#kmla

you haven't changed at all 🙂🙂🙂

"Ilang beses na rin akong nasaktan dahil sa pagmamahal. Pagmamahal sa pamilya, sa kaibigan, sa Diyos, sa kasintahan, pati nga sa alagang aso. Ngunit, kailanman hindi ko itong ginawang dahilan para sumuko sa pagmamahal. Oo. Naisipan ko na rin gawing bato ang puso ko; na magalit o maghiganti; o di kaya'y mapuno ng poot. May karapatan naman ako, 'di ba? Pero bakit hindi? Kasi napakasarap at nakakataba ng puso ang makita kung ano ang magagawa ng pagmamahal ko. Ang marining ang umaalingawngaw na halakhak ng mga mahal ko sa buhay tuwing kami'y nagtatawanan; ang masilaw sa ningning ng kanilang mga mata habang pinapakinggan ko ang kwento tungkol sa paborito nilang pelikula; ang makatanggap ng pagpapasalamat pagkatapos ko silang bigyan ng isang simpleng yakap; ang masilayan ang mga nagluluha nilang mga ngiti pagbitiw mo ng mga salitang "Malakas ka", "Malalagpasan mo ito", at "Narito lang ako" sa halip ng "Magalit ka", "Saktan mo rin", at "Hina mo naman " na sinisigaw ng mga isip nila. Ito. Ito ang mga bumubuhay ng puso ko at nagsisilbing liwanag sa mga karanasang madilim. Ang kanilang pagmamahal. Ang pagsasalamat ay hindi sapat para bumawi sa inyo. Dahil sa inyo, buhay ako, buhay ang kaluluwa ko, buhay ang puso ko. Ang puso kong minsan naging hungkag, patuloy niyong pinupuno at binubuo. Nawa'y magawa ko rin para sa inyo." - Kamila Areil (2017)