#krealdi

ไร้ค่า

“ความทุกข์แท้ๆ อายุสั้น แต่เรามักต่ออายุให้มัน ด้วยความคิดวนเวียนซ้ำซาก” -พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี-

จริง นี่คือเรื่องจริง พอมาลองนึกย้อนดูแล้ว สิ่งที่ทำให้เราเป็นแบบนี้ มันเกิดขึ้น เพียงครู่ เร็ว เร็วยิ่งกว่านาฬิกา หมุนครบรอบตัวมันเองซะอีก

มันเหมือน เหมือนกับ น้ำ ใช่ ถ้าเราหยดสีลงน้ำ น้ำจะเปลี่ยนสี น้ำจะไม่ใสบริสุทธิ์อีกต่อไป แต่ ถ้ามันตกตะกอนล่ะ? ใช่ น้ำก็กลับมาใสเหมือนเดิม แต่ก็ไม่บริสุทธิ์อีก ตลอดไป….

กาลเวลาจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น เหรอ? จริงๆเหรอ? ทุกอย่าง? ใครบอก? เหอะ ตอแหลสิ้นดี ถ้าจะบอกว่ากาลเวลาพิสูจน์คน ยังจะจริงซะมากกว่า

ร้องไห้ เสียน้ำตา ช่วยอะไรได้? ไม่รู้สิ ไม่รู้หรอก มันแค่ต้องร้องออกมา แต่ รู้อะไรไหม ไม่ใช่แค่น้ำตาที่ออกมา ความคิดแห่งความเป็นจริงก็ด้วย นั่นอยู่ที่เรา ว่าจะมองเห็นมันหรือเปล่า

ตอนนี้มันแย่มาก เคยมั้ย ที่บางครั้งเราเป็นอะไร ก็อยากให้คนรู้ว่าเราเป็นอะไร แต่ บางครั้ง ก็ไม่อยากให้ใครรับรู้

ทำไมถึงเป็นแบบนี้? ตื่นขึ้นมากลางดึก นอนต่อไม่หลับ เพราะนอนเร็วเกินไป พอรู้สึกว่าตื่นมานานเกินไป เริ่มปวดหัว อยากจะนอนต่อ ก็ยังไม่อยากนอน และเพราะว่าไม่อยากนอน ส่วนของความคิดเลยออกมาทำงาน

ทุกอย่างรอบตัวเงียบสงบ (แน่นอนอยู่แล้วนี่มันกี่โมงกัน) ไม่มีแม้แต่เสียงแมลงกลางคืน แต่มีเสียงรถวิ่งผ่านไปหนึ่งคัน สองคัน ไปไหนกันนะ เวลาแบบนี้

คิดเรื่องอื่น เพื่อป้องกันความคิดตัวเอง แต่แล้วยังไง? เมื่อรถผ่านไป เราก็กลับมาอยู่กับความคิดของเรา เหมือนเดิม

ทำไมถึงต้องเลี่ยงที่เผชิญหน้ากับสิ่งนี้ “ความคิด” เป็นสิ่งที่ ไม่รู้สิ ไม่แน่ใจ แต่คิดว่าหลายคนก็คงคิดเหมือนกัน มันอยู่กับเรา อยู่ในหัว ปรากฏตัวเสมอ เมื่อเราอยู่คนเดียว เหมือนเพื่อน ที่ดี และ แย่

ความคิด นำเสนออะไรบ้าง? หลายอย่าง ในแบบที่ ทำให้ไม่อยากตื่นขึ้น ในวันพรุ่งนี้ มันทำให้เราต้องตั้งคำถามกับตัวเอง ชีวิตคืออะไร? อยู่เพื่ออะไร? พรุ่งนี้จะทำยังไง? และอีกสารพัด จนเราเริ่มจะสงสัยจริงจริง ว่าเราอยู่เพื่ออะไร?

อยากตายหรอ? ไม่แน่ใจ แต่ที่แน่นอน คงไม่ใช่การฆ่าตัวตาย เรารักตัวเอง และไม่เคยอยากทำให้ตัวเองเจ็บ โดยตัวเอง หรือคนอื่น ไม่อยากจะพูดถึงเรื่องเลยจริงจริง รู้สึกว่า เหมืิอนเรามีปัญหา ใช่ แต่ก็มองไม่เห็นว่าคืออะไร มันคงอยู่ลึกมาก ที่ไหนซักที่ในใจ แล้วคงบังเอิญ ไปพบเข้ากับความคิดเข้า คงจะฝากมาบอกกันละมั้ง

ที่อยากพูดถึงคงเป็นเรื่องนี้ เพราะรู้สึกไม่มีอะไรติดกันอีก เหมือนขับรถ หลงทาง? ไม่หรอก ไม่ใช่ แวะเข้าข้างทาง จอดรถชมวิว เปลี่ยนเส้นทาง ลองใช้ทางใหม่ จบซักที สุดท้าย จุดหมายปลายทางก็เหมือนเดิม ตั้งแต่ต้น