New project coming soon. Excited to make my own art/creative journal. Will buy some materials this weekend like different kinds of paper, washi tapes, gouache, and colored markers. Also asked some friends to donate old magazines they’re no longer using so I could cut out from it. These are just some of my inspirations. 

August 5, 2012

Naramdaman niyo na ba yung feeling na lahat nna ng tao may minamahal tapos ikaw, ilang beses ka ng nagdasal para lang may mapunta sayo, pero wala pa rin. Yung feeling na sana yung gusto mong tao, gusto ka rin.

Pero ang mas matindi sa lahat.. Naramdaman niyo na bang mahalin ng taong pinapangarap niyo? Kasi ako, oo. Hindi pa naman siguro mahal, pero at least narereciprocate yung ibinibigay mong atensyon dun sa taong yun.

Sa totoo lang, gustong-gusto ko ito. Pero natatakot din ako. Una, mahirap sumama sa gwapo, lalo na kung maraming humahanga. Nakakatakot yung mga magiging comment sayo ng tao, yung mga magiging tingin nila sayo. Kaya minsan kahit ito na nga yun, nagaalanganin pa rin pa rin.

Basta yun, August 5, 2012, inamin sa akin ni Jaja ang pagtingin sa akin ni crush. Hindi lang talaga ako nagrereact, pero hihimatayin na ako sa kilig. Sabi niya, gusto niya daw ako, at dahil kaibigan niya nga si Ja, ay humingi siya ng tulong dito. :"") Torpe nga daw sya kaya ganun. Pero para sa akin, ang mga torpe, ang pinakamasarap magmahal na tao. Kasi kapag nasa kanila na yung tao, mas pinapahalagahan nila kasi nga halos dugo't pawis ang ibinigay nila. Ayun, kaya dagdag pogi points sakin yun.

Starting Another Life with a Song

So I don't know what to write in here. I want to say a lot of things cause these past few days a lot is going through my mind, and it seems like I can't find a way to get it out.

Honestly, I just thought of a title that somehow relates with choir singing, new friends, new challenges, a new life. And I want to express the things that have been happening around since I got into this new chorale group, but I can't find the right words. 

I guess it's been a part hell and paradise. It was a risk joining into this group. I mean, I have to give up almost everything. And by everything I mean, school, friends, sleeping, time, and even my family. But it was all worth it. Thanks to my new found friends.

Let me make a confession. I do not talk to someone unless, you know, we're acquainted for a long time. But with them it seems to be different. I can't explain why, but I guess when you share the same passion for something which is singing, boundaries are crossed.

There are times where things got into my nerves, and I just can't take it anymore. And at that certain moment I am determined to give up everything I have sacrificed for. But again, the bonding in the group flashes before me, and I just can't do anything. They just keep pulling me back.

Some may say, I talk big for a person who just got in and met these new people. But whatever, that's me. All I'm saying is, I am grateful to this group, to each and every member of it. I have learned a lot already, and I know I will be learning more. I am looking forward to more adventures with everyone.

Graduating from High School

I can tell that it isn't hard to graduate from high school, but leaving high school? That's the worst part.

High school was like a jungle for most of us. But it is a jungle where we like to stay even though we're afraid. It is a place where we find peace amidst all the noise and the trouble. It is where we find true friends and families through all the backstabbing and you know, everything. This time, I want to speak in Filipino. It's hard to express everything you want to say when it's in English.. -_-

Ayun!! Una sa lahat, marami akong natutunan sa hayskul. From Algebra to Trigo at Recess to dismissal. Haha. Pero maliban diyan, buhay. Buhay, at paglaban dito ang pinakatinutukan at natutuhan ko sa pagpasok ko ng hayskul.

Marami akong dapat pasalamatan. Salamat sa mga naging guro ko. Salamat sa lahat ng aral, at paghihirap. Kung wala po kayo, ano na po kami ngayon? Salamat sa mga kaklase ko, sa pangalawang pamilya ko. Salamat sa pagtanggap sakin, marahil hindi ko naman kayo lahat close pero salamat pa rin. Salamat sa pamilya ko, kung wala kayo, naranasan ko ba ang buhay na dapat kong maranasan? At salamat sa mga kaibigan kong tunay.

Salamat kay Heather, kay Angeli, at kay Caron. Simula't sapul kayo na ang nandyan para sakin. Marami tayong pinagdaanan, pinagawayan, at hindi pinagkaintindihan. Pero matapos ng lahat ng yon, minahal niyo pa rin ako. At mas lalo ko naman kayong pinahalagahan. Maraming salamat sa tuwa, iyakan, sa lahat. Kahit magkakahiwalay na tayo, andito pa rin ako para inyo para tumayo bilang ate na masungit at NR sa mga bagay-bagay. 

Salamat kay Mr. Simple. Binigyang kulay mo ang hayskul ko. Tulad ng parati kong sinasabi, salamat sa inspirasyon. Kahit malayuan, nasasagap ko pa rin. Haha. Totoo lahat ng sinabi ko dati pa. Sana hindi lang palo ang nabigay ko sayo nung graduation sana naparamdam ko rin kung gaano ka kaimportante sa akin, at paano mo binago, hindi man ganun kalaki, ang pananaw ko sa buhay. Magpagupit ka sana dahil ang pangit ng makapal na kulot. Kung sino man ang mahalin mo, alagaan ka sana niya at huwag pababayaan. Pahalagahan sana niya ang mga talento mo, at loyalty na ibinibigay mo. Magbigay inspirasyon ka pa sa iba. At tandaan mong minahal kita. At sana matandaan mong naging kaibigan mo ako.

Salamat kay Bro. Napakaganda ng plano mo. At hindi ako magsasawang sundan ito, basta lagi kang nadyan sa tabi ko. Thank you po. :)

March 24, 2012

Ngayong araw na ito ay maaga kaming pinapasok. 6:00 ang call time dahil may practice pero as usual, ang mismong nagiimplement ng batas ang lumalabag. Haha. Tumugtog ng mga kanta for about an hour at saka dumeretso sa court para makinig sa talk. Umupo ako with the VJCRAM nasa likod ko siya. Masaya ako? Medyo. Pero you know, nakakaconscious. Alam mo yung feeling na may nagjojoke sa likod mo tapos gusto mong tignan pero dahil andun siya eh, naiilang ka? Ganun kanina. Hahaha. Ang saya lang na sa last recollection ko malapit ka sakin kahit physically lang hindi emotionally. Nung kumain din tayo, uupo sana ako dun sa may chair na nasa harap ko na, eh katabi pala kita kaya nahiya ako, umalis ako. Sorry nakakahiya eh. 

Dear MRSMPL, "Pasensiya na pero gusto kong malaman kung nararamdaman mo ba na sa lahat ng lalaki, ikaw lang hindi ko kinakausap. Kaya nga nung nangunguulit si Russ, pinapansin ko itsura mo pero di ko makita."

Sa araw na ito, nagsulat ng parent's letter. I am very touched na gusto kong umiyak dahil sa taong nagaappreciate sa nagagawa ko, na sa sobrang appreciate ay letter na pangmagulan ang ibinigay niya sakin. Naiiyak ako sa tuwa dahil sa mga kaibigan kong mahal na mahal ko. Salamat sa inyo. Ngayon ko lang nalaman na I can really make a difference.