#intimewithgravity

Οι Playgrounded  δημιουργήθηκαν στα Χανιά το 2007. Ένα Electronic/Heavy rock συγκρότημα αποτελούμενο από τους Οδυσσέα και Ορέστη Ζαφειρίου σε μπάσο και πλήκτρα αντίστοιχα, Μιχάλη Κοτσιράκη στις κιθάρες, Σταύρο Μαρκώνη στα φωνητικά και Γιώργο Πουλιάση στα τύμπανα. Μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτου τους "Athens" (2013) και έχοντας περιοδεύσει σε Ελλάδα, Ιταλία και Ολλανδία και αφού μοιράστηκαν τη σκηνή με ονόματα όπως οι Anathema,  οι Riverside και οι Antimatter, μετέφεραν την έδρα τους από την Αθήνα στο Rotterdam με στόχο να αφοσιωθούν στην σύνθεση και την παραγωγή του “In Time With Gravity”. Mε το δεύτερο δίσκο τους, οι Playgrounded αντικρίζουν το heavy rock μέσα από τη ριζοσπαστική ματιά της ηλεκτρονικής σύνθεσης και επιχειρούν ένα νέο βήμα στο δρόμο του progressive ήχου, όπου ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά θέματα έλκονται από υπνωτικά ambient grooves και heavy εγκεφαλικά riffs. Με τις θεματικές και τον ήχο του να ποικίλλουν από την Αθήνα της κρίσης μέχρι το βιομηχανικό Rotterdam και τα υπαρξιακά ερωτήματα του "Ξένου" του A.Camus, ο δεύτερος δίσκος τους ηχογραφήθηκε στην Kristiansand της Νορβηγίας με τον C.A.Cederberg (Anathema, In the Woods  etc.) στο ρόλο του παραγωγού, ενώ κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2017 από την Ολλανδική FREIA Music. Οι Playgrounded επιστρέφουν λοιπόν στην Ελλάδα ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του “In Time With Gravity” και μετά από μία σειρά εμφανίσεων με αποκορύφωμα το κλείσιμο της συναυλίας των Nine Inch Nails στο Amsterdam για δύο εμφανίσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη στις 22 και 23 Μαρτίου αντίστοιχα. Με αφορμή την επιστροφή τους αυτή είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον Ορέστη Ζαφειρίου και να απαντήσει στις ερωτήσεις μας. Τον ευχαριστούμε πολύ. Επιμέλεια συνέντευξης: Μαργαρίτα Κυανίδου

Πηγή εικόνας: playgrounded.net Ξεκινήσατε ως ένα rock/metal συγκρότημα στα Xανιά το 2007. O πρώτος σας δίσκος “Athens”, ήρθε το 2013 και το 2014 επιλέξατε να συνεχίσετε την πορεία σας στο εξωτερικό, μετακομίζοντας στην Ολλανδία. Πώς προέκυψε αυτή σας η απόφαση; Είναι σημαντικό να αναφέρω ότι την απόφαση την περικύκλωσε μια συλλογική απόφαση,  να μπει η μπάντα στο προσκήνιο της καθημερινότητας μας, αφιερώνοντας ποσοτικό αλλά και ποιοτικότερο χρόνο πάνω σε αυτή. Η απόφαση μας είχε πολλές πρακτικές πλευρές. Ήταν μια περίοδος που ο Σταύρος αναζητούσε να συνεχίσει τις σπουδές του πάνω στη σύνθεση μουσικής κινηματογράφου άλλα και μια ευκαιρία για το Μιχάλη να δουλέψει ως προγραμματιστής. Ο Γιώργος ήδη είχε μαζέψει τις βαλίτσες του για σπουδές πάνω στο όργανο του. Τα αδέρφια Ζαφειρίου έκλειναν εκείνη την περίοδο τους