin siya? Hindi mo ba kilala kung sino ang kinakalaban mo at kung sino ang mga makakalaban mo?” Taas noong tanong niya sa akin, “O baka mamaya totoo yung sinabi ng boyfriend ko na nagpapapansin ka lang sa kanya? ABA! Sorry ka na lang! Hindi ka niya type.” She rolled her eyes. Nandididiri siya sa akin.

Natawa ako. Sobrang lakas ng tawa ko to the point na sumakit na ang tyan ko kakatawa. Hinawakan ko pa yung tyan ko. Napaupo na nga ulit ako e.

“S-seriously?” Hindi ko mapigilang hindi matawa, “Are you serious, girl?” Tanong ko sa kanya ng natatawa. At dahil seryoso ang atmosphere, tumikhim ako. Sumeryoso na rin ako. Tumayo ako mula sa pagkakaupo, “Ni hindi ko nga kilala kung sino ang boyfriend mo, tapos sasabihin mong magpapapansin ako sa kanya? Haha!” Yung tawa ko tunog seryoso rin. Para akong hunghang dito, “Porke’t sikat ba siya, kailangan ko ng matakot? Ha? Eh paano kung siya ang mali? Ano, dadayain niya? Babaligtarin niya ang kwento gamit ang kasikatan niya? Hindi naman ata makatao yan. Wala naman akong ginawa sa kaniya kanina. I was just looking around and taking some pictures tapos sasabihin nila harang ako sa daan? Like, WHAT? Ang laki-laki ho kaya ng quadrangle! And he insisted that I know him that’s why I slapped him. He deserved it. Masyado ng malaki ang ulo niya. Porke’t sikat siya, manggaganu’n siya ng tao? No. No. No.” Umiling ako, “So… WHO ARE YOU TO DO THIS TO ME?” Sigaw ko sa kanya, “Don’t say that you are his girlfriend kun’di papalipitin kita!”

Grabe! Hiningal ako du’n. Ang haba ng speech ko. Naiinis na kasi ako e. Bubuhusan ako ng coke para lang du’n? Huh! Bakit, aber? Ako ba yung may kasalanan? Ha? Lintek na iyan! Ingudngod ko yung nguso ng babaeng ‘to sa isang plato ng rocksalt e.

“You…” Itinuro niya ako. Namumula siya sa sobrang galit. Hindi na mahapuhap ang dapat isagot sa mga sinabi ko, “GRR!” Iyan lang ang nasabi niya sabay padabog na nag-walk out. Yung mga tao, nagsimula na namang magbulung-bulungan. May lumapit nga sa pero itinaboy niya lang iyon. Napahiya e.

“AT KAYO!” Sigaw ko sa lahat ng tao sa school na ‘to, “ANONG TINITINGIN-TINGIN NIYO SA AKIN? BAKIT? MALI BA AKO?” Para na akong bulkan sa inis dahil pawis na pawis na nga ako, ang lagkit pa ng katawan ko dahil sa coke, “IF I AM WRONG, GO HERE IN FRONT OF ME AND PROVE IT! PAGKATAPOS NIYONG MAPATUNAYAN, SAMPALIN NIYO AKO!” Tinignan ko sila at sila’y nag-iwas ng mga tingin. Yung iba pinagpatuloy na lang ang pagkain sa kanilang mga lamesa dahil tapos na ang live show. Ako naman, umupo na ako sa upuan para makitang nakangisi si Rania at Sue. Natuwa sila sa paglampaso ko du’n sa girlfriend nung maangas.

BADTRIP— Ayan ang salitang nagsasabi na wala sa mood ang isang tao. Pag galit siya, naiinis, o naiirita. At ngayon…

  Badtrip ako!

  “Tol, chillax ka lang d’yan! Malay mo taga-bundok iyong babaeng iyon kaya hindi ka niya kilala.” Sabi ni Viel ta’s tinapik-tapik pa yung balikat ko. Yung iba kong tropa, umiling-iling na lang.

