Kjo grua - Dritero Agolli
Kjo grua qe bie ere cokollate, Me mua ra dikur ne dashuri, Tani jeton me burrin ne pallatet, Qe ngritem vjet ne bulevard te ri.
Dhe nuk e di, e lumtur eshte valle, me burrin zemerbardhe e shtatelarte, Qendroj ta pershendes, ti them ca fjale, Si kalimtar, si mik e shok i larget.
Por koken nuk e kthen ajo nga une, Trak- trukun e sandaleve le pas, Ate ne djaleri e desha shume, Betoheshim te ishim perhere bashke…
Por bashke s'patem fat te lidhnim jeten, Se donte apartament te ri e telefona, Une beja vec artikuj per gazeten, Dhe flija redaksive ne poltrona..
Por une e di, akoma naten ne enderr, I shfaqem, e hap deren boje hiri, I shfaqem dhe i futem drejt ne zemer, Megjithse prane saj fle zemermiri.
Kjo grua qe bie era cokollate, Qe desh nga une apartament te ri, Tani jeton me burrin zemerbardhe, Jeton e lumtur ? Nuk e di !
