İzninizle biraz içimi dökmek istiyorum şöyle. Şayet içimde tutarsam patlayacağım.
Kendi düşen ağlamaz sevgili sevdiğim ünlü iki insan. Sen önce gel gündemde kalmak için algıyı oluştur, bu algıyı kullanabildiğin kadar kullan sonra da aman o konuyu açmayın, ben onun hakkında konuşmak istemiyorum de. Oh ne ala. Sonra bu insanlar böyle sorular sorduğunda köpür. Ne güzel ya. Haksız değil veya değiller demiyorum. Ne kadar insanların sınırı aştıklarını hep görüyorum ama sen aynı işteyken hiçbir şey deme, şöyle yakınız böyle güzeliz diye gez iş bitince fotoğraflara kadar sil, sözü açılınca cevap bile verme. Bu insanlar hala aynı şeyleri söyleyince de saçmalamayın de. Madem böyle bir şeyin olmasını istemiyordun neden başlattın bunu?! Tamam ilk başta toydunuz, kendi gerçek hallerinizdi. Çokta güzeldiniz. Dostluk hayran kalınasıydı. Sonra peki? Bu algının oluşmaya başladığını fark ettiğinizde niye devam ettiniz? Şimdi yanlış anlaşılmasın diye arkadaş mı olmayacaklar yani diyeceksiniz ama normal ve oyun arasındaki farkları bence gayet net bir şekilde gördük. Ne zaman gerçek halleri olduğu, ne zaman oyun oynadıkları belliydi. Eskiden böyle düşünmezdim ama artık tepkilerine, hareketlerine baktıkça bunları düşünüyorum. Ha ayrıca şöyle bir şey de var; bu yakıştırılma durumu da onların arkadaşlıklarını bozan bir şey oldu. Bu kadar üstlerine gidilmesi, baskı yapılması, habire birbirlerinin sorulması çok rahatsız edicidir elbette. Diğerlerinin hiç suçu yok asla demiyorum, onlar da çok haksız ve bazen saygısız ama tüm suç onlardaymış gibi davranmak sizce de haksızlık değil mi?