  Ang sama pa rin ng tingin ko sa sahig. Kung si superman lang ako, tunaw na ang grounds ng school ngayon. Hindi ko kasi matanggap na may taong hindi nakakakilala sa akin. Huh! Sa pagkalaki-laki ng billboard ko sa Makati at Edsa, eh wala pa bang makakakilala sa kagwapuhan kong ito? Imposible!

  “Onga, tol. Kalma lang!” Pagsang-ayon ni Hero kay Veil.

  Pero kahit anong pagkumbinsi ko sa sarili ko na isang babae lang iyon, wala dapat akong ipag-alala, eh wala e. Laking sapak sa ego ko nu’n. At ang pinakamasaklap pa e kanina ko pa naririnig ng paulit-ulit ang mga salitang sinabi niya sa akin…

  Naglalakad kami ng tropa ko sa school grounds habang pinagtitilian ng halos lahat babae dito. Ako, si Viel, Hero, Jake, Spike, Nash, Benedict, at Ashton ay sinasamba ng mga kababaihan sa school na ‘to. Aba. Ako ata ang pinakagwapo.

  “Uh, excuse miss? Hindi mo ba alam na hindi pwede humarang ang kahit na sino sa daraanan namin?” Tanong ni Hero doon sa babaeng nakaharang. Nakatalikod siya kaya ‘di namin kita ang mukha niya.

  Sinagot niya kami ng hindi hinaharap, “Bakit? May titulo ba kayong maipapakita sa akin na katunayang pagmamay-ari niyo ang lupang kinatitirikan ng school quadrangle na ito?” Humarap siya at itinaas ang isang kilay.

  “Woah!” Napanganga si Hero, Viel, at Spike habang si Benedict, Nash, at Ashton ay sumisipol. Bakit? Eh ke-gandang nilalang ang nasa harap namin ngayon. Nag-simula na ring umingay ang school grounds-slash-quadrangle dahil sa malakas na pag-‘woah’ nila Hero.

  “Anong pangalan mo?” Salat sa emosyon na tanong ko sa kanya, “Bago ka lang ba dito?” At tinaasan ko rin siya ng kilay. Gan’to ang style ko sa mga babae. Hindi ka dapat magpapakita ng motibo. Ikaw dapat ang hahabulin nila… Dahil sa totoo lang, nagagandahan ako sa kanya. Pwede ko ng i-break si Aileen. May bago na akong target.

  Hindi ko alam na may itataas pa pala ang nakataas niyang kilay. Humalukipkip siya’t lumapit konti sa akin, “So… Ikaw ang leader nila?” Mataray na tanong niya, “Nasa’n ang titulo?”

  Medyo napangiwi ako. Hahanapan niya talaga kami ng titulo? Eh, nakasanayan na iyon ng lahat ng estudyante dito. Ang padaanin kaming G8 kapag dumaraan kami. Walang nagkakamaling humarang—SIYA pa lang.

  “Ay ang gaga naman no’n! ‘Di niya ba alam kung sino ang mga kaharap niya? Pinalilibutan na siya ng mga Gods, ta’s ‘di pa siya nahihimatay? OMG! Kung ako iyan? Kyah!” Rinig naming sabi ng isang babae malapit sa kinaroroonan namin.

  Napatingin do’n itong mataray na babae, ta’s ibinalik niya ang tingin niya sa akin. Naningkit ang mga mata niya. Para bang inaalala niya ako kung saan niya ako nakita? Well… Imposibleng ‘di niya ako kilala—

  “Bakit? Sino ba kayo at parang napakaespesyal n’yo sa mga tao rito?” Banat niya na nakapagpa-shape ‘O’ sa aming G8.

  ANAK NG? Kakasabi ko pa lang na imposibleng ‘di niya ako kilala, tapos ngayon, itatanong niya kung sino kami?