δικούς τους κύκλους επιλογών και ήμασταν όλοι ευέλικτοι  και έτοιμοι να υποστηρίξουμε την παραπάνω προσπάθεια. Η Ολλανδία κατάφερε να συνδυάσει με τον τρόπο της όλες τις ανάγκες της ομάδας και έτσι φάνταζε μια καλή επιλογή. Κοιτώντας πίσω, παρατηρώντας την απόφαση μας να παίρνει μορφή, μπορώ να διακρίνω μια δημιουργική και όμορφη αφέλεια, που την περίοδο εκείνη μας γέμιζε με δύναμη, αγνοώντας ίσως αρκετές από τις καλές και κακές πτυχές της. Το μόνο σίγουρο είναι ότι εργαστήκαμε αρκετά πάνω στην υλοποίηση του τελευταίου μας δίσκου, πάνω στη σύνθεση ,το μουσικό χαρακτήρα και την αισθητική μας προσέγγιση. Η απόφαση αυτή μας άλλαξε όλους σαν ανθρώπους, μας έβαλε σε κίνηση, και διαμόρφωσε τον τρόπο που προσεγγίζουμε τα πράγματα, τουλάχιστον ως ένας οργανισμός. Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίσατε ως συγκρότημα στο εξωτερικό και τι πιστεύετε ότι έχετε κερδίσει μέχρι τώρα στην πορεία σας στην Ολλανδία; Ας φανταστούμε το παρακάτω σκηνικό. Πέντε αρκετά ετερόκλητοι χαρακτήρες με κοντινά ενδιαφέροντα και απόψεις, βρίσκονται σε ένα σπίτι και καλούνται όχι μόνο να επικεντρωθούν σε μια κοινή μουσική συνισταμένη, αρκετά διαφορετική από τον προηγούμενο δίσκο, αλλά και να καταφέρουν να συνυπάρξουν σε μια αρχικά απόμακρη, διαφορετική και μοναχική καθημερινότητα. Η ίδια η απόφαση και η επιτακτικότητα της σύνθεσης του δίσκου, λειτουργούσε ως κινητήριος δύναμη τις περισσότερες φόρες αλλά και σαν ένα βάρος κάποιες φορές , που επηρέαζαν τις σχέσεις μας και την ίδια τη μουσική. Το τελευταίο το κρατώ ως τη μεγαλύτερη ίσως εμπειρία που αποκομίσαμε. Είμαι πολύ χαρούμενος που η απόφαση μας, μας έφερε πιο κοντά σε ρεαλιστικότερες πτυχές της φιλίας μας και νιώθουμε κερδισμένοι που καταφέραμε να σας παρουσιάσουμε το “In time with Gravity”. Στο πρώτο άλμπουμ, τοποθετηθήκατε στιχουργικά εκφράζοντας ξεκάθαρα την ανάγκη σας για πολιτική αλλαγή.Έχοντας ζήσει πλέον και στον εξωτερικό,ποιες είναι οι σκέψεις σας για το κοινωνικοπολιτικό σκηνικό, 6 χρόνια μετά; Το 2010 που γράφτηκε το “Athens”, η Ελλάδα βρισκόταν εν μέσω μιας βαριάς οικονομικής,  πολιτικής και ψυχολογικής κρίσης. Μια κοινωνία που έπρεπε να αντισταθεί απέναντι σε βαριές πολιτικές. Μια νεολαία που βρισκόταν σε αναβρασμό, αναζητώντας τους τρόπους να αναλύσει, να προσαρμοστεί, και να αντιμετωπίσει τις αλλαγές αυτές. Είμαστε και εμείς μέρος αυτής της γενιάς, προσπαθώντας με τις τότε αντιλήψεις μας να εκφράσουμε μέσω των στίχων κάποια πτυχή από αυτά τα βιώματα. Είναι γεγονός ότι ένα περιβάλλον σαν την Ολλανδία θα επηρεάσει και θα εμπλουτίσει την τοποθέτηση μας απέναντι στο σύνολο. Είναι μια χώρα με διαφορετική προσέγγιση στις σχέσεις μεταξύ των κοινωνικών ομάδων και ατόμων ,απέναντι στους άλλους και απέναντι στο κράτος, μέσα από μια διαφορετική