#karotsaki

Ο Άκης Τσοχατζόπουλος μετέβη την Τρίτη την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και κατέθεσε στο πρωτόκολλο αναφορά-υπόμνημα σχετικά με την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Συγκεκριμένα, καθήμενος σε αναπηρικό καροτσάκι ο Άκης κατέθεσε στο πρωτόκολλο αναφορά -υπόμνημα στο οποίο επαναλαμβάνει ότι κατά την ακροαματική διαδικασία του Εφετείου δεν ανέδειξε ως έπρεπε τους ισχυρισμούς του με αποτέλεσμα να εκδοθεί αρνητική για εκείνον απόφαση.       Μετά την κατάθεση της αναφοράς του αποχώρησε από το δικαστικό μέγαρο του Αρείου Πάγου, χωρίς να υπάρξει καμία επαφή του με εισαγγελικό λειτουργό ή άλλο δικαστή.                                                   πληροφορίες απο Enikos     Πληροφορίες από nassosblog

Πολύ τυχερό στάθηκε ένα βρέφος τεσσάρων μηνών στις Σέρρες, όταν όχημα παρέσυρε το καρότσι μέσα στο οποίο βρισκόταν. Αργά το απόγευμα της Δευτέρας και στην οδό Βασιλέως Βασιλείου, η μητέρα του βρέφους, κρατώντας το καρότσι, προσπάθησε να διασχίσει τον δρόμο.           Όχημα με οδηγό έναν 50χρονο άνδρα δεν σταμάτησε στη διάβαση πεζών με αποτέλεσμα να παρασύρει το καρότσι. Ωστόσο, για καλή του τύχη, το βρέφος έπεσε πάνω στην τσάντα του καροτσιού που ανατράπηκε και δεν τραυματίστηκε. Στο σημείο, έσπευσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και μετέφερε το τεσσάρων μηνών βρέφος στο Γενικό Νοσοκομείο Σερρών για προληπτικούς λόγους και στη συνέχεια έλαβε εξιτήριο. Στον 50χρονο οδηγό επιβλήθηκε απλά πρόστιμο 100 ευρώ γιατί δε σταμάτησε στη διάβαση πεζών ώστε να δώσει προτεραιότητα στη μητέρα. Πληροφορίες απο thestival     Πληροφορίες από nassosblog

Από θαύμα σώθηκε ένα βρέφος, μόλις τεσσάρων μηνών, όταν ένας ασυνείδητος οδηγός αυτοκινήτου δεν σταμάτησε σε διάβαση πεζών και παρέσυρε το καρότσι που κρατούσε η μητέρα. Όλα έγιναν το απόγευμα της Δευτέρας, στην οδό Βασιλέως Βασιλείου, όταν η μητέρα του βρέφους, κρατώντας το καρότσι, προσπάθησε να διασχίσει τον δρόμο. Ωστόσο ο 50χρονος άνδρας δεν σταμάτησε στη διάβαση πεζών με αποτέλεσμα να παρασύρει το καρότσι. Ωστόσο, για καλή του τύχη, το βρέφος έπεσε πάνω στην τσάντα του καροτσιού που ανατράπηκε και δεν τραυματίστηκε. Στο σημείο έσπευσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και το μετέφερε στο Γενικό Νοσοκομείο Σερρών για προληπτικούς λόγους και στη συνέχεια έλαβε εξιτήριο. Στον 50χρονο οδηγό επιβλήθηκε πρόστιμο 100 ευρώ γιατί δε σταμάτησε στη διάβαση πεζών ώστε να δώσει προτεραιότητα στη μητέρα.  

“Κάθε φορά που θα βγαίναμε για τρέξιμο σε μισούσα λίγο παραπάνω. Πάντα τελευταίος και μακριά απ όλους μας. Ο Λοχαγός μας έριχνε για κάμψεις μέχρι να μας φτάσεις. Ιδρωμένοι, κουρασμένοι σε περιμέναμε να φανείς πίσω από τα δέντρα. Παρακαλούσα να το πάρεις απόφαση να κοπείς, να τα παρατήσεις. Ένα βράδυ ξυπνάω να φυλάξω. Ο θαλαμοφύλακας με ενημερώνει ότι φυλάμε μαζί. Κακοτυχία, σκέφτηκα, πάλι θα βρω τον μπελά μου με αυτόν. Η υπηρεσία κύλησε ομαλά. Όταν πέρασε η έφοδος τους είδες πρώτος και μου φάνηκε περίεργο. Αναγνωρίσαμε καλώς και μου φύγε ένα βάρος. Μου ζήτησες τσιγάρο, στο έδωσα. Μου ζήτησες και φωτιά. Ξεφυσάω και σου ανάβω. Δεν μίλαγα. Πήρες το θάρρος να ξεκινήσεις να μου μιλάς για σένα. Περιέγραφες το μακρινό χωριό σου με πολύ ενθουσιασμό. Για τα πανηγύρια σας, τα γλέντια, τις χαρές σας. Χαμογελούσα με την άκρη των χειλιών μου με τις εκφράσεις σου και έπαιρνες θάρρος να μιλάς. Ήξερες τι σκέφτομαι αλλά δεν σε ένοιαζε μάλλον η άποψή μου. Μου μίλησες για την μάνα σου και τα αδέρφια που είναι περήφανοι για σένα. Για την φτώχεια της οικογένειας και για τις δουλειές στο χωράφι. Άρχισα να σπάω, σε συμπαθούσα χωρίς λόγο. Πήρες το όπλο και έπαιζες με την ασφάλεια από αμηχανία. “Δεν θα κοπώ”, μου λες. “Ξέρεις γιατί; Είπα στην αδερφή μου που είναι στο καροτσάκι ότι θα της πάω τον πράσινο μπερέ να την φυλάει. Δεν μπορώ να κάνω πίσω τώρα”. Σάστισα, μου κόπηκε η μιλιά. Δεν μπορούσα να απαντήσω τίποτα. Σε κοιτούσα να περπατάς πέρα δώθε και να κάνεις οπλασκήσεις σαν μικρό παιδί. Ένιωσα τόσο μικρός μπροστά στους στόχους και το πείσμα σου… Από τότε ποτέ δεν ξανασπάστηικα που μας καψώναραν για σένα. Έβαζα και στους άλλους χέρι να μην σε κοροϊδεύουν. Από τότε είχα άλλον ένα λόγο να υπηρετώ, είχα έναν φίλο με αγάπη στην καρδιά του. Μια αγάπη που τον πήγαινε πιο μπροστά από εμάς που τον περνούσαμε στο τρέξιμο…” (πληροφορίες απο το makeleio)