  Tumawa ako, “Haha! Nagpapatawa ka ba Miss?” Ta’s tumawa uli ako, “Kami? Ako? Hindi mo kilala?” Humalakhak din ang halos lahat ng tao sa quadrangle, “Imposible, Miss! Maybe that’s your way para mapansin ka namin?”

  Naniningkit pa rin ang mga mata niyang nakatitig sa akin. Halatang nalilito siya. Aba ang galing naman umarte nito, ah? Parang totoo kasing hindi niya kami kilala.

  Bumuntong hininga siya. I grinned at nag-apir kami ng mga tropa ko kasi tama ang hinala ko, na nagpapansin lang siya sa amin. Ngingiti-ngiti ako habang tinitignan siyang nakayuko. Pero nawala ang ngiting iyon ng marinig ko ang mga dapat sasabihin niya matapos ang kaniyang pagbuntong-hininga.

  “HINDI KO NGA KAYO KILALA!” Nabigla ang lahat sa sigaw niya. Napaawang ang labi ko’t nganga naman ang mga tropa ko. Ano? Hindi niya talaga kami kilala? Hin… hindi. Hindi iyan totoo! Halos lahat ng tao, kilala kami!

  May humawak sa balikat ko, “Pare, mukhang ‘di niya talaga tayo kilala…” Bulong sa akin ni Spike. Umiling lang ako sa kanya. No! That’s impossible!

  “Huh! Pwede ba, Miss? Huli ka na! Wag ka ng magmaangmaangan pa!” Medyo naiiritang sabi ko sa kanya, “Kami? Ang The Great 8? At Ako pa talaga ang hindi mo kilala, ha? Ako? The Great Dwight Kusika Dychingco? Sikat kaya ako!” Pagmamayabang ko sa kanya sabay halakhak ko.

  Umingay na naman ang paligid dahil sang-ayon sila sa sinabi ko. Walang hindi nakakakilala sa akin. Kahit mga pulubi, kilala ako. Kaya hindi maari ang sinasabi nitong babaeng ito.

  PAK!

  Napasinghap ang mga tao sa ginawa niyang pag-sampal sa akin. Malutong, malakas, at rinig na rinig ng lahat ng tao dito sa quadrangle.

  “What the fu—“ Napahawak ako sa pisngi ko. Ah, shit… Ang lakas ng pagkakasampal niya sa akin. Pakiramdam ko, bumakat ang palad niya sa pisngi ko, “BAKIT MO AKO SINAMPAL?”

  Akala ko matatakot siya sa akin kasi nanlilisik na ang mga mata ko sa galit. Pero hindi, umabante pa siya palapit sa akin at inilapit niya ang mukha niya sa mukha ko. Akala ko hahalikan niya ako matapos niya akong sampalin pero akala ko lang pala iyon.

  Isinigaw niya sa mukha ko, “Kung sikat ka, ba’t ‘di kita kilala?”

  PAK!

  This time, iba naman ang sinampal ng babaeng ‘to. Hindi na ang pisngi ko kung hindi na ang ego ko. Kaya eto ako ngayon, hindi pa rin makapaniwala sa nangyari kanina. Ang babaeng iyon… Shit! Hindi niya talaga ako kilala?

  “Reagan Madeline de Asis.” Sabi ni Spike. Pinahanap ko siya ng biodata ng babaeng iyon.

  Sumipol si Nash, “Hanep a! Pati pangalan, kasing-chix niya!” Ta’s nagtawanan sila kaya sinamaan ko sila ng tingin. Palibhasa hindi sila yung nasampal kaya gaganyan-ganyan lang sila, e.

  “Anong balak mo, Dwight?” Tanong ni Jake at Benedict sa akin.

  Badtrip ako. Badtrip na badtrip ako! Kaya gagawin ko ang lahat makabawi lang sa pananampal na ginawa sa akin niyang Reagan Madeline na iyan at sisiguraduhin ko, makikilala na niya ako ngayon.