#kashitan

Ayokong mawalan kana naman ng tiwala sa sarili mo.

You're already shattered. Ayokong gumuho na naman yung mga parte mo na pilit mong binubuo.

Have you ever just sit back let everything pass by you? Yun bang papasok ka ng maaga minsan wala pang tulog (ligo kasi puyat) it's not a major subj, pero yung block nyo, hundred percent ang effort sa plates tapos kapag late ka hindi tatanggapin yung tracing mo (it's her routine na ipapass mo yung tracing mo every 7am sharp then ibabalik nya sayo with her signature na para gawin mo na yung assigned plate or exercises) tapos maririnig ng buong class na na late ka so pipili ka either kakanta ka in front or rekta tres yung gawa mo. Wala akong lakas ng loob para kumanta kaya tres ako, kahit anong ganda ng gawa mo tres ka. Haha isang nakakatangina sa umaga, susundan pa yan ng classroom na alam naman ng old and new SG na isa sa problem ng fed is yung lack of classrooms and drafting tables efans or whatsoever, napakainit. Sobrang maalinsangan. Tipong kahit papasok ka palang muka ka nang pagod, maglalakad ka sa ilalim ng tirik na tirik na araw, bigla mong maaalala na may thesis kayo na ipapasa pero wala kayong nagawa ni katiting, dadagdag pa yung afternoon class ng analytic geom putangina bakit kahit anong pasok ko wala akong naiintindihan, nakakainis na gustong gusto mong intindihin yung lesson pero pasok labas lang naman sa tenga at isip mo. Nakakafrustrate isa pa yung major, la design 2. Bakit kahit anong effort ko parang hindi sapat yung binibigay kong trabaho sa gawa ko. Napapagod nako kakaisip sa acads, dadagdag pa personal problems. Bakit ko pa kinakaya? Tangina ang strong ko as a person, kung tutuusin wala pa to sa kalahati pero ang sarap sumuko tangina. Di ko nakikita saan napupunta mga effort ko, buti pa si Lord hindi nagsasawa na hindi magsawa sakin. Kahit sawang sawa nako sa problema, nakakasawa kasi araw araw mo parin naman iisipin lahat yan, walang teka teka sa life walang time first. Kaya minsan ang sarap lang magkulong sa kwarto. Makinig ka lang ng music, buksan mo notes mo thru that pwede ka magtype tapos kausapin mo sarili mo, malelessen yung nararamdaman mo hindi man lahat pero at some point nakakatulong. Tapos habang tinatype ko to napapansin ko ang peaceful pala ng paligid ko, utak ko lang talaga hindi. Naibubuhos ko lahat ng kwento ko sa isang buong araw na nagdaan na hindi ko alam kung paano ko nairaos, but then again, thank You Lord, kahit na puro ako reklamo sa buhay never ka nagreklamo sakin at never moko sinukuan. You da best!

And hindi ko alam anong ending neto pero bbye.

Tangina parin talaga.

Walang pasok bukas pero may design.