kineticos replied to your post: Darating ang araw na mas malaki na ang eyebags ko sa mukha ko!
Imposible! Laki mo kaya. Haha
Nyorkz...

seen from United States
seen from Argentina
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from China
seen from United States
seen from Bangladesh

seen from Singapore
seen from United States
seen from Belarus
seen from South Africa
seen from United States

seen from United States
seen from Russia
seen from China
seen from Australia

seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from China
kineticos replied to your post: Darating ang araw na mas malaki na ang eyebags ko sa mukha ko!
Imposible! Laki mo kaya. Haha
Nyorkz...

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
kineticos liked your post: Good morning.
Good morning Kent.
kineticos replied to your post: kineticos replied to your post: Good morning....
is it bad?
I guess not. Pero she's kinda depressed about her relationship having a rough time weeks ago tapos mag-aabroad daw siya then malalaman ko may bago na siyang boyfriend. Then mag-a-abroad daw sya tapos kakapasok lang sa bagong relasyon? Siguro nga hindi ko pa rin siya maiintindihan. I dunno. Eto nararamdaman ko eh.
kineticos replied to your post: Good morning. That was fast. Seriously?
Too fast e?
Yeah. And I still don't get it.
Utoy: Manong?
Me: musta Utoy.
Utoy: Tumatae po.
minsan sarap manapak, pati pagtae ipapamalita pa sa text.

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Ikaw bahala. Ano ba maikukwento mo?
Nung isang araw pumunta ako sa isang condo sa manda, tapos pag labas pa lang namin sa elevator sa 7th floor ramdam mo na yung may biglang tumatakbo sa pasilyo papunta sa fire exit sa kabilang dulo ng kung san kami naka tayo, yung tipikal na pasilyo na may bukas na pinto sa dulo. tapos yung bigla mo na lang mapapansin yung unting pag silip ng isang babaeng cover ng buhok ang mukha na naka puti at unti unting papalapit sa inyo, nung mga ilang talampakan na lang ang lapit niya sa amin bigla cya huminto nawala tapos naramdaman na lang namin na parang may malamig na hangin ang dumaan sa harap namin. normal na naman yung ganun sa amin ng mga tropa ko kaya d na lang namin pinansin. tapos pag pasok namin sa room sa bandang beranda nagyosi yung isang fren ko tapos bigla na lang cyang may nakitang lalaki sa baba na nakatingin sa kanya at sinabi ng kaibigan namin na nakatira doon na yun daw yung lalaking nahulog sa gusali noong bago pa lang iyon. everyday daw talaga cya nakatayo at nakatingin sa mga nakadungaw. So dahil usisa ako sinilip ko rin di ko nmn gaano maaninag yung lalaki dahil parang anino lang yung andun. pero biglang sumakit yung ulo ko ng mapatingin ako sa bandang kanan namin kung saan naroon ang bakanteng lote na may puno ng saging kasi halo halo ang makikita mo roon, may kapre at ibang elementals at mga ilang kaluluwa na tulad nung lalaking anino inaaya ka tumalon at sumama sa kanila. kaya mas pinili ko nalang sa loob ng condo kasi baka di ako maka uwi at mahimatay na ako sa sakit ng ulo ko that time.
sorry ang iksi ng kwento ko.. ikaw nmn kwento.. publish ko to,.
Nakakkabilib talaga yung iba kong tropa dito sa Tumblr na Registered Nurse na at nag wo-work na sa ospital, tulad na lang nila Rhean, San, Kenneth, Luis at iba pa. Yung tipong nakakasagip sila ng buhay sa paraan na halos apat o mahigit pang taong pinag aralanan nila. Minsan nagkwekwento sila ng mga bagay na patungkol sa medisa o sa katawan ng tao na hindi ko maintindihan kahit may paliwanag pa, napapa "oohhh" na lang ako sabay palakpak.Â
Naalala ko noong bata pa ako eh gusto kong maging Doctor, para gamutin ang pamilya ko at iba pang mahihirap na walang pmabayad sa ospital pero nasampal ata ako ng katotohanan ng buhay at napamukha sakin na mahirap lang buhay namin eh nag bago ang isip ko, dun ko din naisip na may kahina pala ako pagdating sa dugo at karayom, literal na hindi ako mapakali kapag tutusukan ako ng karayom, dahil kung bakit failed yung ginawa kong shorts noon TLE namin nung hayskul.
Basta taas noo ko silang hinahangaan, bukod sa mga idol kon manunulat dito, mga idol kong photographer at mga artist, malaki din ang respeto ko sa mga nurses. Isa kasi yan sa pinaka mahirap na propesyon, hindi pwede jan ang bahala na at pachamba move dahil buhay ng tao ang hawak mo sa bawak eksena. Bawal ang antukin at iwasan ang katangahan dahil isang wrong move lang, maaring mabago ang kalagayan ng pasyente mo. Hindi ko man nakikita ang sarili ko bilang nurse o doctor, nakikita ko naman ang sarili ko na huhubog ako nga mga estudyante soon na magiging magaling na nurse at iba pang propesyonal.