οικονομική κλίμακα. Μέσα στους στίχους και τη μουσική του “In time with gravity” ενυπάρχει η προσπάθεια ερμηνείας των εμπειριών μας μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, κάποιες φορές με μια ενδοσκοπική διάθεση. Είναι φοβερά αισιόδοξο που όλο και περισσότερες μπάντες σε όλο τον κόσμο αλλά κυρίως στην Ελλάδα βρίσκουν τον τρόπο να εκφράσουν σε βάθος τις καταστάσεις που βιώνουν, ενισχύοντας τις πολιτιστικές φωνές, που θα τοποθετηθούν μπροστά στην πραγματικότητα και θα φέρουν κοντά ανθρώπους που υπό άλλες συνθήκες θα βρίσκονταν πιο μακριά. Θέλουμε και επιδιώκουμε να είμαστε μέρος αυτής της προσπάθειας. Η επιστροφή του συγκροτήματος στην Ελλάδα είναι στα άμεσα μελλοντικά σας σχέδια? Σιγά σιγά κάποιοι από εμάς επιστρέφουν και βρίσκουν τα πατήματα τους. Στην Ολλανδία αυτά τα χρόνια, γνωρίσαμε αρκετό κόσμο που στηρίζει την προσπάθεια που κάνουμε. Θα διατηρήσουμε και  θα διευρύνουμε αυτόν τον κύκλο ανθρώπων, όπως παλεύουμε να κάνουμε και με κόσμο στην Ελλάδα. «Η μουσική, το βάθος της, τα συναισθήματα που προκαλεί, παίρνουν μορφή μόνο με τη σύμπραξη του ακροατή, που κάνει τη δική του ερμηνεία πάνω σε αυτό που ακούει, εκφράζοντας το. Ο συνθέτης είναι πρώτα ακροατής.»

Πηγή εικόνας: playgrounded.net   Σε προηγούμενη συνέντευξή σας, δηλώσατε «Δεν γράφουμε μουσική απλά για να τη γράφουμε, θέλουμε να διαδώσουμε τις ιδέες μας στον κόσμο που θα μας ακούσει» . Ποια είναι λοιπόν η κεντρική ιδέα πίσω από το δεύτερο άλμπουμ σας “In Time with Gravity”; Οι ρυθμικές και μελωδικές σχέσεις μεταξύ των ηχητικών στοιχείων έχουν μεγάλη βαρύτητα στη σύνθεση των κομματιών. Αντιμετωπίζονται ως στοιχεία τα οποία επιτελούν συγκεκριμένο ρόλο στην εξέλιξη της μουσικής και τις περισσότερες φορές «έλκονται» αλλά και «συγχρονίζονται» πίσω από μια γενική ιδέα, αφαιρετική ή στιχουργικά συγκεκριμένη, που επηρεάζει τη μορφή της σύνθεσης. Η αλλαγή στον ήχο των Playgrounded είναι παραπάνω από εμφανής στο δεύτερο άλμπουμ σας. Ακολουθείτε μια διαφορετική συνθετική λογική πιο ηλεκτρονικά και ατμοσφαιρικά αυτή τη φορά με έντονα progressive στοιχεία, θα μπορούσαμε ίσως να πούμε “απαλλαγμένοι” από τις πιο κλασικές μέταλ επιρροές σας. Σας επηρεάζει το ενδεχόμενο να απευθύνεστε με αυτόν τον τρόπο σε ένα κατά βάση πιο περιορισμένο- συγκεκριμένο μουσικό κοινό; Όχι δεν μας απασχολεί το ερώτημα με βάση τον περιορισμό σε συγκεκριμένο κοινό. Επίσης το ερώτημα απαντάται συνολικότερα και από τις δυο πλευρές. Η μουσική, το βάθος της, τα συναισθήματα που προκαλεί, παίρνουν μορφή μόνο με τη σύμπραξη του ακροατή, που κάνει τη δική του ερμηνεία πάνω σε αυτό που ακούει, εκφράζοντας το. Ο συνθέτης είναι πρώτα ακροατής. Με βάση τις δικές μας επιρροές αλλά και με τον τρόπο που ακούμε μια μουσική σύνθεση, διαμορφώνουμε και τον ήχο της