#karasayfa

Bilmem kaç Ocak 2019

Günlerden falanca

Bir günü diğerine bağlayan gece

Saat 03:00 suları o da dem alırsa

Sabahı göreceğiz inşallah tabi vakit atarsa

Buradayız kalan sağlarla lakin yerimiz dardı

Haliyle geriye çok kimse kalmadı.

Biz buradayız ama inatla,

Peki kaç kişiyiz biz?

Ah, evet doğru...

BEN DE DAHİL 1 KİŞİYİZ.

Merhaba Kara,beni özledin mi?? Şu şairane girişlerime hasta oluyorsun biliyorum.

Uzun zaman oldu esvedi baki olan dostum.

Seni ilk defa dijital bi ortama taşıdım.

Konuşacak kimse yoktu,uyku tutmadı ve... ve...

İşte,nasıl olduğunu bilirsin.

Seni gerçekten özledim Kara,senden uzak durur ve kendimi iyi etme yöntemlerimi daha bi afilli hale getirirsem tavşan deliğini bulabilirim diye umuyordum.Yani bence iyi gidiyordum.İnanmazsan Alice'e sor.

(Go ask Alice.I think she'll know. -JEFFERSON AIRPLANE/WHITE RABBIT)

Bu hayatta insana yenildiğini,kaybettiğini,mağlup olduğunu,battığını,çöktüğünü,gömüldüğünü ve daha niceleri gibi durumları kavrama yetisini geri dönüşü olmayan bir şekilde kabul ettiren yegane tek durum ne biliyor musun?

ALIŞILMIŞLIK hissi.

Başına gelen boktan bi duruma şaşırmıyor ya da üzülmüyorsan sen alışmışsın demektir dostum.Sen olmuşsun,sen çok can yakarsın,yürü koçum benim,aynen aynen iyi bok yedin.

Kimisi gurur duyar bu yetiyle.Caka satar ortamlarda "ohoo,ben neler gördüm neler" nidalarıyla.Kimisi kabul etmek istemez o durumu,acır kendi benliğine.İçten içe bilir acizliğini ama bozmaz vakur duruşunu."Yıkılmadım ayaktayım,dertlerimi siktim tek başımayım" (kes dırdırı Kara,araya iki argo sıkıştıracağım tabi,kafam atık bozma beni)

Ne olursa olsun,kallavi bi mağlubiyetin tadı ayrı güzeldir.

Bazen fol olmaz,yumurta olmaz,kümes yanar,tavuk kaçar,Bakkal Hayri rusa gider,çırak bisikleti çaldırır peşinden koşar.Olmaz yani işte bi şeyler olmaz.Ortada bi olumsuzluk vardır ama bu olmama halinden kaynaklı bi olumsuzluk değildir.Zamansız ve mekansız bi oluşumun içinde hiç yoksundur.İroni içinde ironi.Paradoksal olgu boku mangalda pişirip yiyor öyle bi şey.

Kötü bi şey olmuş,vaziyet reva.Benim buna üzülmem gerek diyorsun ama bi terslik var.Anlam veremiyorsun.Üzülemiyor gibisin sanki.

İşte böyle durumlar sana "neden" ya da "nasıl" yerine "ne zaman" sorusunu sordurtuyorsa eğer, meseleyi artık mantık boyutunda değerlendiriyorsun demektir.Duygusal semptomların otomatik pilota geçmiştir,yolu yordamı rotayı biliyordur ruhun kendi içinde.Efendi efendi kalkar limandan,tıpış tıpış alır yolunu.Ama burundan soluyarak ama gözden bir iki ölçek yaş akıtarak atarsın dışarı.Her yiğidin yoğurdu hesabı,duygu durumları da insandan insana farklı tepkiler gösterir her ne kadar mevcut etki eş olsa da her insanda.

Bu kaçıncı dersin,daha ne kadar böyle olacak dersin,yeter ama ha dersin...Dersin.Çok dersin.

İsyanın ne insanlara olur ne de yaşadığın olaylara.Bi isyan duygusu olur içinde ama yorgunsundur.Gerek yoktur eteği tutuşturmaya.Neye ya da kime yapacağını da bilmiyorsundur.Peki diyorsundur,oturuyosundur.Saati sabaha vurduruyorsundur,kalkıp devam ediyorsundur.

Kişiler ve olaylar umrunda değildir.Onlar değil sana koyan şey.Sen kendini takıyorsun kendine.Ben nasıl böyle oldum,neden böyle oldum değil.Ben ne zaman oldum diyorsundur.Eskiden böyle değildi ama şimdi böyle. (ney,kim...kapsama alanı dışı)

Alışmışsındır dostum.Alıştın sen.O yüzden vurmuyor artık,koymuyor.Derman yok sana.Duyguların emekli olmuş senin.

Düşünmüșsündür "neden","nasıl" diye vakti zamanında çokça ama

Aklın,ben "ne zaman" oldumda kalır.

Fakat yine de eksiktir bazı noktalar.

Anlam veremezsin o yüzden.

Alışmışsın sen,OLMUŞSUN.

Alışmışsın sen,ÖLMÜŞSÜN.