#justhemermaidd

Merhaba, beynimde olanları durduramıyorum. Bu yazıda anlayamadığınız satır aralarında kendinizi boğabilirsiniz uyarayım en baştan. Çakma sevgilerin, çıkarcı ilişkileriniz hepsini alıp bir çöp torbasına doldurdum az önce. Kokuları burnumun direğini sızlattı. Hayatımdan bahsedeceğim biraz izninizle, ki izin vermezseniz vermeyin, bundan bana ne. Her şey yolunda. Hayatım elbet bir yerlere gidiyor. Hiç bilmediğim sokak aralarında boşu boşuna yaşamaya çalışıyorum. Bilinmezliğin uzun kıyısında yalın ayak yürüyorum. Neleri kaybettiğime bakmıyorum, kaybettiklerimi alıp yatağımın altına saklıyorum. Tüm dengem tersine döndü, sanki iplerim başkasının elinde başka şekillerle örüldü. Çok fazla hayal kurmak iyi değil deselerdi keşke, keşke keşke demesek ama keşkeler yanımıza kar kalan tek şey. Rüzgarın elleri şakaklarımda dolaşıyor. Soğuk mu, pek değil. Sıcak, hiç değil. Bana zarar vermemeye yemin etmiş ama elindeki bıçakla deşmese keşke aklımı. Hangi duyguda aklımı yitirdim bilmiyorum, hangi duygu ile kendime gelirim koca bir muamma. Hiç var olmadığım insanlarla, hiç var olmadığım yerlerde hepsinin alnından tek tek vuruyorum somut olarak. Hiçbirini sevmiyorum. Sevmeyi bir adamdan öğrenmedim, adam kılıklı çok insan var, aman dikkat edelim. Okumazdım da pek, buna zamanım yok ama yazmak büyük bir zevk. Tüm çocuk yanlarımı törpüledim sizin arzularınızla. Sizinle şekillenmedim ama aldığınız nefes kirletiyor oksijenimi. Az sonra bazı şeyler bitecek, tıpkı bu yazı gibi. Hayatınızda biten hiçbir şey bu yazı gibi bir şey katmayacak size. Biraz durup düşününce, gülmemek elde değil bence. Şimdi siz bu yazıdan istediğinizi anlayın, bunu buraya niye yazdım, yazdıklarımla bir kalbe yazılır mıyım, bilmiyorum. Bilmediğim çok şey var, hayatımın siyah beyaz filmini, şimdi tek kalemde siliyorum. Silmek en sevdiğim huyum.