μπάντας. Μας ενδιαφέρει να επικοινωνήσουμε τη μουσική, ερχόμενοι πιο κοντά στους ανθρώπους που δείχνουν ενδιαφέρον προς τη δουλειά μας. Πως συνετέλεσε η συνεργασία σας με τον παραγωγό C.A.Cederberg στην αλλαγή αυτή στο δεύτερο δίσκο σας; Θεωρήσαμε αναγκαίο κατά τη σύνθεση του δίσκου, να βρούμε κάποιον ο οποίος θα μπορούσε να δημιουργήσει τέτοιες βάσεις στο υλικό , ώστε να «διασταλεί» ο μουσικός χώρος. Να τονιστεί η κίνηση αλλά και οι εντάσεις των ήχον, η οποία θα επέτρεπε στον ακροατή να βρεθεί εντός του, ακολουθώντας την εξέλιξη των στοιχείων της σύνθεσης. Ο Christer στα τελευταία album των Anathema μας δημιούργησε ακριβώς αυτό το αίσθημα. Κατά τη διαμονή μας στην Kristiansand, συνεργαστήκαμε με έναν παραγωγό με όρεξη, άποψη πάνω στο υλικό. Μας έκανε να νιώσουμε άνετα και κυρίως να μάθουμε μέσα από τη διαδικασία της ηχογράφησης και των μίξεων.

Πηγή εικόνας: playgrounded.net Έντονο ενδιαφέρον προκαλεί η τριλογία σας στο  κλείσιμο του “In Time with Gravity” εμπνευσμένη από το βιβλίο “Ο Ξένος” του Α.Camus. Πώς προέκυψε αυτή η πρωτότυπη στιχουργική ιδέα; Σήμερα, ενώ κάποιοι από εμάς βρίσκονται σε απόσταση από μερικές απόψεις του Καμύ που εκφράζονται στον “Ξένο”, παραμένει για όλους μας εάν σημαντικό βιβλίο που προκαλεί έντονες σκέψεις και συναισθήματα λόγω του ύφους γραφής και των απόψεων του πρωταγωνιστή. Είναι ένα βιβλίο με ιδιαίτερη σημασία για κάποιους από εμάς, αλλά και μια πηγή εικόνων και αναφορών που καθοδήγησαν τις τρεις συνθέσεις. Ο δίσκος έχει δυο βασικές στιχουργικές κατευθύνσεις. Αποζητά στο να θέσει ερωτήματα για τη σχέση του ανθρώπου με το φυσικό και κοινωνικό του χώρο. Προσπαθεί να δώσει απαντήσεις και να ενισχύσει υποκειμενικούς προβληματισμούς που αφορούν στη σχέση τους με τον κόσμο. Το δεύτερο σκέλος περιγράφει μουσικά και στιχουργικά το βιβλίο του Αλμπέρ Καμύ, ο Ξένος. Επιστρέφετε λοιπόν στην πατρίδα για δύο εμφανίσεις σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα μαζί με τους Mother of Millions.Πως αισθάνεστε για αυτήν τη συνεργασία;  Η συνάντηση με τους Mother of millions μας δίνει μια όμορφη ευκαιρία να ξαναπαίξουμε ζωντανά το δίσκο σε ιδανικές συνθήκες. Θα παίξουμε δίπλα σε ένα σχήμα με άποψη πάνω σε αυτό που κάνει, με προσεγμένες παράγωγες και συνθέσεις ηχητικά και οπτικά. Με τα δυο αυτά σημαντικά live κλείνει σιγά σιγά ένας μεγάλος και δημιουργικός κύκλος για εμάς! Tέλος, τι επιφυλάσσει το μέλλον για το συγκρότημα; Για να δούμε! Είμαστε στην περίοδο συλλογής νέου υλικού, κινούμενοι προς μια ηχητική κατεύθυνση, συνέχεια του προηγούμενου, εμπλουτισμένου με παρατηρήσεις και μεταλλαγές του. Με το καλό μέσα στο 2020, θα κυκλοφορήσουμε τη νέα μας δουλειά και συνεχίζουμε από εκεί. Μπορείτε να βρείτε τους Playgrounded στο επίσημο site τους και στο facebook.

