#intervisie

 De CEO van Linkman had – naar mijn gevoel –  niet op een correcte manier gecommuniceerd met mij. Ik was vertwijfeld omdat ik niet wist of ik wel het recht had om daar een probleem van te maken. Ik dacht dat ik het misschien erger ervaarde dan het bedoeld was of dat ik het uit proportie blies. Maar op het einde van de dag maakt dat niet uit hoe het bedoeld was want ik voelde me er wel slecht door. Het voelde gewoonweg wrang aan voor mij.

Maar tegelijkertijd zat ik in een dilemma of het nu wel of niet de juiste beslissing zou zijn om er iets op te zeggen. Twee zaken bleef ik tegen elkaar afwegen: 1. Mijn eigen principes 2. De communicatie tussen verschillende statushoogtes. Langs de ene kant vind ik dat je met iedereen – hoge óf lage status – op dezelfde respectvolle manier moet omgaan. Maar aan de andere kant weet ik goed genoeg dat je met het statusverschil zit tussen een CEO en een stagiaire. Dat hoeft niet te betekenen dat de twee niet in interactie kunnen treden op initiatief van de stagiaire. Maar dat betekent wel dat het een situatie betreft die tactisch moet aangepakt worden. Want op het einde van de dag ben je zelfs niet één van de werknemers maar nog altijd de stagiaire.

De inzichten die het intervisiemoment me heeft gebracht is dat ik er zeker iets op mag zeggen als er zich zoiets voordoet. Dat betekent niet dat dat twee weken na de feiten mag gebeuren out of the blue omdat ik per se mijn hart moet luchten. Wel als er zich een tweede keer een soortgelijk voorval zou voordoen. Dan is het aan mij om op een rustige en professionele manier de betreffende persoon erop aan te spreken en mijn standpunt uit te leggen.

Op zich was dit niet echt een inzicht omdat ik overtuigd was dat dat inderdaad de juiste aanpak is. Wel had ik het nodig om dit ook van verschillende personen te horen en zeker iemand als je stagebegeleider die waarschijnlijk wel al eens heeft te maken gehad met soortgelijke verhalen. Want ondanks de overtuiging over de juiste aanpak was ik er niet van overtuigd of ik die aanpak effectief wel ‘mocht’ uitvoeren. M.a.w., of ik de betreffende persoon erop mocht aanspreken. Dus de inzicht was vooral dat ik geen schrik moet hebben om op mijn strepen te staan. Zolang alle communicatie op een rustige en professionele manier gebeurt, zit je goed.