Οι Playgrounded  δημιουργήθηκαν στα Χανιά το 2007. Ένα Electronic/Heavy rock συγκρότημα αποτελούμενο από τους Οδυσσέα και Ορέστη Ζαφειρίου σε μπάσο και πλήκτρα αντίστοιχα, Μιχάλη Κοτσιράκη στις κιθάρες, Σταύρο Μαρκώνη στα φωνητικά και Γιώργο Πουλιάση στα τύμπανα. Μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτου τους "Athens" (2013) και έχοντας περιοδεύσει σε Ελλάδα, Ιταλία και Ολλανδία και αφού μοιράστηκαν τη σκηνή με ονόματα όπως οι Anathema,  οι Riverside και οι Antimatter, μετέφεραν την έδρα τους από την Αθήνα στο Rotterdam με στόχο να αφοσιωθούν στην σύνθεση και την παραγωγή του “In Time With Gravity”. Mε το δεύτερο δίσκο τους, οι Playgrounded αντικρίζουν το heavy rock μέσα από τη ριζοσπαστική ματιά της ηλεκτρονικής σύνθεσης και επιχειρούν ένα νέο βήμα στο δρόμο του progressive ήχου, όπου ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά θέματα έλκονται από υπνωτικά ambient grooves και heavy εγκεφαλικά riffs. Με τις θεματικές και τον ήχο του να ποικίλλουν από την Αθήνα της κρίσης μέχρι το βιομηχανικό Rotterdam και τα υπαρξιακά ερωτήματα του "Ξένου" του A.Camus, ο δεύτερος δίσκος τους ηχογραφήθηκε στην Kristiansand της Νορβηγίας με τον C.A.Cederberg (Anathema, In the Woods  etc.) στο ρόλο του παραγωγού, ενώ κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2017 από την Ολλανδική FREIA Music. Οι Playgrounded επιστρέφουν λοιπόν στην Ελλάδα ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του “In Time With Gravity” και μετά από μία σειρά εμφανίσεων με αποκορύφωμα το κλείσιμο της συναυλίας των Nine Inch Nails στο Amsterdam για δύο εμφανίσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη στις 22 και 23 Μαρτίου αντίστοιχα. Με αφορμή την επιστροφή τους αυτή είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον Ορέστη Ζαφειρίου και να απαντήσει στις ερωτήσεις μας. Τον ευχαριστούμε πολύ. Επιμέλεια συνέντευξης: Μαργαρίτα Κυανίδου

Πηγή εικόνας: playgrounded.net Ξεκινήσατε ως ένα rock/metal συγκρότημα στα Xανιά το 2007. O πρώτος σας δίσκος “Athens”, ήρθε το 2013 και το 2014 επιλέξατε να συνεχίσετε την πορεία σας στο εξωτερικό, μετακομίζοντας στην Ολλανδία. Πώς προέκυψε αυτή σας η απόφαση; Είναι σημαντικό να αναφέρω ότι την απόφαση την περικύκλωσε μια συλλογική απόφαση,  να μπει η μπάντα στο προσκήνιο της καθημερινότητας μας, αφιερώνοντας ποσοτικό αλλά και ποιοτικότερο χρόνο πάνω σε αυτή. Η απόφαση μας είχε πολλές πρακτικές πλευρές. Ήταν μια περίοδος που ο Σταύρος αναζητούσε να συνεχίσει τις σπουδές του πάνω στη σύνθεση μουσικής κινηματογράφου άλλα και μια ευκαιρία για το Μιχάλη να δουλέψει ως προγραμματιστής. Ο Γιώργος ήδη είχε μαζέψει τις βαλίτσες του για σπουδές πάνω στο όργανο του. Τα αδέρφια Ζαφειρίου έκλειναν εκείνη την περίοδο τους δικούς τους κύκλους επιλογών και ήμασταν όλοι ευέλικτοι  και έτοιμοι να υποστηρίξουμε την παραπάνω προσπάθεια. Η Ολλανδία κατάφερε να συνδυάσει με τον τρόπο της όλες τις ανάγκες της ομάδας και έτσι φάνταζε μια καλή επιλογή. Κοιτώντας πίσω, παρατηρώντας την απόφαση μας να παίρνει μορφή, μπορώ να διακρίνω μια δημιουργική και όμορφη αφέλεια, που την περίοδο εκείνη μας γέμιζε με δύναμη, αγνοώντας ίσως αρκετές από τις καλές και κακές πτυχές της. Το μόνο σίγουρο είναι ότι εργαστήκαμε αρκετά πάνω στην υλοποίηση του τελευταίου μας δίσκου, πάνω στη σύνθεση ,το μουσικό χαρακτήρα και την αισθητική μας προσέγγιση. Η απόφαση αυτή μας άλλαξε όλους σαν ανθρώπους, μας έβαλε σε κίνηση, και διαμόρφωσε τον τρόπο που προσεγγίζουμε τα πράγματα, τουλάχιστον ως ένας οργανισμός. Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίσατε ως συγκρότημα στο εξωτερικό και τι πιστεύετε ότι έχετε κερδίσει μέχρι τώρα στην πορεία σας στην Ολλανδία; Ας φανταστούμε το παρακάτω σκηνικό. Πέντε αρκετά ετερόκλητοι χαρακτήρες με κοντινά ενδιαφέροντα και απόψεις, βρίσκονται σε ένα σπίτι και καλούνται όχι μόνο να επικεντρωθούν σε μια κοινή μουσική συνισταμένη, αρκετά διαφορετική από τον προηγούμενο δίσκο, αλλά και να καταφέρουν να συνυπάρξουν σε μια αρχικά απόμακρη, διαφορετική και μοναχική καθημερινότητα. Η ίδια η απόφαση και η επιτακτικότητα της σύνθεσης του δίσκου, λειτουργούσε ως κινητήριος δύναμη τις περισσότερες φόρες αλλά και σαν ένα βάρος κάποιες φορές , που επηρέαζαν τις σχέσεις μας και την ίδια τη μουσική. Το τελευταίο το κρατώ ως τη μεγαλύτερη ίσως εμπειρία που αποκομίσαμε. Είμαι πολύ χαρούμενος που η απόφαση μας, μας έφερε πιο κοντά σε ρεαλιστικότερες πτυχές της φιλίας μας και νιώθουμε κερδισμένοι που καταφέραμε να σας παρουσιάσουμε το “In time with Gravity”. Στο πρώτο άλμπουμ, τοποθετηθήκατε στιχουργικά εκφράζοντας ξεκάθαρα την ανάγκη σας για πολιτική αλλαγή.Έχοντας ζήσει πλέον και στον εξωτερικό,ποιες είναι οι σκέψεις σας για το κοινωνικοπολιτικό σκηνικό, 6 χρόνια μετά; Το 2010 που γράφτηκε το “Athens”, η Ελλάδα βρισκόταν εν μέσω μιας βαριάς οικονομικής,  πολιτικής και ψυχολογικής κρίσης. Μια κοινωνία που έπρεπε να αντισταθεί απέναντι σε βαριές πολιτικές. Μια νεολαία που βρισκόταν σε αναβρασμό, αναζητώντας τους τρόπους να αναλύσει, να προσαρμοστεί, και να αντιμετωπίσει τις αλλαγές αυτές. Είμαστε και εμείς μέρος αυτής της γενιάς, προσπαθώντας με τις τότε αντιλήψεις μας να εκφράσουμε μέσω των στίχων κάποια πτυχή από αυτά τα βιώματα. Είναι γεγονός ότι ένα περιβάλλον σαν την Ολλανδία θα επηρεάσει και θα εμπλουτίσει την τοποθέτηση μας απέναντι στο σύνολο. Είναι μια χώρα με διαφορετική προσέγγιση στις σχέσεις μεταξύ των κοινωνικών ομάδων και ατόμων ,απέναντι στους άλλους και απέναντι στο κράτος, μέσα από μια διαφορετική οικονομική κλίμακα. Μέσα στους στίχους και τη μουσική του “In time with gravity” ενυπάρχει η προσπάθεια ερμηνείας των εμπειριών μας μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, κάποιες φορές με μια ενδοσκοπική διάθεση. Είναι φοβερά αισιόδοξο που όλο και περισσότερες μπάντες σε όλο τον κόσμο αλλά κυρίως στην Ελλάδα βρίσκουν τον τρόπο να εκφράσουν σε βάθος τις καταστάσεις που βιώνουν, ενισχύοντας τις πολιτιστικές φωνές, που θα τοποθετηθούν μπροστά στην πραγματικότητα και θα φέρουν κοντά ανθρώπους που υπό άλλες συνθήκες θα βρίσκονταν πιο μακριά. Θέλουμε και επιδιώκουμε να είμαστε μέρος αυτής της προσπάθειας. Η επιστροφή του συγκροτήματος στην Ελλάδα είναι στα άμεσα μελλοντικά σας σχέδια? Σιγά σιγά κάποιοι από εμάς επιστρέφουν και βρίσκουν τα πατήματα τους. Στην Ολλανδία αυτά τα χρόνια, γνωρίσαμε αρκετό κόσμο που στηρίζει την προσπάθεια που κάνουμε. Θα διατηρήσουμε και  θα διευρύνουμε αυτόν τον κύκλο ανθρώπων, όπως παλεύουμε να κάνουμε και με κόσμο στην Ελλάδα. «Η μουσική, το βάθος της, τα συναισθήματα που προκαλεί, παίρνουν μορφή μόνο με τη σύμπραξη του ακροατή, που κάνει τη δική του ερμηνεία πάνω σε αυτό που ακούει, εκφράζοντας το. Ο συνθέτης είναι πρώτα ακροατής.»

Πηγή εικόνας: playgrounded.net   Σε προηγούμενη συνέντευξή σας, δηλώσατε «Δεν γράφουμε μουσική απλά για να τη γράφουμε, θέλουμε να διαδώσουμε τις ιδέες μας στον κόσμο που θα μας ακούσει» . Ποια είναι λοιπόν η κεντρική ιδέα πίσω από το δεύτερο άλμπουμ σας “In Time with Gravity”; Οι ρυθμικές και μελωδικές σχέσεις μεταξύ των ηχητικών στοιχείων έχουν μεγάλη βαρύτητα στη σύνθεση των κομματιών. Αντιμετωπίζονται ως στοιχεία τα οποία επιτελούν συγκεκριμένο ρόλο στην εξέλιξη της μουσικής και τις περισσότερες φορές «έλκονται» αλλά και «συγχρονίζονται» πίσω από μια γενική ιδέα, αφαιρετική ή στιχουργικά συγκεκριμένη, που επηρεάζει τη μορφή της σύνθεσης. Η αλλαγή στον ήχο των Playgrounded είναι παραπάνω από εμφανής στο δεύτερο άλμπουμ σας. Ακολουθείτε μια διαφορετική συνθετική λογική πιο ηλεκτρονικά και ατμοσφαιρικά αυτή τη φορά με έντονα progressive στοιχεία, θα μπορούσαμε ίσως να πούμε “απαλλαγμένοι” από τις πιο κλασικές μέταλ επιρροές σας. Σας επηρεάζει το ενδεχόμενο να απευθύνεστε με αυτόν τον τρόπο σε ένα κατά βάση πιο περιορισμένο- συγκεκριμένο μουσικό κοινό; Όχι δεν μας απασχολεί το ερώτημα με βάση τον περιορισμό σε συγκεκριμένο κοινό. Επίσης το ερώτημα απαντάται συνολικότερα και από τις δυο πλευρές. Η μουσική, το βάθος της, τα συναισθήματα που προκαλεί, παίρνουν μορφή μόνο με τη σύμπραξη του ακροατή, που κάνει τη δική του ερμηνεία πάνω σε αυτό που ακούει, εκφράζοντας το. Ο συνθέτης είναι πρώτα ακροατής. Με βάση τις δικές μας επιρροές αλλά και με τον τρόπο που ακούμε μια μουσική σύνθεση, διαμορφώνουμε και τον ήχο της μπάντας. Μας ενδιαφέρει να επικοινωνήσουμε τη μουσική, ερχόμενοι πιο κοντά στους ανθρώπους που δείχνουν ενδιαφέρον προς τη δουλειά μας. Πως συνετέλεσε η συνεργασία σας με τον παραγωγό C.A.Cederberg στην αλλαγή αυτή στο δεύτερο δίσκο σας; Θεωρήσαμε αναγκαίο κατά τη σύνθεση του δίσκου, να βρούμε κάποιον ο οποίος θα μπορούσε να δημιουργήσει τέτοιες βάσεις στο υλικό , ώστε να «διασταλεί» ο μουσικός χώρος. Να τονιστεί η κίνηση αλλά και οι εντάσεις των ήχον, η οποία θα επέτρεπε στον ακροατή να βρεθεί εντός του, ακολουθώντας την εξέλιξη των στοιχείων της σύνθεσης. Ο Christer στα τελευταία album των Anathema μας δημιούργησε ακριβώς αυτό το αίσθημα. Κατά τη διαμονή μας στην Kristiansand, συνεργαστήκαμε με έναν παραγωγό με όρεξη, άποψη πάνω στο υλικό. Μας έκανε να νιώσουμε άνετα και κυρίως να μάθουμε μέσα από τη διαδικασία της ηχογράφησης και των μίξεων.

Πηγή εικόνας: playgrounded.net Έντονο ενδιαφέρον προκαλεί η τριλογία σας στο  κλείσιμο του “In Time with Gravity” εμπνευσμένη από το βιβλίο “Ο Ξένος” του Α.Camus. Πώς προέκυψε αυτή η πρωτότυπη στιχουργική ιδέα; Σήμερα, ενώ κάποιοι από εμάς βρίσκονται σε απόσταση από μερικές απόψεις του Καμύ που εκφράζονται στον “Ξένο”, παραμένει για όλους μας εάν σημαντικό βιβλίο που προκαλεί έντονες σκέψεις και συναισθήματα λόγω του ύφους γραφής και των απόψεων του πρωταγωνιστή. Είναι ένα βιβλίο με ιδιαίτερη σημασία για κάποιους από εμάς, αλλά και μια πηγή εικόνων και αναφορών που καθοδήγησαν τις τρεις συνθέσεις. Ο δίσκος έχει δυο βασικές στιχουργικές κατευθύνσεις. Αποζητά στο να θέσει ερωτήματα για τη σχέση του ανθρώπου με το φυσικό και κοινωνικό του χώρο. Προσπαθεί να δώσει απαντήσεις και να ενισχύσει υποκειμενικούς προβληματισμούς που αφορούν στη σχέση τους με τον κόσμο. Το δεύτερο σκέλος περιγράφει μουσικά και στιχουργικά το βιβλίο του Αλμπέρ Καμύ, ο Ξένος. Επιστρέφετε λοιπόν στην πατρίδα για δύο εμφανίσεις σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα μαζί με τους Mother of Millions.Πως αισθάνεστε για αυτήν τη συνεργασία;  Η συνάντηση με τους Mother of millions μας δίνει μια όμορφη ευκαιρία να ξαναπαίξουμε ζωντανά το δίσκο σε ιδανικές συνθήκες. Θα παίξουμε δίπλα σε ένα σχήμα με άποψη πάνω σε αυτό που κάνει, με προσεγμένες παράγωγες και συνθέσεις ηχητικά και οπτικά. Με τα δυο αυτά σημαντικά live κλείνει σιγά σιγά ένας μεγάλος και δημιουργικός κύκλος για εμάς! Tέλος, τι επιφυλάσσει το μέλλον για το συγκρότημα; Για να δούμε! Είμαστε στην περίοδο συλλογής νέου υλικού, κινούμενοι προς μια ηχητική κατεύθυνση, συνέχεια του προηγούμενου, εμπλουτισμένου με παρατηρήσεις και μεταλλαγές του. Με το καλό μέσα στο 2020, θα κυκλοφορήσουμε τη νέα μας δουλειά και συνεχίζουμε από εκεί. Μπορείτε να βρείτε τους Playgrounded στο επίσημο site τους και στο facebook.